Επανεπιβεβαίωση εμπιστοσύνης στην παράταξη και στην πρόεδρο Μαρία Αντωνιάδου.
του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Οι κάλπες μίλησαν. Και μίλησαν δυνατά. Οι «Ενωμένοι Δημοσιογράφοι» αναδείχθηκαν ξανά πρώτη δύναμη στην ΕΣΗΕΑ με 968 ψήφους (36,7%) και τέσσερις έδρες στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο. Όχι απλώς πρώτοι — αλλά καθαρά, αδιαμφισβήτητα και με διαφορά. Σε μια εκλογική αναμέτρηση με αυξημένη συμμετοχή, με 2.750 συναδέλφους να προσέρχονται στις κάλπες, η εντολή είναι ξεκάθαρη: σταθερότητα, σοβαρότητα, ενότητα.
Σε καιρούς δύσκολους για τη δημοσιογραφία, για τα εργασιακά μας δικαιώματα και για την αξιοπιστία του κλάδου, οι συνάδελφοι δεν επέλεξαν την καταγγελία χωρίς πρόταση. Δεν επέλεξαν τον θόρυβο αντί της ευθύνης. Δεν επέλεξαν την επιστροφή σε λογικές που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Επέλεξαν τη δύναμη που μπορεί να συνθέτει, να διαπραγματεύεται, να διεκδικεί και - το κυριότερο - να πετυχαίνει.
Η επανεπιβεβαίωση της εμπιστοσύνης προς την παράταξη και προς τη διοίκηση υπό την προεδρία της Μαρίας Αντωνιάδου αποτελεί πολιτικό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Οι προσωπικές στρατηγικές, οι μηχανισμοί και οι παλαιοκομματικές αντιλήψεις δεν έπεισαν. Η παράταξη Τσαλαπάτη μένει εκτός Διοικητικού Συμβουλίου μετά από πολλά χρόνια. Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί αλλαγή σελίδας.
Το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι συγκυριακό. Είναι προϊόν διαδρομής. Είναι η δικαίωση μιας παράταξης που ιδρύσαμε την Άνοιξη του 2013*, για να ενώσει· όχι για να διχάσει. Μιας διαδρομής που υπηρέτησα από θέσεις ευθύνης, από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ έως τη γενική γραμματεία και την προεδρία της ΠΟΕΣΥ, και που σήμερα βλέπω να συνεχίζεται με ακόμη μεγαλύτερη δυναμική. Η ανεξαρτησία για εμάς δεν υπήρξε ποτέ σύνθημα· ήταν και παραμένει στάση ευθύνης.
Γι’ αυτό και από την ίδρυσή μας, δεν χάσαμε ποτέ την πρωτιά σε εκλογές στην ΕΣΗΕΑ. Οι «Ενωμένοι Δημοσιογράφοι» δεν θριάμβευσαν και πάλι επειδή υποσχέθηκαν τα πάντα. Θριάμβευσαν επειδή στάθηκαν όρθιοι στα δύσκολα. Επειδή κράτησαν ανοιχτούς διαύλους. Επειδή υπερασπίστηκαν τον κλάδο με σοβαρότητα και συνέπεια. Ταυτόχρονα υπήρξαν και παραμένουν στυλοβάτες του ΕΔΟΕΑΠ.
Το 36,7% δεν είναι απλώς ποσοστό. Είναι πολιτική εντολή. Οι 968 ψήφοι δεν είναι απλώς αριθμός. Είναι ψήφος εμπιστοσύνης. Οι τέσσερις έδρες δεν είναι απλώς εκπροσώπηση. Είναι ευθύνη για πρωταγωνιστικό ρόλο ξανά.
Δεν ήμουν υποψήφιος — όπως δεν ήμουν και στις προηγούμενες εκλογές, από τότε που υπηρετώ τον κλάδο από τη θέση μου στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ. Όμως δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω ότι η δύναμη των «Ενωμένων Δημοσιογράφων» βρίσκεται στη συνέπεια, στη θεσμική σοβαρότητα και στη δυνατότητα να ενώνουν εκεί που άλλοι επιμένουν να χωρίζουν.
Η επόμενη μέρα δεν προσφέρεται για αλαζονεία. Προσφέρεται για δουλειά. Για πρωτοβουλίες. Για διεκδίκηση. Για ενότητα με όρους αρχών.
