Του Κώστα Πάντζιου
Παράξενα πράγματα συμβαίνουν στο κομματικό σκηνικό της χώρας. Παράξενα και κατά τη γνώμη πολλών πολιτών, και περίεργα. Εννοούμε την περίεργη διελκυστίνδα μεταξύ των αρχηγών των υπό ίδρυση κομμάτων, δηλαδή του κ. Αλέξη Τσίπρα και της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο ένας περιμένει την κίνηση της άλλης πλευράς, και το αντίθετο. Τελευταία πληροφόρηση π.χ. από το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού, είναι πως όλοι οι προγραμματισμοί είναι σε αναμονή, μέχρι να διευκρινιστεί το πότε η κυρία Καρυστιανού θα ανακοινώσει την ίδρυση του κόμματός της. Φυσικά, κάτι τέτοιο συμβαίνει απ’ ό,τι φαίνεται και με τους ανάλογους προγραμματισμούς των συνεργατών του κ. Αλέξη Τσίπρα.
Σ’ όλα αυτά, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Πρώτον, ότι η ίδρυση του νέου κόμματος –και από τις δύο πλευρές– εξελίσσεται σε αυτοσκοπό και όχι σαν ενέργεια που θα έχει ως στόχο την ανανέωση του πολιτικού μας συστήματος και την καλύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων του ελληνικού λαού. Δεύτερον, η όλη υπόθεση μπορεί και να αντιμετωπίσει την κριτική για πολιτικό καιροσκοπισμό. Τρίτον, αν συνεχιστεί η περιγραφόμενη αναβλητικότητα των κ.κ. Αλέξη Τσίπρα και Μαρίας Καρυστιανού, υπάρχει κίνδυνος και τα δύο κόμματα να μην ιδρυθούν σε ορατό χρόνο. Και το πιο παράδοξο θα είναι να ιδρυθούν ταυτόχρονα, οπότε θα σκεφτεί κάθε απλός πολίτης, γιατί δεν θα έπρεπε να γίνει αυτό νωρίτερα!!!
Όμως, ας δούμε τα πράγματα πιο απλά. Γεγονός είναι ότι η νεοδεξιά νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη έχει λυγίσει τους πολλούς και έχει μεταφέρει απίθανο εισόδημα στους λίγους. Η κυβέρνηση, μάλιστα, επαίρεται πως η χώρα έχει ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης, όταν η EUROSTAT μας πληροφορεί ότι η ελληνική οικονομία, απλώς είναι λίγο καλύτερη από της Βουλγαρίας. Επομένως, η χώρα χρειάζεται μια άλλη οικονομική πολιτική, που θα βελτιώνει την κατάσταση υπέρ των πολλών. Γι’ αυτό και οι πολίτες αναμένουν να συμβεί αυτό, εκτός των άλλων και με την ίδρυση νέων κομματικών φορέων.
Ας δούμε τώρα την πιο ειδική πλευρά του όλου ζητήματος. Το έργο της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού, είναι σαφές πως είναι πιο εύκολο από εκείνο του κ. Αλέξη Τσίπρα. Η πρώτη, μπορεί να συνεχίσει να τονίζει τα κακώς έχοντα, σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής μας πραγματικότητας, και αυτό τελικά κάνει. Και η γραμμή αυτή, προφανώς έχει απήχηση στους πολίτες, σύμφωνα με τα ευρήματα όλων των δημοσκοπήσε-ων. Επίσης, η κατάρτιση από την κ. Μαρία Καρυστιανού ενός οικονομικού και κοινωνικού προγράμματος, που θα παλαισιώνει το κόμμα της, είναι ευκολότερη, δοθέντος ότι, εκτός των άλλων, έχει το πλεονέκτημα ως άτομο, να είναι άφθαρτη. Έχει σημασία να τονίσουμε, ότι η κ. Καρυστιανού έχει επιλέξει να επιτίθεται σε όλα τα κόμματα και τους αρχηγούς τους, γιατί το «όλοι ίδιοι είναι» αποτελεί πεποίθηση του κοινού στο οποίο απευθύνεται.
Τα πράγματα είναι, προφανώς, απείρως δυσκολότερα για τον κ. Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος στη συνείδηση του ελληνικού λαού είναι ένα πολιτικό πρόσωπο του συστήματος, και μάλιστα της καρδιάς του συστήματος, αφού κυβέρνησε την Ελλάδα επί 4,5 χρόνια. Πρέπει, λοιπόν, να εδραιώσει την πεποίθηση στην πλειοψηφία των πολιτών, ότι φέρνει το συνταρακτικά καινούργιο, μέσα στο περίπου αποτυχημένο παλαιό, με νέο πρόγραμμα και με νέους, άφθαρτους ανθρώπους, του συστήματος και αυτούς!!! Πράγμα δύσκολο, αλλά το οργανώνει και το… προσπαθεί, με αρκετά εχέγγυα επιτυχίας, κατά την άποψή μας.
Και δυο λόγια για τα δημοσκοπικά ευρήματα, και των δύο υπό ίδρυση κομμάτων. Το υψηλό ποσοστό που συγκεντρώνει η κ. Μαρία Καρυστιανού είναι έκπληξη, πράγμα που σημαίνει, πέραν των άλλων, ότι οι πολίτες θέλουν ανθρωπιά στην άσκηση της πολιτικής, και ιδίως της διακυβέρνησης. Όμως, θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τα ποσοστά, όταν ανακοινωθεί το κόμμα. Στη δεύτερη περίπτωση, του κ. Αλέξη Τσίπρα δηλαδή, το 10% των πολιτών που δηλώνουν πως θα το ψηφίσουν, είναι κατά τη γνώμη μας σημαντικό, αφού ακόμα δεν έχει ιδρυθεί το κόμμα. Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα το άλλο 11% των πολιτών που δηλώνουν ότι θα το ψήφιζαν, φυσικό είναι να αναμένουν να δουν το πρόγραμμα του νέου κόμματος, καθώς και το στελεχιακό δυναμικό που θα το πλαισιώνει. Αν συμβεί αυτό, και το ποσοστό αυτών που δηλώνουν ότι θα το ψηφίσουν είναι κοντά στο 20%, τότε η απόσταση από το ποσοστό που συγκεντρώνει η Ν.Δ. του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, θα είναι μικρή, αφού στην τελευταία μέτρηση της εταιρείας METRON ANALYSIS, η πρόθεση ψήφου ήταν στο 21,4%. Χωρίς αυτό να σημαίνει, γενικά, ότι το όλο σκηνικό δεν είναι αρκετά ρευστό!!!