Του Κώστα Πάντζιου
Πολλά και διάφορα και παράδοξα συμβαίνουν τα δύο τελευταία χρόνια στην πολιτική ζωή της χώρας, όχι όμως κατ’ ανάγκη αρνητικά. Αντιθέτως, είναι άκρως ενδιαφέροντα. Γιατί τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή το εν λόγω χρονικό διάστημα, πήραν σάρκα και οστά αδυναμίες και εγκληματικές παραλείψεις, που ταυτίστηκαν με το κυβερνόν κόμμα της Ν.Δ. Παράδοξα και ενδιαφέροντα, λοιπόν, καταγράφηκαν και καταγράφονται, αλλά και θλιβερά. Το κυριότερο οδυνηρό πολιτικό γεγονός κατά τη γνώμη πολιτικών παρατηρητών, είναι η πορεία του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται –προσθέτουμε εμείς– για ένα πολιτικό και κομματικό δράμα, που κατά τα φαινόμενα τελειωμό δεν έχει.
Και καταγράφουμε: Όταν το 2023 το κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, από το 31,5% της προηγούμενης εκλογής, κατέβηκε στο 17,8%, ο Πρόεδρος του κόμματος αυτού με ευθιξία παραιτήθηκε. Και τότε πολλοί προέβλεψαν πως το κόμμα αυτό θα διαλυθεί, πράγμα που συμβαίνει ήδη. Αλλά όμως αλλού είναι το θέμα. Βρίσκεται στο ότι, ο δρόμος ώστε το ΠΑΣΟΚ να γίνει πάλι κόμμα εξουσίας ήταν ανοικτός. Και όχι μόνο ο δρόμος ήταν ανοικτός, αλλά διευρυνόταν κάθε μέρα και περισσότερο, με την «διαλυτική» πολιτική που εφάρμοζε τότε ο νέος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Στέφανος Κασσελάκης. Και όμως, το ΠΑΣΟΚ δεν προχώρησε. Είναι πρωτοφανές στα πολιτικά χρονικά της χώρας μας, ένα παλαιό κόμμα εξουσίας να μην μπορεί να πρωταγωνιστήσει στο χώρο της Κεντροαριστεράς, κατακερματισμένο, με ανύπαρκτη ιδεολογική και πολιτική οντότητα και με το ηθικό της πλεονέκτημα καταρρακωμένο!!!
Αυτή είναι η πρώτη φάση του δράματος του ΠΑΣΟΚ. Η δεύτερη ήταν, όταν το φθινόπωρο του 2025, ο πρώην Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας παραιτούνταν από βουλευτής και δήλωνε ότι θα ιδρύσει νέο κόμμα. Τότε, στο Μέγαρο Μαξίμου άρχισαν να προσφεύγουν στην εύκολη τακτική της αντιμετώπισης του θέματος, που ήταν το καθημερινό μοτίβο, σύμφωνα με το οποίο, «Ο Τσίπρας είναι πια ένα καμένο χαρτί». Το ΠΑΣΟΚ, όμως, έχασε την ευκαιρία να επεξεργαστεί ένα νέο πολιτικό αφήγημα, που πράγματι θα καθιστούσε την επάνοδο του πρώην πρωθυπουργού στην πολιτική σκηνή χαμένη υπόθεση. Δεύτερο σφάλμα της πολιτικής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ αυτό.
Και φτάνουμε στην τρίτη πράξη του πολιτικού δράματος του ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη φορά, δηλαδή εδώ και έναν χρόνο περίπου, οι εκλογολόγοι και οι επικοινωνιολόγοι του Μεγάρου Μαξίμου «ξύπνησαν» και είδαν τον κίνδυνο να επιβληθεί ο κ. Τσίπρας με το υπό ίδρυση νέο κόμμα του στο χώρο της Κεντροαριστεράς.
