Πρωτοσέλιδο την επομένη του θανάτου του Βασίλη Τσιρώνη. Δεξιά, οδηγίες
για το πώς θα δημοσιευθεί η προκήρυξη στην πρώτη σελίδα της “Ε”.
Την “Ελευθεροτυπία” δεν την προτιμούσε μόνον η «17 Ν» για τη δημοσίευση των προκηρύξεών της, αλλά και το «Κράτος του Ο.Ε.Μ.» (Ουδετερόφιλο Ελληνικό Μέτωπο) του Βασίλη Τσιρώνη, που σε 20 μέρες συμπληρώνονται 48 χρόνια από το θάνατό του, στις 11 Ιουλίου 1978. Ανέσυρα από το αρχείο μου τις δυο τελευταίες προκηρύξεις: αποδέκτης της πρώτης, 5/2/1978, ήταν ο αρθρογράφος της εφημερίδας Χρήστος Θεοχαράτος · η δεύτερη, στάλθηκε με φαξ στον δικαστηριακό μας ρεπόρτερ Βαγγέλη Κουτουζή και είχε ημερομηνία 2/6/1978, 19 μέρες πριν σκοτωθεί.
Γι’ αυτούς που δεν ξέρουν – ή δεν θυμούνται –, ο Βασίλης Τσιρώνης υπήρξε μία από τις πιο ιδιότυπες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1929, σπούδασε ιατρική και αρχικά έγινε γνωστός ως γιατρός στον Άη Στράτη, όπου ήρθε σε επαφή με τους πολιτικούς εξόριστους του εμφυλίου. Κατήγγειλε δημόσια τις συνθήκες κράτησης και δημοσιοποίησε στοιχεία που θεωρούσε ότι αποδείκνυαν κακομεταχείριση κρατουμένων, γεγονός που τον έφερε σε σύγκρουση με το κράτος.
Κατά τη δεκαετία του 1960 και αργότερα στη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός το 1969, όταν πραγματοποίησε αεροπειρατεία αεροσκάφους της Ολυμπιακής με προορισμό την Αλβανία· ενέργεια που συνδέθηκε με την αντίθεσή του προς το καθεστώς των συνταγματαρχών. Μετά την πτώση της χούντας συνέχισε να εκφράζει ακραία αντικαθεστωτικές απόψεις και ίδρυσε τον λεγόμενο «ΟΕΜ»
Το 1977-1978 η υπόθεσή του πήρε παράδοξες διαστάσεις. Ο Τσιρώνης ανακήρυξε το διαμέρισμά του στο Παλαιό Φάληρο ως «ανεξάρτητο κράτος του Ο.Ε.Μ.»», ύψωσε σημαία, οχύρωσε τον χώρο και ερχόταν συχνά σε αντιπαράθεση με την αστυνομία και τις αρχές. Η συμπεριφορά του αντιμετωπίστηκε από άλλους ως πολιτική διαμαρτυρία και από άλλους ως ένδειξη σοβαρής ψυχολογικής διαταραχής.
Στις 11 Ιουλίου 1978 ειδικές αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο διαμέρισμά του έπειτα από πολύμηνη πολιορκία. Ο Τσιρώνης βρέθηκε νεκρός με τραύμα από πυροβολισμό στο κεφάλι. Η επίσημη εκδοχή έκανε λόγο για αυτοκτονία κατά τη διάρκεια της επιχείρησης· ωστόσο, συγγενείς, φίλοι του – προσωπικοί και πολιτικοί –, υποστήριξαν ότι σκοτώθηκε από την αστυνομία και ότι οι συνθήκες του θανάτου του δεν διερευνήθηκαν επαρκώς.
Σχεδόν μισό αιώνα μετά, δεν έχουν προκύψει αποδείξεις που να ανατρέπουν ή να επιβεβαιώνουν κάποια από τις δυο εκδοχές. Έτσι, ο θάνατος του Βασίλη Τσιρώνη εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιο αινιγματικά περιστατικά των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης.
Η πρώτη προκήρυξη, απευθυνόμενη στον Χρ. Θεοχαράτο, άρχιζε με οδηγίες για το πώς θα δημοσιευθεί στην πρώτη σελίδα της “Ε”…
… και κατέληγε: Φίλε κ. Θεοχαράτο
Φρόντισε ως τις 9 μ.μ. που θα τηλεφωνηθούμε ή που θα σε δει ο κ. Κώστας ΤΣΙΡΩΝΗΣ, νάχω την απάντηση για την «αποκλειστικότητα» ή όχι της “Ε”
Η αρχή και (κάτω) το τέλος της πεντασέλιδης προκήρυξης - «Αποκλειστικής είδησης», που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ στην “Ε”.
Το φαξ Τσιρώνη προς Κουτουζή, 19 μέρες πριν από την τραγωδία του Π. Φαλήρου. Επειδή είναι τυπωμένο σε θερμικό χαρτί, που χρησιμοποιείτο τότε στις συσκευές, έχει αλλοιωθεί με το χρόνια και δεν διαβάζεται εύκολα. Πρόκειται πάντως για επίθεση κατά του ιδιοκτήτη του Δ.Ο.Λ. Χρήστου Λαμπράκη.
Στοιχεία για την ανάρτηση, από:
https://www.mixanitouxronou.gr/vasilis-tsironis-o-giatros-toy-ai-strati-aytoktonia-i-ochi/
https://www.lifo.gr/blogs/almanac/kratos-toy-iatroy-basili-tsironi