Skip to main content

Τέσσερις στους δέκα πολίτες αποφεύγουν τις ειδήσεις

Δημοσιεύθηκε 09 Ιουλίου 2026

kaloudis 72dpi 200h

Του Αντώνη Καλούδη* 

ΠΟΤΕ δεν είχαμε περισσότερες ειδήσεις και ποτέ δεν ήταν τόσο δύσκολο να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει. Την τελευταία εικοσαετία η ενημέρωση γνώρισε μια εκρηκτική διεύρυνση.

Στους τίτλους των εφημερίδων και στα τηλεοπτικά δελτία προστέθηκαν ενημερωτικά sites, έκτακτες ειδοποιήσεις στο κινητό, αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, podcasts, newsletters, βίντεο, live μεταδόσεις και, πλέον, απαντήσεις από εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης.

ΑΥΤΗ η αφθονία δημιούργησε ένα περιβάλλον υπερπληροφόρησης, όπου η είδηση αναπαράγεται, σχολιάζεται, τεμαχίζεται σε αποσπάσματα και διακινείται μέσα από πλατφόρμες, αλγορίθμους, creators και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

Ο πολίτης έχει πρόσβαση σε περισσότερο περιεχόμενο από οποιαδήποτε άλλη εποχή, όχι όμως απαραίτητα και σε περισσότερη κατανόηση. Η πληροφορία έχει πάψει να είναι σπάνια. Η κατανόηση όχι.

Η κρίση αξιοπιστίας των μέσων και η απομάκρυνση του κοινού

ΤΗΝ ΙΔΙΑ στιγμή, η κρίση αξιοπιστίας των μέσων επιτείνει το πρόβλημα. Το Reuters Institute Digital News Report 2025 καταγράφει ότι τέσσερις στους δέκα πολίτες στις αγορές της έρευνας αποφεύγουν συχνά ή περιστασιακά τις ειδήσεις, ενώ στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό φτάνει το 60%.

Η ΙΔΙΑ έκθεση σημειώνει ότι οι κάτω των 35 ετών είναι πιο πιθανό να θεωρούν τις ειδήσεις δύσκολες στην παρακολούθηση ή στην κατανόηση.

Και η έκδοση του 2026 προσθέτει ότι οι news creators θεωρούνται από μεγάλο μέρος του κοινού πιο οικείοι, πιο άμεσοι και πιο εύκολοι στην κατανόηση από τα παραδοσιακά ειδησεογραφικά μέσα.

ΑΥΤΟ δεν σημαίνει ότι οι νέοι διαμεσολαβητές της πληροφορίας είναι κατ’ ανάγκη πιο αξιόπιστοι. Σημαίνει, όμως, ότι ανταποκρίνονται σε μια βασική ανάγκη: να εξηγούν την είδηση με τρόπο απλό, ανθρώπινο και κατανοητό.

Με άλλα λόγια, το κοινό δεν εγκαταλείπει την ενημέρωση. Εγκαταλείπει μορφές ενημέρωσης που δεν του προσφέρουν αρκετή σαφήνεια.

Η νέα ανάγκη της ενημέρωσης

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ερώτημα, λοιπόν, μετακινείται. Από το «τι συνέβη;» περνάμε στο «τι σημαίνει;».

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ μια νέα κρίση στη Μέση Ανατολή για την ενέργεια, τις τιμές και την ευρωπαϊκή ασφάλεια; Τι σημαίνει η τεχνητή νοημοσύνη για την εργασία, την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις; Τι σημαίνει μια απόφαση στις Βρυξέλλες για την καθημερινότητα ενός πολίτη στην Αθήνα; Τι σημαίνει μια μεταρρύθμιση στην υγεία, στη φορολογία ή στο ασφαλιστικό για τον άνθρωπο που δεν έχει ούτε τον χρόνο ούτε την υποχρέωση να παρακολουθεί καθημερινά όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες;

Κάπου εδώ αρχίζει να διαμορφώνεται μια νέα οικονομία αξίας στην επικοινωνία. Μετά την Attention Economy, την εποχή όπου το βασικό ζητούμενο ήταν να κερδίσεις την προσοχή του κοινού, μπαίνουμε σταδιακά στην Explanation Economy: μια εποχή όπου το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μετατοπίζεται από την παραγωγή περισσότερου περιεχομένου στην ικανότητα να μετατρέπεις την πολυπλοκότητα σε σαφήνεια.