Και έκαναν αυτό που συνήθως γίνεται στις πολιτικές μάχες. Πρώτον, προσπάθησαν να δημιουργήσουν στο εκλογικό σώμα, την εντύπωση πως το κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα θα είναι κάτι από… τα ίδια. Όμως, έκαναν και κάτι πιο ευφυές. Άνοιξαν τις δυνατότητες που είχαν στα ΜΜΕ, στην ηγεσία και στα επιτελικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τον δρόμο της προβολής των θέσεών τους. Και αυτό γιατί έτσι πίστευε το Μέγαρο Μαξίμου πως θα κόψει τη φόρα του κ. Αλέξη Τσίπρα στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Και επίσης, το έκανε γιατί πίστευε πως ένα ΠΑΣΟΚ με ποσοστό στην πρόθεση ψήφου μεταξύ 15% και 20%, θα ήταν ό,τι έπρεπε για τον σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης, αφού πλέον κανείς πια στο Μέγαρο Μαξίμου δεν πίστευε –ούτε τώρα πιστεύει– πως η Ν.Δ. θα εξασφαλίσει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές. Υπήρξε, έκτοτε, πρωτοφανής υπερπροβολή του κ. Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά δεν απέδωσε.
Πάλι, το ΠΑΣΟΚ έμεινε καθηλωμένο στο 10% έως 11%, ενώ το κόμμα του κ. Τσίπρα, η ΕΛΑΣ, με το «καλημέρα» πήρε 12,8% και στη συνέχεια ανεβαίνει και έχει φτάσει στο 14,2%. Και ακόμα ο Πρόεδρός του δεν έχει αρχίσει τις περιοδείες του σε ολόκληρη την Ελλάδα. Με απλά λόγια, ήδη έχει σχηματιστεί στο πολιτικό μας σκηνικό το δίπολο Ν.Δ. και ΕΛΑΣ, ενώ το δράμα στο ΠΑΣΟΚ μεγάλωσε, αφού είναι πια τρίτο κόμμα και κινδυνεύει να είναι τέταρτο στις δημοσκοπήσεις!!! Αφού έχει διαφορά αναπνοής από την ΕΛΠΙΔΑ της κ. Μαρίας Καρυστιανού.
Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, φθίνει, δεν του φταίει μόνο ο Πρόεδρός του κ. Νίκος Ανδρουλάκης. Και αν μείνει τρίτο κόμμα (που θεωρείται βέβαιο), αλλά αν συμβεί να πάει τέταρτο, τότε θα διασπαστεί. Και αυτό για να επιλέξουμε την λιγότερο οδυνηρή πρόβλεψη.
Γιατί συμβαίνουν αυτά στο ΠΑΣΟΚ; Αυτό είναι θέμα ξεχωριστής ανάλυσης. Αναφέραμε στην αρχή πως συμβαίνουν ήδη και απρόσμενα πράγματα στην πολιτική ζωή της χώρας μας. Όπως π.χ. αυτή η επιτυχημένη επάνοδος του πρώην πρωθυπουργού στην ενεργό πολιτική, με νέο κόμμα και με δυναμική ακόμη και επίτευξης της πρώτης θέσης στις δημοσκοπήσεις, σε σύντομο χρονικό διάστημα. Απρόσμενο και παράδοξο; Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει με σοβαρότητα πια, κάτι τέτοιο.
Μπορεί και η όλη υπόθεση να είναι πιο απλή. Και αυτό λέγουν τα γεγονότα. Απλά, το κεντροαριστερό εκλογικό σώμα δεν πείστηκε, ούτε από τον κ. Στέφανο Κασσελάκη, ούτε από τον κ. Αλ. Χαρίση, ούτε από τον κ. Σωκράτη Φάμελλο, πως μπορούν να το εκφράσουν πολιτικά και κομματικά. Και περίμεναν να τους εκφράσει πάλι ο πολιτικός, που το 2012 πήρε τον τότε ΣΥΡΙΖΑ από το 4,6% και το πήγε στο 36,3%. Τόσο απλά!!!