Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Ταινίες, βιβλία, αυθαίρετες αναλύσεις, ιστορικές αναδρομές σε αρχαίους Έλληνες και σύγχρονους φιλοσόφους, σε αγαστή συνεργασία με την αυστηρή επίσημη, την μεταφυσική, την Τέχνη και την φαντασία επιστρατεύονται για να επικυρώσουν ή να ακυρώσουν την πολυσυζητημένη ορολογία “Μάτριξ". Από τους απλούς πολίτες οι περισσότερο αναλυτικοί -και ευφάνταστοι- αναζητούν εμμονικά έγκυρες πληροφορίες. Όλοι περιμένουν μια πλήρως διατυπωμένη έννοια ώστε να πάρουν να κλυδωνίζονται σε κενό πηγών αμφίβολης εγκυρότητας.
Όλα στο τραπέζι… Σαφής και κατανοητή έννοια του όρου Μάτριξ δεν είναι δυνατό να αποδοθεί σε μια πρόταση. Συνοπτικά, περιγράφεται σαν ύπαρξη μιας "άλλης πραγματικότητας” από αυτή την οποία βιώνουμε με τις υπάρχουσες δυνατότητες μας χωρίς να έχουμε αντίληψη της ύπαρξής ενός παράλληλου πεδίου ύπαρξης.
Με άλλα λόγια ενώ ζούμε στο περιβάλλον που αντιλαμβάνεται μόνο η δυνατότητα των πέντε αισθήσεων μας υπάρχει και μια δεύτερη πραγματικότητα της οποίας την ύπαρξη αντιλαμβάνονται ελάχιστοι.
Ελπίδα; Τρόμος; Θεός; Ο Ιάπωνας Μίκιο Κάκου είναι ο πρώτος επιστήμονας που αποκάλυψε ότι το νερό διαθέτει αντίληψη και η σύσταση του επηρεάζεται και αντιδρά σε εξωτερικές συνθήκες και συναισθήματα. Είπε επίσης ότι " το Σύμπαν αποτελείται από σωματίδια και μικροχορδές που δονούνται” . Και πρόσθεσε: “κάθε δόνηση είναι και ένα σωματίδιο που δονείται σαν νότα σε μια κοσμική συμφωνία. Αυτή η κοσμική μουσική περιγράφει ένα Σύμπαν στο οποίο η πραγματικότητα είναι φτιαγμένη από συχνότητες και οι φυσικοί νόμοι είναι ο ρυθμός που τα συγκρατεί όλα".
Και επειδή σχεδόν κάθε σύγχρονη ανακάλυψη έχει αφετηρία την αρχαία Ελλάδα, πρώτος που δίδαξε τους μαθητές του για την ύπαρξη του Μάτριξ ήταν ο Πλάτωνας πριν 2000 χρόνια στο παράδειγμά του Σπηλαίου, σε συζήτηση με τον μαθητή του Τίμαιου. Απέδειξε ξεκάθαρα την πιθανότητα να ζούμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε σε ένα περιβάλλον σκιών, τον αντικατοπτρισμό μιας άλλης πραγματικότητας που δεν συλλαμβάνουν οι ατελείς αισθήσεις μας.
Το Μάτριξ σήμερα… Από αυστηρά επιστημονική άποψη η έννοια του Μάτριξ αναφέρεται στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που εκπέμπει κάθε ανθρώπινο όργανο. Αυτό το πεδίο χωρίζεται σε δύο ενότητες: την υψηλή και την χαμηλή συχνότητες. Η υψηλή ή “λεπτή" συχνότητα αντιπροσωπεύει την θετική λειτουργία των οργάνων και η χαμηλή ή “βαριά" την αρνητική, που εμφανίζονται με την θετική και την αρνητική σκέψη οι οποίες επηρεάζουν το σύνολο του οργανισμού μας.
Ο Πλάτωνας δίδαξε επίσης ότι το σημερινό πεδίο της ύπαρξης μας εκπροσωπεί την φυλακή της αόρατης πραγματικότητας. Και γεννάται το ερώτημα εάν υπάρχει δυνατότητα να αποδράσουμε από την αρνητική κατάσταση της βαριάς ενέργειας που μας φυλακιζει στον αρνητισμό.
Αντίθετα όταν δονείται «υψηλά», τα σήματα του συστήματος βρίσκουν ανοιχτή δίοδο και ελευθερώνουν θετικότητα σημειώνοντας νίκη επί των αρνητικών επιρροών.
Το αισθητό Μάτριξ Στην ερώτηση εάν ήδη υπάρχουν περιπτώσεις που άνθρωποι βιώνουν αυτή την αλλαγή από την πραγματικότητα των σκιών του Πλάτωνα στο επόμενο επίπεδο αντίληψης είναι: ναι και μάλιστα συμβαίνει από το καθαρά βιολογικό μέχρι το διαισθητικό επίπεδα. Με άλλα λόγια Η ικανότητα να "νιώθουμε" την αλλαγή πριν αυτή εκδηλωθεί πλήρως δεν είναι απαραίτητα κάτι μεταφυσικό, αλλά μια πολύπλοκη επεξεργασία πληροφοριών από τον εγκέφαλό μας.
Η θεωρία της "διαρροής" βαρύτητας - ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος- εξακολουθεί να απασχολεί έντονα τους φυσικούς επιστήμονες χωρίς να μπορούν ακόμα να φτάσουν σε οριστικό αποτέλεσμα. Η θεωρία αυτή ισχυρίζεται ότι ο κόσμος μας δεν είναι άλλο από μια λεπτή μεμβράνη τριών διαστάσεων που αποτελεί μειοψηφία στον μεγάλο όγκο των περισσοτέρων διαστάσεων. Με την ίδια έννοια το φως, τα ηλεκτρόνια και κάθε σωματίδιο είναι φυλακισμένα σ αυτή την μεμβράνη χωρίς διέξοδο απόδρασης.
Ωστόσο ένα μόνο σωματίδιο, το βαρύτονο , έχει την ικανότητα να ξεφύγει από την φυλακή του και να φτάσει στην πέμπτη διάσταση ενώ εμείς στον δικό μας χώρο αισθανόμαστε μόνο ένα μικρό του μέρος καθώς το μεγαλύτερο χάνεται στις άλλες διαστάσεις. Εάν ποτέ καταφέρουμε να δαμάσουμε την πέμπτη διάσταση, τότε η επιστημονική φαντασία θα είχε αποκτήσει την επίσημη επιγραφή της και θα συγκατοικούσε νόμιμα με την επιστήμη. Θα πραγματοποιούσαμε ταξίδια με ταχύτητα φωτός, θα είχαμε άπειρη ενέργεια και πολλά ακόμα θαυμαστά επιτεύγματα που κεντρίζουν την φαντασία μας σε ταινίες που αναφέρονται στο μέλλον. Ας περιμένουμε …