Δεν πρόκειται απλώς για νέα formats -ένα video explainer, ένα infographic ή ένα σύντομο podcast. Αυτά είναι εργαλεία.

Η ουσία βρίσκεται σε μια διαφορετική λογική επικοινωνίας, όπου η αξία δεν μετριέται μόνο από το πόσο γρήγορα μεταδίδεις μια πληροφορία, αλλά από το πόσο αποτελεσματικά βοηθάς το κοινό να την κατανοήσει.

Η Explanation Economy αφορά όλο το οικοσύστημα της επικοινωνίας

Η EXPLANATION Economy δεν αφορά μόνο τα μέσα ενημέρωσης. Αφορά ολόκληρο το οικοσύστημα της επικοινωνίας.

Επιχειρήσεις, θεσμοί, πανεπιστήμια, πολιτικοί οργανισμοί και brands κρίνονται πλέον από το αν μπορούν να εξηγήσουν πειστικά γιατί αυτό που ανακοινώνουν έχει σημασία.
Μια εταιρεία δεν αρκεί να παρουσιάζει τη δραστηριότητά της. Ένας θεσμός δεν αρκεί να δημοσιεύει μια απόφαση. Ένας πολιτικός δεν αρκεί να περιγράφει μια πολιτική.

Η πραγματική πρόκληση είναι να συνδέει την πληροφορία με τις συνέπειές της στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η ΙΔΙΑ ΑΝΑΓΚΗ αποτυπώνεται και στις διεθνείς έρευνες εμπιστοσύνης. Το Edelman Trust Barometer, που μελετά διαχρονικά την εμπιστοσύνη προς κυβερνήσεις, μέσα ενημέρωσης, επιχειρήσεις και ΜΚΟ, περιγράφει ένα περιβάλλον όπου το κύρος από μόνο του δεν αρκεί.

Το κοινό εμπιστεύεται περισσότερο εκείνους που μπορούν να προσφέρουν πληροφορία κατανοητή, τεκμηριωμένη και χρήσιμη. Η τεχνητή νοημοσύνη καθιστά αυτή τη μετατόπιση ακόμη πιο επιτακτική.

Όσο πιο εύκολα παράγεται η πληροφορία, τόσο πιο πολύτιμη γίνεται η ανθρώπινη κρίση: η ικανότητα να την ιεραρχείς, να την ελέγχεις, να την εντάσσεις σε πλαίσιο και να τη μετατρέπεις σε τεκμηριωμένη αφήγηση.

Η πληροφορία θα παράγεται όλο και συχνότερα από μηχανές. Η κατανόησή της, όμως, θα παραμένει ανθρώπινη υπόθεση.

Γιατί η αξία δεν βρίσκεται μόνο στο να γνωρίζεις τι συνέβη, αλλά στο να μπορείς να εξηγήσεις γιατί έχει σημασία.

Στο νέο οικοσύστημα της επικοινωνίας δεν θα ξεχωρίσουν όσοι παράγουν περισσότερη και ταχύτερη πληροφορία. Θα ξεχωρίσουν όσοι μπορούν να βάλουν τάξη στον θόρυβο, να δώσουν πλαίσιο στα γεγονότα και να μετατρέψουν την πληροφορία σε κατανόηση.

ΓΙΑΤΙ, τελικά, το κοινό δεν ζητά μόνο να ενημερωθεί. Ζητά να κατανοήσει. Και σε μια εποχή όπου όλα γίνονται πιο γρήγορα, πιο σύνθετα και πιο αβέβαια, αυτή η κατανόηση μπορεί να αποδειχθεί η πιο πολύτιμη μορφή εμπιστοσύνης.

* Ο Αντώνης Καλούδης είναι CEO της Celyphos S.A. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη “Ναυτεμπορική”,  9/7/2026.