Τραγικά λάθη ιατρών

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Η παθούσα ταλαιπωρείτο από ένα βήχα. Ο σύζυγος της έλεγε να την πάει σε πνευμονολόγο. Εκείνη για σχεδόν 2 μήνες έλεγε ότι δεν ήταν ένα κρυωματάκι. Ώσπου μια εκτόξευση της CRP στο 100, την έκανε να δεχθεί να πάει μαζί του στον πνευμονολόγο του Ταμείου τους. Σοβαρός και τεκμηριωμένος ο γιατρός την ακροάσθηκε και έγραψε παραπεμπτικά, για αξονική και σπιρομέτρηση σε Πανεπιστημιακή κλινική. Ο εξαίρετος αυτός πνευμονολόγος έφυγε στο μεταξύ από το Ταμείο και έτσι τα αποτελέσματα τα είδε πνευμονολόγος που τον αντικαθιστούσε σε παραπλήσια ιδιωτική κλινική.
Η αξονική έδειξε ευμεγέθη όγκος στο δεξιό πνεύμονα. Αυτομάτως ζητήθηκε βιοψία διπλής μεθόδου. Παθολόγος ογκολόγος , γνωστός, φίλος και γείτονας, ζήτησε να δει τα δείγματα που ελήφθησαν από τη “Πρύτανη” για τους πνεύμονες, γνωστή του.
Ο σύζυγος με τη κόρη του πήγαν οι ίδιοι τα δείγματα στην ιατρό παθολογοανατόμο, με τη σύσταση από τον παθολόγο ογκολόγο. Πράγματι Τετάρτη παραλήφθηκαν τα δείγματα, Παρασκευή βγήκαν τα αποτελέσματα. Τι διαγνώσθηκε; Μάλλον...μη μικροκυτταρικός καρκίνος.
Ο παθολόγος ογκολόγος είπε άνευ δεύτερης σκέψης πως δεν χειρουργείται και πρέπει να αρχίσουν αμέσως οι χημειοθεραπείες γιατί ήταν επιθετικός. Συμφώνησαν ο πνευμονολόγος και ο επεμβατικός που έκανε τη βιοψία.
Ο σύζυγος ζήτησε και άλλες γνώμες, αν και είχε κλειστεί ημέρα και ώρα για τη πρώτη χημειοθεραπεία. Σκέφθηκε συμμαθητή του διευθυντική μεγάλου ειδικού Δημόσιου νοσοκομείου. Τον πήρε τηλέφωνο, του διαβίβασε το συμπέρασμα της βιοψίας και εκείνος συμφώνησε: “επ’ ουδενί” εγχειρήσιμος.
Ο αδελφός της ασθενούς, ιατρός ο ίδιος, επέμεινε να δώσει η αδελφή του στον εαυτό της την ευκαιρία «τι θα πει ένας θωρακοχειρουργός». Ο σύζυγος το έπιασε και πήρε φίλο του και συνάδελφό του παθόντα, που χειρουργήθηκε από το “καμάρι της Ελλάδος”. Τον αναζήτησε και δεν υπήρχε ημερομηνία σύντομα...
Αν το καντηλάκι σου έχει ακόμη λάδι, αίφνης μια ανεψιά της ιατρός κι αυτή, που έχασε τη μητέρα της γιατί δεν πρόλαβε να χειρουργηθεί, θυμήθηκε έναν θωρακοχειρουργό με περγαμηνές από δύο τεράστια ονόματα της Ιατρικής σε Ελλάδα και Αγγλία. Έγινε επαφή, ευρισκόμενος στο Χέρφιλντ, και είπε τρεις προτάσεις:
Ο καρκίνος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μικροκυτταρικός. ΘΑ είμαι ωμός. Αν δεν χειρουργηθεί σύντομα δεν έχει ελπίδα. Αν χειρουργηθεί δεν θα πεθάνει από καρκίνο πνεύμονος. Μίλησα με ΗΠΑ και μου επιτρέπουν οι κατευθυντήριες οδηγίες να τη χειρουργήσω. Ο καρκίνος της είναι μικροκυτταρικός, το είδα στην αξονική στο CD που έμαθα να διαβάζω. Η βιοψία είναι λάθος.
Η εγχείρηση έγινε. Η εγχείρηση πέτυχε. Η ασθενής επέζησε, χωρίς 244 γραμμάρια του άνω δεξιού λοβού του πνεύμονος. Όσοι έσκιζαν τα πτυχία τους με το ανεγχείρητο, δεν τα έσκισαν.
Πράξη δεύτερη
Ο θωρακοχειρουργός που χειρουργεί σε τρείς χώρες, βάση των κατευθυντήριων οδηγιών του NCCN συνέστησε να γίνουν προληπτικά/προφυλακτικά και 4-6 χημειοθεραπείες. Έγιναν 4 (τέσσερις). Δεν χρειάσθηκαν άλλες. Επειδή δεν διανοείτο κανείς να πάει στους παθολόγους ογκολόγους, συνέστησε ο ίδιος καθηγητή και την επιμελήτριά του, στο ίδιο νοσοκομείο.
Ο καθηγητής συνέστησε για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια να κάνει και 12 (δώδεκα) ανοσοθεραπείες. Έγιναν οι τρείς πρώτες που δεν προσέφεραν κάτι περισσότερο.
Πριν από τις ανοσοθεραπείες, εκλήθη ο σύζυγος, περίπου για να τον συλλυπηθεί -εκ των προτέρων- ο καθηγητής. Στην απορία τι συνέβη είπε πως υπήρξε διήθηση σε δύο σημεία. Ο θωρακοχειρουργός έγινε Τούρκος...Ο καθηγητής εκ λάθους διάβαζε τη βιοψία του εξαιρεθέντος όγκου. Έκτοτε απέφυγε επιμελώς να συναντηθεί με το σύζυγο.
Στην τρίτη ανοσοθεραπεία και η επιμελήτριά του, αφού είχε προηγηθεί δεύτερο pet scan παρουσία της ιαθείσας ασθενούς και του συζύγου της, είπε πως έπρεπε να ξαναρχίσουν οι χημειοθεραπείες γιατί δύο σημεία “λαμπύριζαν”... Ξανά ο θωρακοχειρουργός επενέβη και εξήγησε πως τα σημεία αυτά ήταν εκείνα που προέκυψαν από κολοβώματα του.
Έτσι τέρμα και οι ανοσοθεραπείες, τέρμα και οι επισκέψεις στην επιμελήτρια. Η ασθενής από τους περιοδικούς ελέγχους επιβεβαιώνει τον θωρακοχειρουργό. Οι υπόλοιποι γιατροί έχουν πιεί το “αμίλητο νερό”. Ηθικό δίδαγμα; ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ.
* George L. Nikolopoulos Journalist, e-mail: