Αλέξανδρος Ταμπουράς και Δημήτρης Κοντομηνάς (ορθιος δεξιά), στο γραφείο του πρώτου. Η εκπαίδευσή μου περί τα ασφαλιστικά από τον δεύτερο, ήταν το «διαβατήριό» μου, το πάσο όπως λέει ο τίτλος, για την “Εξπρές”.
Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Μετά από ένα χρονικό άλμα οκτώ ετών, κλείσιμο “Ελευθερίας” το 1967, έκδοση “Ελευθεροτυπίας” το 1975 – άλμα με αφορμή τα 50 χρόνια από την έκδοση της δεύτερης (Πριν από 50 χρόνια, 21 Ιουλίου1975 εμφανίστηκε η “Ελευθεροτυπία”), ξαναπιάνω το νήμα της επιστροφής μου στον ημερήσιο Τύπο.
Ενδιάμεσα, αφού είχα απολυθεί από το ΕΙΡ, εργάστηκα σε περιοδικά, σαν οδηγός ταξί (Από τους ραδιοθαλάμους στο Ζάππειο, στο ταξί και στον “Θησαυρό”), ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία (Μνήμες, με αφορμή το τέλος ενός εμβληματικού πολυκαταστήματος) και ως ασφαλιστής. Η τελευταία ενασχόληση, μού έδωσε το εισιτήριο της επιστροφής στις εφημερίδες.
Η ιστορία άρχισε όταν ένα μεσημέρι συναντήθηκα με τους φίλους και συναδέλφους στην “Ελευθερία” Νίκο Επιτροπάκη και Βαγγέλη Μυγδάλη – άνεργοι τότε κι οι τρεις – και ο πρώτος μας ενημέρωσε ότι «ο Ταμπουράς* αναζητεί κάποιους σαν κι εμάς για να τους εκπαιδεύσει και να τους προσλάβει ως ασφαλιστικούς πράκτορες».
Μην έχοντας κάτι καλύτερο, αποφασίσαμε να το δοκιμάσουμε. Πήγαμε στα γραφεία της εταιρείας, αρχές Μητροπόλεως, υποβάλαμε τις σχετικές αιτήσεις και σε μερικές μέρες άρχισε η εκπαίδευσή μας από τον – ύστερα από πολλά χρόνια φίλο μου - Δημήτρη Κοντομηνά. Μυηθήκαμε στα της ιδιωτικής ασφάλισης, που τότε ήταν στα σπάργανα, για να αναλάβουμε δράση δυο βδομάδες αργότερα· ή μάλλον για να αναλάβω, αφού οι δυο συνάδελφοι εγκατέλειψαν πριν ολοκληρωθεί η εκπαίδευση. Παρέμεινα, κατάφερα να «κλείσω» και μερικά συμβόλαια «ασφάλειας ζωής», αλλά μ’ έτρωγε το σαράκι της δημοσιογραφίας που ένιωθα σαν να την απατάω. Μέχρι που βρήκα τον τρόπο να γυρίσω σ’ αυτήν.
Εκείνη την εποχή η οικονομική εφημερίδα “Εξπρές” είχε αρχίσει, πρώτη απ’ όλους τα αφιερώματα σε κλάδους της οικονομίας και προπάντων του επιχειρείν. Τρόφιμα – Ποτά, Ένδυση – Υπόδηση, Οικοδομή, Ναυτιλία, Τουρισμός, Αυτοκίνητο (που εξελίχθηκε στο πρωτοποριακό για την εποχή του “Auto Εξπρές”), ήταν οι τίτλοι των «ειδικών εκδόσεων», όπως είπαμε μετά τα αφιερώματα.
Είχα την τύχη να γνωρίζω τον εκ εκδοτών της εφημερίδας Λάμπη Χρονόπουλο και τον υπεύθυνο των αφιερωμάτων Ηρακλή Παππά. Με τον πρώτο δουλεύαμε μαζί στην “Ελευθερία” και με τον δεύτερο στη ραδιοφωνία, στα υπόγεια του Ζαππείου. Τους επισκέφτηκα στα γραφεία τους, τότε στην πλατεία Καρύτση, και πρότεινα ένα αφιέρωμα στην Ιδιωτική Ασφάλιση, με δικά μου ρεπορτάζ, συνεντεύξεις και άρθρα ειδικών. Αποκάλυψα βέβαια και το πώς είχα αποκτήσει τις σχετικές γνώσεις.
Ευτυχώς για ’μένα συμφώνησαν και ο Χρονόπουλος έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας: «Ξέρω ότι είσαι και καλός υλατζής…. μαθητής του Παναγή του Πατρίκιου. Θα αναλάβεις λοιπόν όχι μόνο το γράψιμο αλλά και τη σελιδοποίηση. Τέσσερις ή έξι σελίδες (8στηλες μεγάλου σχήματος), όσες βγουν… ανάλογα με τη διαφήμιση».
