Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Ακόμα και οι αντικυβερνητικές εφημερίδες της Αμερικής αναζητούν την πραγματική αιτία για τα άμεσα αντανακλαστικά του προέδρου Ντ. Τραμπ στο ζήτημα καρατόμησης της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
Τα ερωτηματικά δεν απαντήθηκαν με σαφήνεια. Όσα χαρακτηρίστηκαν ως “απολύτως έγκυρα” δεν έπεισαν. Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως πολλές φορές μια απλή ανάλυση μπορεί να οδηγήσει στο κατώφλι της ισχυρής απόδειξης.
Φυσικά δεν θα επιμείνουμε στην κυβερνητική άποψη των ΗΠΑ ότι ο Αμερικανός πρόεδρος “είναι εξαιρετικά ευαίσθητος σε ζητήματα ηθικής”. Ούτε στην κοινή πεποίθηση περί της συζύγου του Καίσαρα.
Φυσικά η ασάφεια ασφαλών απαντήσεων υπήρξε η αιτία που φούντωσαν οι συζητήσεις και οι περίεργοι ανέλαβαν εργασίες εκσκαφής σε μεγαλύτερο βάθος. Ακολούθησαν διάφορες ερμηνείες. Θα παραθέσουμε τις επικρατέστερες:
Πρώτη και καλύτερη Αν και μέχρι αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για την εκδοχή αυτή, η πιθανότητα ανάμιξης του Τούρκου προέδρου Τ. Ερντογάν στην αποπομπή της κ. Γκιλφόιλ είναι μεν η πλέον παράδοξη αλλά γεωπολιτικά ιδιαίτερα πιθανή.
Εκτός από τα διαφανή φορέματα της που συχνά επέτρεπαν αντί του φορέματος να πρωταγωνιστήσουν στο τηλεοπτικό πλάνο τα εσώρουχα της ή το ελάχιστο ύφασμα της φούστας της σε αγώνα ποδοσφαίρου και το αβυσσαλέο ντεκολτέ που θα σκανδάλιζε και άγιο ασκητή, η πρέσβης κ. Γκιλφόιλ κρίθηκε από την αυστηρή ηγεσία της Αμερικής σαν μη συμβατή με την θέση και το αξίωμα της. Επίσης και η πληροφορία ότι η πρέσβης ζήτησε μίζα μερικών δεκάδων χιλιάδων -προς ίδιον όφελος- που την εγκυρότητα της εξετάζει ειδική υπηρεσία των ΗΠΑ αρμόδια για τα πεπραγμένα εκπροσώπων της Αμερικής σε τρίτες χώρες.
Της καταλογίστηκε επίσης και καταγγελία για την γενικότερα δύσκολη συμπεριφορά της εντός της πρεσβείας. Και όλα τα παραπάνω συνέπεσαν με την ανάμειξη της στο ζήτημα του υπό πόντιση καλωδίου που θα συνδέει την Ελλάδα με την Κύπρο. Τυχαία γεγονότα είναι αυτά όπου θέλουν εμφανίζονται…
Ιδού η υπόθεση Στις 13 Οκτωβρίου 2026 ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι ζήτησε από την Γκιλφόιλ να παραιτηθεί. Μια ημέρα νωρίτερα ο ίδιος ο ευαίσθητος Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ κοινοποιούσε την πιθανότητα να την απομακρύνει “επειδή δεν ήταν ικανοποιημένος με τα δημοσιεύματα που την αφορούσαν”.
Οι καταγγελίες όλες, πλην μιας Η διάψευση ήρθε σαν βόμβα από δημοσίευμα της έγκριτης εφημερίδας Wall Street Journal. “ Η πρέσβης λέγεται ότι ζήτησε από υποστηρικτή του Τραμπ 100.000 δολάρια για να εξοφλήσει προσωπικό της λογαριασμό από δαπάνες της πιστωτικής της κάρτας και του πρόσφερε ως αντάλλαγμα την εξασφάλιση πρόσβασης του επιχειρηματία σε κυβερνητικούς αξιωματούχους”, έγραψε.
Άλλα δημοσιεύματα βεβαίωσαν ότι “συμπάθησε υπερβολικά συγκεκριμένη ελληνική εταιρεία κατασκευών και ενέργειας” ότι “κάποιος προσωπικός της έμπιστος λάμβανε μέρος σε ιδιωτικές συναντήσεις ύψιστου διπλωματικού ενδιαφέροντος”.
Επόμενες επίσης καταγγελίες άφηναν υπονοούμενα ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ασκήσουν πιέσεις στην ελληνική κυβέρνηση.
