Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Στην ανάρτηση της 17ης Σεπτεμβρίου 2026 έγραφα ότι επι χούντας ξαναμπήκα στον ημερήσιο τύπο επάγγελμα με όχημα οικονομική εφημερίδα, την “Εξπρές”, ως ρεπόρτερ. Το έβλεπα ωστόσο σαν κάτι προσωρινό, αφού από κάποια στιγμή και μετά – μαθητεύοντας στην “Ελευθερία” – με είχε κερδίσει η «σύνταξη ύλης»· και όταν μου δόθηκε η ευκαιρία επέστρεψα σ’ αυτήν.
Η ευκαιρία, ήταν η πρόταση από τον Λυκούργο Κομίνη να ενταχθώ στην «Ύλη» της υπό έκδοση απογευματινής εφημερίδας “Τα Σημερινά”.
Πριν από ένα χρόνο, 13 Νοεμβρίου 2025, κάνοντας το δεύτερο χρονικό άλμα στις αφηγήσεις για τα ΜΜΕ από τα οποία πέρασα, έγραψα το Υπήρξαν κάποτε “Τα Σημερινά”· οπότε δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Το πρώτο χρονικό άλμα είχε γίνει τον Ιούλιο του 2025, με αφορμή τα 50 χρόνια από την έκδοση της “Ελευθεροτυπίας”. Ένα άλμα διαρκείας… ενός έτους, αφού η τελευταία ανάρτηση για την “Ε” έγινε στις 13 Ιουλίου 2026, με αναφορά και στα της μεταπήδησής μου στο “Έθνος της Κυριακής” (Πώς εγκατέλειψα την “Ε” για το “Έθνος της Κυριακής”). Για την 4χρονη παραμονή μου στο συγκρότημα Μπόμπολα, σε επόμενο δημοσίευμα.
Το κενό μεταξύ “Σημερινών” και “Ελευθεροτυπίας”, κάλυψε η θητεία μου στην “Απογευματινή” μετά τη Μεταπολίτευση· από το Σεπτέμβριο του 1974 έως τον Ιούλιο του 1975 που την εγκατέλειψα, για να ενταχθώ στην «εφημερίδα των συντακτών», όπως νομίζαμε ότι θα ήταν η “Ε”.
Ήταν βράδι Κυριακής 8 Σεπτεμβρίου όταν μου τηλεφώνησε ο φίλος συνάδελφος Γιωργος Λεονάρδος, λέγοντας ότι «ο Φιλιππόπουλος ψάχνει για υλατζή, του πρότεινα εσένα και σε περιμένει αύριο 12 το μεσημέρι στο γραφείο του. Αν σ’ ενδιαφέρει βέβαια…» Το τελευταίο το θεώρησα σαν αστείο του Γιώργου. Πάντοτε ήθελα να δουλέψω με τον Αλέκο Φιλιππόπουλο, πιστεύοντας ότι πολλά να μάθω από τον άνθρωπο που μετείχε στο σχεδιασμό της πρωτοποριακής για την εποχή της “Μεσημβρινής”, το Φθινόπωρο του 1961, για να ανανεώσει στη συνέχεια την “Απογευματινή”, οδηγώντας την σε κυκλοφοριακά ρεκόρ. Ο ίδιος, που με γνώριζε σαν ρεπόρτερ, όταν έδινα κομμάτια στο “Κέρδος”, το εβδομαδιαίο οικονομικό ένθετο της “Α”, δέχτηκε να με «δοκιμάσει» και μια μέρα μετά με προσέλαβε αναθέτοντάς μου τις ειδησεογραφικές σελίδες – 2η,3η και τελευταία· ό,τι ακριβώς έκανα και στα “Σημερινά”. Με ευνόησε βέβαια και το γεγονός ότι στελέχη της “Α” είχαν αποχωρήσει με προορισμό την “Καθημερινή”, που επρόκειτο να επανεκδοθεί από την Ελένη Βλάχου την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου.
Προσλήφθηκα Φθινόπωρο στη Φειδίου και - μετά την απόλυση Φιλιππόπουλου (Δείτε και Πριν από 50 χρόνια, 21 Ιουλίου1975 εμφανίστηκε η “Ελευθεροτυπία”) - έφυγα το επόμενο καλοκαίρι από τους Τράχωνες, όπου είχε μετακομίσει το συγκρότημα των αδελφών Μπότση.
