Του Κώστα Πάντζιου
Απομένουν λιγότερες από δύο εβδομάδες, για να δούμε τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, αλλά φαίνεται πως στον Λευκό Οίκο δεν έχουν συνειδητοποιήσει οι αρμόδιοι τη σημασία αυτών των εκλογών. Και για να μην αναφερόμαστε σε αοριστίες, εννοούμε τον Πρόεδρο κ. Ντόναλντ Τραμπ. Τελευταία καταγραφή της ανικανότητάς του να κατανοήσει πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, αποτελούν οι «συμβουλές» που απηύθυνε στον Πρόεδρο της Γαλλίας κ. Εμανουέλ Μακρόν… για το πώς πρέπει να αντιμετωπίσει την έκρυθμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα του.
Όμως, ο κ. Ντ. Τραμπ φαίνεται πως δεν θέλει να δει το τι πρόκειται να προκύψει στις ΗΠΑ, αν το αποτέλεσμα των εκλογών της 3ης Νοεμβρίου είναι δυσμενές για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και τον ίδιο. Και όμως, θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να τον απασχολεί το θέμα, δοθέντος ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως μόνο το 27% των Αμερικανών εγκρίνει την πολιτική του και τα πεπραγμένα του.
Αλλά υπάρχουν και μερικά ακόμη ενδιαφέροντα στην όλη υπόθεση. Το ένα είναι η ξαφνική, απόλυτη σύμπλευση του Υπουργού Εξωτερικών κ. Μαρκ Ρούμπιο, με την πολιτική του Τραμπ στο Ιρανικό, στο Ουκρανικό και στο Ευρωπαϊκό. Το ερώτημα είναι απλό: Γνωρίζει πιο πολλά από τους δημοσκόπους αναφορικά με το πιθανό αποτέλεσμα των εκλογών; Πιστεύει ότι ο αμερικανικός λαός εγκρίνει την επιθετική πολιτική του Προέδρου; Αν η απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα είναι «ναι», τότε «λογικά» θα πιστεύει πως οι ΗΠΑ έχουν υποταχθεί στον «Τραμπισμό» και άρα εκείνος θα ήταν ο πολιτικός που θα εξέφραζε τον «Τραμπισμό» και μετά τη λήξη της προεδρίας του κ. Ντ. Τραμπ!!!
Απόλυτη πρόβλεψη, εν προκειμένω, δεν μπορεί να υπάρξει. Αν όμως η πλειοψηφία του αμερικανικού λαού αποδοκιμάσει τον Τραμπ και τον Τραμπισμό, τότε ο κ. Μαρκ Ρούμπιο έχει χάσει τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές, μετά δύο χρόνια. Προς το παρόν, πάντως, υπερθεματίζει στην πολιτική του Προέδρου, την αντιευρωπαϊκή, την αντιουκρανική, μια πολιτική που δεν έχει νόημα, ούτε έχει γεωπολιτική συγκρότηση, ούτε λαμβάνει υπ’ όψη τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, ούτε φαίνεται να κατανοεί το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έγιναν η πρώτη υπερδύναμη, με πολιτικά και γεωπολιτικά ανοίγματα και όχι με τον απομονωτισμό!!! Το όλο θέμα έχει και μια άλλη χροιά, όχι στη σφαίρα των προβλέψεων, αλλά στην καθημερινή πραγματικότητα των ΗΠΑ. Πρόκειται για την στάση που τηρεί εδώ και αρκετό καιρό ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κ. Βανς, απέναντι στον ρηξικέλευθο Πρόεδρο, που είναι αποστασιοποιημένος από τις ενέργειες του Λευκού Οίκου, πράγμα που μάλλον ευχαριστεί τον Πρόεδρο, ο οποίος δεν είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένος όταν οι συνεργάτες του πάνε κόντρα!!!
Το συμπέρασμα είναι το ότι δεν γνωρίζουμε ποια Αμερική θα έχουμε μετά τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Ελπίζουμε, ως λογικοί άνθρωποι, ότι ο Αμερικανός πολίτης-ψηφοφόρος, δεν επιθυμεί μια Αμερική αρπακτική, αλαζονική, αντιατλαντική, σε τελευταία ανάλυση αντιδημοκρατική. Ελπίζουμε ότι οι Αμερικανοί πολίτες, όταν θα πάνε στην κάλπη, να σκεφτούν τι συμβαίνει στην πετρελαιοπαραγωγό χώρα τους και πληρώνουν πανάκριβα την βενζίνη, τι συμβαίνει και το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ γιγαντώνεται, τι συμβαίνει και έχει κηρυχθεί, περίπου, πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρώπης, που ανέκαθεν ήταν ο πολιτικός, γεωπολι8τικός και πολιτιστικός «πνεύμονας» των ΗΠΑ.
Η Ευρώπη χρειάζεται τις ΗΠΑ, και το αντίθετο. Όμως, επειδή τα πράγματα δεν πάνε προς αυτήν την κατεύθυνση από τις ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρόσφατα, αποφάσισε σε Συνόδους Κορυφής, πρώτον την συνέχιση της οικονομικής και στρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας, δεύτερον, σε κοινά μέτρα και πρακτικές, για το ενεργειακό, τρίτον, συμφώνησαν οι 27 για τον προϋπολογισμό της Ένωσης, τέταρτον, είναι πλέον φανερό ότι προωθείται η επανένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε., πέμπτον, προωθείται η ειδική, πιο στενή σχέση του Καναδά με την Ε.Ε. και έκτον (για την ώρα), η Ε.Ε., κατ’ ανάγκην πια, «εξευρωπαΐζει» το ΝΑΤΟ!!! Δεν γίνεται αλλιώς. Γιατί αν –ο μη γένοιτο – η Αμερική έχει «τραμποποιηθεί», τότε η Ευρώπη θα πρέπει να είναι σε θέση, όσο γίνεται πιο γρήγορα, να ξαναγίνει η περιοχή του πλανήτη που έδωσε στην ανθρωπότητα, τα τελευταία 500 χρόνια, ό,τι φωτεινότερο, ανθρωπινότερο, δημοκρατικότερο και πολιτιστικότερο έχει επινοήσει η ανθρώπινη σκέψη!!! Βοηθά πολύ σ’ αυτό το θαύμα και ο άλλος «Μεγαλοδύναμος», ο κ. Βλαντιμίρ Πούτιν!!!