Ενωμένοι, λοιπόν — όχι ως σύνθημα, αλλά ως στρατηγική επιλογή. Γιατί η ενότητα δεν είναι ευκαιριακή συμμαχία. Είναι ευθύνη απέναντι στον κλάδο που υπηρετούμε μια ζωή.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ
Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από την Εφορευτική Επιτροπή, η Μαρία Αντωνιάδου απηύθυνε μέσω των λογαριασμών της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους την ψήφισαν. Συγκεκριμένα έγραψε:
Τα πλήρη αποτελέσματα των εκλογών: https://www.esiea.gr/ta-apotelesmata-tis-psifoforias-gia-to-16/ & https://www.esiea.gr/i-stayrodosia-ton-ypopsifion-melon-gia-4/
* Η ιδρυτική Διακήρυξη των “Ενωμένων Δημοσιογράφων”
Αθήνα 24 Μαΐου 2013
Η ΕΣΗΕΑ βαδίζει στις πιο κρίσιμες εκλογές της εκατοντάχρονης λειτουργίας της. Οι εξελίξεις στη χώρα είναι ραγδαίες, οι εργασιακές σχέσεις κλονίζονται συθέμελα και το δημοσιογραφικό λειτούργημα απαξιώνεται σκοπίμως. Και όλοι εμείς καλούμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αυτές οι εκλογές της ΕΣΗΕΑ θα καθορίσουν την απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα όλων των δημοσιογράφων:
- Η Ένωσή μας θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών ή θα συνεχίσει να μετατρέπεται σε περιθωριακό σωματείο με τις τωρινές αυτοκαταστροφικές της τάσεις και λογικές;
- Θα γίνει η Ένωσή μας ένα μαχητικό σωματείο που προασπίζεται τα συμφέροντα του κλάδου ή θα καταντήσει μαυσωλείο ιδεών και επιλογών, ακολουθώντας παλιομοδίτικα παραδείγματα της Μεταπολίτευσης;
Η απάντηση στα καίρια αυτά ερωτήματα εξαρτάται από όλους μας. Δεν έχουμε το δικαίωμα να μένουμε άπραγοι μπροστά στην περιδίνηση των προσωπικών στρατηγικών, των πελατειακών σχέσεων, της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας και των ιδεολογικών εμμονών. Δεν μας επιτρέπεται να μένουμε απαθείς θεατές μπροστά στην αυτοκαταστροφή της.
Η συνέπεια και η ευθύνη, αποτελούν πλέον μονόδρομο επιβίωσης.
Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε αμέτοχοι την ΕΣΗΕΑ να πνίγεται από το βραχνά της κρίσης ταυτότητας και το έλλειμμα στρατηγικής. Σε αυτό το δύσκολο σταυροδρόμι, καλούμαστε όλοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Καλούμαστε να τραβήξουμε μπροστά, ώστε να είμαστε περήφανοι για την ΕΣΗΕΑ, μετατρέποντάς την σε σύγχρονο συνδικαλιστικό διεκδικητικό σωματείο, που ταυτόχρονα υπηρετεί και σέβεται τους πνευματικούς σκοπούς της.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Ούτε τα ευχολόγια ούτε η άρνηση αποτελούν λύση. Ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα και να αναλάβουμε δράση. Έφθασε η στιγμή :
- Να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας για το παρόν και το μέλλον της Ένωσής μας.
- Να κάνουμε την υπέρβαση στις διαχωριστικές γραμμές και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.
- Να αποτινάξουμε τις ιδεοληψίες και τις εμμονές για άσφαιρες και αναποτελεσματικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Απεργίες που δεν συνοδεύονται από τεκμηριωμένες διεκδικήσεις και διαβουλεύσεις, υπονομεύοντας κάθε μελλοντική αγωνιστική κινητοποίηση και αφήνοντας πίσω τους εκατοντάδες ανέργους.
- Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση των παλαιών και των νεοσυνταξιούχων, εξαιτίας της κρίσης, συναδέλφων.
- Να στηρίξουμε εμπράκτως και αποτελεσματικά τους ανέργους συναδέλφους μας και αυτούς που έχουν παγιδευτεί στη ζούγκλα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
- Να παλέψουμε με την αντίληψη που κυριαρχεί, πως: «κάθε εργοδότης καθορίζει τον κατώτατο μισθό», εξωθώντας μας σε προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική εξαθλίωση.
- Να αποφασίσουμε έως πότε θα ανεχόμαστε τη μαύρη και αδήλωτη εργασία στη δημοσιογραφία, την ώρα που αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα όλων των άλλων πολιτών.
- Να εργαστούμε για την αποκατάσταση του κλάδου μας στα μάτια της κοινωνίας.