Στη Φειδίου, εκτός από τον Γ. Λεονάρδο, ξαναβρήκα και τους διευθυντές μου στα “Σημερινά” Λ. Κομίνη και Γ. Λεβεντογιάννη, ως στελέχη της ομόσταυλης “Ακρόπολης”.
«Όταν στη δημοσιογραφία κυριαρχούσε η γραβάτα και έλειπε η φούστα»
ΕΙΚΟΝΑ της τότε “Απογευματινής”, στο δημοσίευμα του www.koytsompolio.gr με τον παραπάνω τίτλο και πλαγιότιτλο «Την εποχή που οι γυναίκες ήταν μόλις 10% σε δημοσιογραφικό επιτελείο - τα ονόματα αυτής της φωτογραφίας: μια, περίπου, Εθνική Δημοσιογράφων».
Στη φωτογραφία, που είναι τραβηγμένη το 1971, βλέπουμε το συντακτικό επιτελείο της Απογευματινής σε μια από τις περιόδους της ακμής της. Δημοσιεύτηκε στην έκδοση της Δευτέρας 16-10-1971 και αναδημοσιεύτηκε στο pasatempo.wordpress.
Πολλούς από τους εικονιζόμενους μπορείς να τους πεις και «βαρύ πυροβολικό» του ελληνικού Τύπου! Στο σύνολο της φωτογραφίας ξεχωρίσαμε δύο στοιχεία:
ΤΟ ΠΡΩΤΟ είναι η κυριαρχία της γραβάτας εκείνα τα χρόνια στα δημοσιογραφικά γραφεία. Από τους εικονιζόμενους μόνο πέντε δεν είναι γραβατοφορεμένοι.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ότι στη συντακτική ομάδα φωτογραφίζονται μόνο τρεις γυναίκες: δύο στη δεύτερη σειρά και μια στην τελευταία των καθημένων. Αν υπολογίσουμε ότι στο φωτογραφικό καρέ εμφανίζονται 29 πρόσωπα (το ένα δεξιά κομμένο), το ποσοστό της γυναικείας παρουσίας (τουλάχιστον στη φωτογραφία, δεν ξέρουμε τι γίνεται με τους πιθανός απόντες και τις απούσες) είναι γύρω στο 10%!. Υπήρχε περίσσευμα γραβάτας και έλλειμμα φούστας!
Φυσικά, από τότε η σύνθεση του συντακτικού προσωπικού στα Μέσα έχει αλλάξει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η παρουσία των γυναικών αυξήθηκε αριθμητικά και ποιοτικά, ενώ ενδυματολογικά η γραβάτα και το κουστούμι έχουν ηττηθεί από το κάζουαλ, το τζιν, το πόλο και το μπλουζάκι. Στη φωτογραφία εικονίζονται οι (και... αι) εξής:
ΠΑΝΩ ΣΕΙΡΑ Μάνος Χωριανόπουλος, Ηλίας Σκουλάς, Φαράντος Χοϊδάς, Βύρων Μακρίδης, Χρήστος Παππάς, Χάρης Παπαζιάνης, Δημήτρης Λιμπερόπουλος, Βασίλης Ροδόπουλος, Φρέντυ Γερμανός, Γιάννης Κυριακόπουλος (ΚΥΡ), Κώστας Χούντας, Δημήτριος Πριμικύριος, Θέμος Δασκαλόπουλος, Χρυσόστομος Συνερλής.
ΜΕΣΑΙΑ ΣΕΙΡΑ Γιώργος Κατσώνης, Ελένη Κόλμαν, Νίκος Νομικός, Φωφώ Βασιλακάκη, Αλέκος Φιλιππόπουλος, Σεραφείμ Φυντανίδης, Δημήτριος Παπαδομαρκάκης.
ΚΑΤΩ ΣΕΙΡΑ Νίκος Κατσαρός, Ανδρέας Μπόμης, Τόλης Γαρουφαλής, Τίνυ Μαυροπούλου, Σπύρος Καρατζαφέρης, Κώστας Χαρδαβέλλας, Κ. Σεϊζάν.
- Στη Φειδίου ξαναγύρισα για λίγο 13 χρόνια αργότερα, το 1988. Το πώς και γιατί, σε επόμενη ανάρτηση.