Επειδή όμως και μόνο οι καταγγελίες δεν συνιστούν ισχυρές αποδείξεις ικανές να καταλήξουν στην ενοχή ενός κατηγορούμενου, η κ. Γκιλφόιλ υπερασπίστηκε την αθωότητα της μια και ως ανώτερη δικαστική λειτουργός γνώριζε καλά τα δικαιώματα της. Το γραφείο του Γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε λάβει ήδη εντολή και διενεργούσε την έρευνα για την εγκυρότητα των καταγγελλόμενων.
Μήπως όμως… “Μήπως την έδιωξε ο Πρόεδρος Τραμπ επειδή του το ζήτησε ο Τούρκος ομόλογός του Τ. Ερντογάν;” Τελικά το παραπάνω ερώτημα επικράτησε των υπολοίπων. Υπάρχει περίπτωση να εξοργίστηκε ο κ. Ερντογάν που αντί για τσιφτετέλια η κ. Γκιλφόιλ προτίμησε να χορεύει καλαματιανό στις νυχτερινές πίστες της Αθήνας ντυμένη κατακαλόκαιρο με ολόλευκο γουναρικό; Απίθανη εκδοχή ακόμα και για τον εθνικά ευαίσθητο κ. Ερντογάν.
Έτσι ούτε αυτή η ερμηνεία έπεισε τους πονηρούς συνωμοσιολόγους των διεθνών ΜΜΕ.
Και επειδή όποιος ψάχνει κινδυνεύει να βρίσκει, οι αναλυτές εύκολα συνέδεσαν την σύμπτωση της καρατόμησης Γκιλφόιλ με ένα εξαιρετικά σοβαρό γεωπολιτικό ζήτημα που αφορά στο υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο το οποίο προορίζεται να συνδέσει την Ελλάδα με την Κύπρο. Αυτό αναμφίβολα το νέο ήταν ικανό να εξοργίσει τον Τούρκο ηγέτη.
Πρόκειται λοιπόν για το έργο “Great Sea Interconnector” που προβλέπει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου αλλά και την προοπτική της επέκτασης του προς το Ισραήλ. Το χτύπημα για την Τουρκία ισχυρό.
Και χωρίς δεύτερη σκέψη ο Ερντογάν θέτει βέτο στην εξέλιξη των εργασιών στην διαδρομή της πόντισης, επειδή θεωρεί ότι αυτά τα σημεία συνδέονται άμεσα με ευρύτερες διαφωνίες σχετικά περί Δικαίου της Θάλασσας και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Δηλαδή στην Αμερική τέθηκαν πλέον ζητήματα προφανώς σοβαρότερα από τα ενδυματολογικά ενδιαφέροντα της κ. Γκιλφόιλ ή τις ξέφρενες περιπλανήσεις της στην αθηναϊκή νύχτα…
Έτσι λίγες μόλις ημέρες πριν από την καρατόμηση της, στις 8 Οκτωβρίου, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι “η Ελλάδα προετοιμαζόταν να επαναλάβει τις έρευνες χαρτογράφησης του βυθού για την πόντιση του καλωδίου”. Έκτοτε το σενάριο εξελίχθηκε ραγδαία. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατέφθασε αιφνιδίως στην Αθήνα στις αρχές Οκτωβρίου.
Σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν αν ήρθε για το καλώδιο και τις εντάσεις με την Τουρκία, αντί απάντησης επέλεξε να διαψεύσει ευγενικά και αόριστα την ερώτηση διευκρινίζοντας ότι “η Αμερική δεν επεμβαίνει σε ζητήματα τρίτης χώρας” και ότι “τα οποία διπλωματικά ζητήματα αφορούν άλλες χώρες αφορούν αποκλειστικά τις χώρες αυτές”. Λες και δεν το γνωρίζαμε ήδη…
Ωστόσο η αόριστη μη απάντηση του κ. Ρούμπιο εκλήφθηκε από τους αναλυτές ως ένα ακόμα ισχυρό στοιχείο σχετικά με την σοβαρότητα του ζητήματος “καλώδιο” αλλά και πάλι δεν συνιστά αδιάσειστη απόδειξη ότι αυτός είναι ο λόγος αποπομπής της κ. Γκιλφόιλ.
Πραγματικά τώρα πια ο Αμερικανός πρόεδρος μπορεί άνετα να επικαλείται ως αφορμή της καθαίρεσης Γκιλφόιλ την απρεπή γκαρνταρόμπα της και τα 100.000 δολάρια για την εξόφληση της κάρτας της.