Όταν βγαίναμε από το γραφείο του ο Παππάς κι εγώ, ο Χρονόπουλος με κράτησε για να μού ότι «αν όλα πάνε καλά, σε συνδυασμό με το ότι κάνεις και ύλη, θα πείσω τους άλλους (τους συνεταίρους του**) να σε προσλάβουμε με μισθολόγιο». «Όλα πήγαν καλά» και σε δυο μήνες ξανάνοιξε η μερίδα μου στο ΤΣΠΕΑΘ…
Την ίδια περίοδο στην “Απογευματινή”, ο Αλέκος Φιλιππόπουλος – που μετά το κλείσιμο της “Μεσημβρινής” είχε αναλάβει την ανασυγκρότηση της εφημερίδας των αδελφών Μπότση - καθιέρωσε ένα εβδομαδιαίο οικονομικό ένθετο με τίτλο “Κέρδος”***. Χτύπησα την πόρτα ως «ρεπόρτερ της Εξπρές» και άρχισα να δίνω κείμενα αμειβόμενος με «απόδειξη». Η πρώτη επαφή με τον Φιλιππόπουλο· η αρχή μιας πολύχρονης σχέσης (επαγγελματικής) ζωής…
* H “Οργάνωσις Ταμπουρά ΑΕ” μετεξελίχθηκε σε INTERAMERICAN, τον Ιανουάριο του 1969 ύστερα από συμφωνία Ταμπουρά και Κοντομηνά. Η INTERAMERICAN ανασυστάθηκε ως Ανώνυμη Εταιρεία το 1971 (ΦΕΚ 1546/30.9.1971), στη βάση της πρώτης ελληνοαμερικάνικης ασφαλιστικής κοινοπραξίας με απόλυτη ισοτιμία, κατά την οποία ο Αλ. Ταμπουράς και ο Δ. Κοντομηνάς κατέβαλαν το 50% του κεφαλαίου της και το υπόλοιπο μισό, ως αντασφαλιστής, η Insurance Company of North America. H νέα INTERAMERICAN ήταν τότε η πρώτη αμιγώς ασφαλιστική Ζωής στην Ελλάδα.
** Δημήτρης Καλοφωλιάς, Σπύρος Γαλαίος και Αντώνης Κρεούζης ήταν οι συνεταίροι του Χρονόπουλου. Οι τέσσερις δημοσιογράφοι ίδρυσαν τον Οκτώβριο του 1962 την οικονομική εφημερίδα “Εξπρές”, συνεταιριστική εφημερίδα συντακτών που ωστόσο δεν ήταν «η πρώτη στην Ελλάδα», όπως αυτοδιαφημιζόταν. Είχε προηγηθεί 40 χρόνια νωρίτερα, το 1922, η “Βραδυνή”. Δείτε Και μια άλλη Εφημερίδα των Συντακτών στο απάνεμο λιμάνι της Ναυτεμπορικής Στην πορεία, η ιδιοκτησία πέρασε στον «Όμιλο Γαλαίου - Καλοφωλιά ΑΕ», για να καταλήξει στην οικογένεια Καλοφωλιά. Μετά από διαδρομή 51 ετών, η εφημερίδα “Εξπρές” ανέστειλε οριστικά την έκδοσή της το 2013, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.
*** Το οικονομικό ένθετο “Κέρδος” της “Απογευματινής” δεν μακροημέρευσε. Ο τίτλος όμως επανεμφανίστηκε στις 2 Μαΐου 1985, όταν εκδόθηκε η ημερήσια οικονομική εφημερίδα “Κέρδος” με διευθυντή τον Θοδωρή Καλούδη· ήταν η πρώτη έγχρωμη οικονομική και μάλιστα σε σχήμα ταμπλόιντ. Με εκδότη τον Θωμά Λιακουνάκο, η εφημερίδα έβαλε λουκέτο το 2014.
Υπήρξα κι εγώ διευθυντής της από τον Φεβρουάριο του 1989 έως το καλοκαίρι του 1992, οπότε αποχώρησα για να αναλάβω τη διεύθυνση της “Ναυτεμπορικής” μέχρι το 2004· χρονιά που έκλεισε ο κύκλος μου στις εφημερίδες.
Δεν ξέρω πόσο συμπτωματικό ή… καρμικό ήταν το ότι μετά τη χούντα ξαναμπήκα στο επάγγελμα με όχημα οικονομική εφημερίδα, την “Εξπρές”, για να αποχωρήσω από τις εφημερίδες πάλι από οικονομική, τη “Ναυτεμπορική”. Δείτε και Η «δική μου» Ναυτεμπορική