Οι δημοσιογράφοι όμως βρήκαν αφορμή να αναζητούν περισσότερο παρασκήνιο. Οι εικασίες τους πλέον είχαν γίνει περισσότερο συγκεκριμένες και στηρίζονται στα παρακάτω:
α. Τη χρονική συγκυρία,
β. Τη στάση της αμερικανικής κυβέρνησης και την καθησυχαστική μη… απάντηση του Κ. Ρούμπιο, που εκλήφθηκε σαν σιωπηρή ομολογία ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν όξυνση της σχέσης τους με την Τουρκία,
γ. Το συμφέρον της Ελλάδας και την συνεργασία της με την Αμερική, μια συμφωνία της οποίας την προάσπιση είχε αναλάβει εκ του καθήκοντος της -ως πρέσβης στην χώρα μας- η κ. Γκιλφόιλ.
Άλυτα θέματα Όπως είναι γνωστό η αμερικανική κυβέρνηση δίνει βαρύνουσα προσοχή στις σχέσεις της με την αντίστοιχη οικονομική και γεωπολιτική θέση κάθε χώρας.
Σήμερα όμως οι σχέσεις της με την Τουρκία είναι μετέωρες. Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι δεν έχουν κοπεί οι δεσμοί αλλά απλά διέρχονται σε φάση διαπραγματεύσεων και επαναπροσδιορισμού τους. Τους ενώνει αναγκαστικά το ΝΑΤΟ και οι εμπορικές τους σχέσεις που βρίσκονται σε ανεκτό -έως καλό- σημείο. Ωστόσο στον γεωπολιτικό τομέα και σε ζητήματα άμυνας δεν έχουν βρει ακόμα κοινό τόπο και η Τουρκία απαιτεί άμεση και πλήρη αποκατάσταση της αμυντικής τους συνεργασίας.
Επίσης εξαιρετικές δυσκολίες αντιμετωπίζει η σχέση τους στον γεωπολιτικό στίβο. Οι δύο χώρες είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμφωνήσουν όσο μένουν ανοιχτά ζητήματα όπως η κατάσταση στην Γάζα, το Παλαιστινιακό και η οργή της Άγκυρας εναντίον του Ισραήλ την στιγμή που η Αμερική δίνει μόνιμη ψήφο εμπιστοσύνης στο Τελ Αβίβ.
Εμβόλιμα τίθενται επίσης και τα θέματα της Βόρειας Συρία και των Κούρδων τα οποία αποτελούν ακόμα ένα σταθερό σημείο τριβής καθώς η Αμερική θεωρεί τις κουρδικές δυνάμεις στην Συρία ως βασικό της σύμμαχο κατά του ISIS, ενώ η Τουρκία τις ονομάζει τρομοκρατικές οργανώσεις που συνδέονται με το PKK.
Τέλος η Τουρκία διαδραματίζει ρόλο “ισορροπιστή” στον πόλεμο Ρωσίας- Ουκρανίας, τροφοδοτεί με στρατιωτικό υλικό την Ουκρανία αλλά διατηρεί και συντηρεί ισχυρές οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις με τη Μόσχα.
Συνοψίζοντας θα διαπιστωθεί ότι οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας βρίσκονται σε τεντωμένο σκοινί που και τα δύο καταβάλλουν απέλπιδες προσπάθειες να αποφεύγουν τις ταλαντεύσεις.
Το βέβαιο είναι ότι η τουρκική διπλωματία αποτελεί τον “βασιλιά” της διπλωματίας του διεθνούς δούναι - λαβείν. Και στο σημείο αυτό η κ. Γκιλφόιλ ίσως να άγγιξε κάπως την άκρη του τεντωμένου σκοινιού και η ταλάντευση προξένησε επικίνδυνες δονήσεις σε μια κρίσιμη περίοδο κατά την οποία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δοκιμάζονται έντονα στην ευρύτερη περιοχή.
Λέτε λοιπόν να δικαιωθούν οι συνωμοσιολόγοι ότι δήθεν η τέως πρέσβης -ως άλλη Ιφιγένεια- οδηγήθηκε στον βωμό για να εξευμενίσει την οργή του Ερντογάν; Επειδή όμως τίποτα από τα παραπάνω δεν αποδεικνύεται, έτσι δεν υπάρχει ούτε ένοχος ούτε κατηγορία ελλείψει μαρτύρων…
Του Γιάννη Κυριακόπουλου στο https://i-kyr.gr/
Δείτε και Ποιά ελληνικά συμφέροντα θα "δώσει" η Κίμπερλι, εφόσον δεν της απονείμει προεδρική χάρη ο Τραμπ; της Κατιάνας Ναυπλιώτου στο https://ysterografa.gr/