Το πάνελ της παρουσίασης του βιβλίου, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ.
Πόσοι, κάποιας ηλικίας τουλάχιστον, δεν παίξαμε ποδόσφαιρο με δυο πέτρες για δοκάρια κι ένα άδειο κουτάκι για μπάλα; Μας το θυμίζει, γυρνώντας μας πίσω σε ωραία χρόνια – «ωραία» κυρίως γιατί ήμασταν νέοι – ο τίτλος του καινούργιου βιβλίου του συναδέλφου Μάκη Διόγου: «Με δυο πέτρες για δοκάρια κι ένα άδειο κουτάκι».
Ο συγγραφέας δεν μας μεταφέρει ακριβώς στην παλιά χαμένη αλάνα της πόλης, όπως πιθανόν προϊδεάζουν οι «δυο πέτρες» που βάζαμε για δοκάρια. Όμως οι 51 ιστορίες του βιβλίου, ανθολογημένες από τη στήλη του στην εφημερίδα Εποχή, «δεν είναι από αυτές που είδαμε στις οθόνες, που τις διηγήθηκαν ονομαστοί σχολιαστές και που είχαν πρωταγωνιστές μεγάλα ονόματα της μπάλας». Είναι, όπως διαβάζουμε, «ιστορίες που δεν χωράνε στα highlights και δεν τις αγοράζει κανένα τηλεοπτικό πακέτο». Ιστορίες από τα γήπεδα όλου του κόσμου· «όχι όμως από εκείνα που φωτίζονται από προβολείς και τηλεοπτικά συμβόλαια, αλλά από εκείνα που χτίστηκαν σε αλάνες, εργοστάσια, ανθρακωρυχεία, προσφυγικούς καταυλισμούς και γειτονιές».
Το βιβλίο μας μεταφέρει λοιπόν όχι στις αλάνες που παίζαμε μπάλα, αλλά στις αλάνες της Ιστορίας του ποδοσφαίρου· και μαθαίνουμε για πρόσφυγες που «κουβάλησαν μια μπάλα σαν βαλίτσα», για «ομάδες που γεννήθηκαν μέσα σε πολέμους», για γυναίκες που «φόρεσαν φανέλα πριν αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου», για πρόσωπα που έδειξαν ότι μια μπάλα μπορεί να αλλάξει ζωές.
Από τη Lily Parr που πέτυχε χίλια γκολ όταν το ποδόσφαιρο γυναικών θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένο ή τον Αλία Καμαρά, που πέρασε από τη Μόρια για να φτάσει στον Πανιώνιο. Κι ακόμη τους ΕΛΑΣίτες ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού Μιχάλη Αναματερό και Νίκο Γόδα· ο πρώτος σκοτώθηκε πολεμώντας στη «Μάχη του Μεταξουργείου» κατά την περίοδο του Εμφυλίου, ενώ ο δεύτερος εκτελέστηκε στην Κέρκυρα, την ίδια περίοδο. ‘Η τις περιπέτειες των Ρομαίν Αργυρούδη και Βασίλη Μποτίνου, επίσης του Ολυμπιακού, κατά την 7ετία της χούντας των συνταγματαρχών.
Το «Δυο πέτρες για δοκάρια κι ένα άδειο κουτάκι», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λογο_Τυπο, είναι το δεύτερο συγγραφικό πόνημα του Μάκη, μετά από τις «Μικρές Αθλητικές Ιστορίες» το 2018.
Την παρουσίαση του βιβλίου, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, συντόνισε η δημοσιογράφος Χριστίνα Αμερικάνου, ενώ μίλησαν ο δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού «ΣΧΕΔΙΑ» Χρήστος Αλεφάντης, ο συγγραφέας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ταλίν Βασίλης Κωστάκης, ο δημοσιογράφος, μουσικός και ραδιοφωνικός παραγωγός του «Στο Κόκκινο 105,5» Θοδωρής Μανίκας, καθώς και η ποδοσφαιρίστρια του ΠΑΟ Futsal Νανά Πλεξίδα.
Ο Μάκης Διόγος στάθηκε ιδιαίτερα στη συμβολή των ομιλητών στην έκδοση του βιβλίου και έκανε ξεχωριστή αναφορά σε δύο σημαντικούς ανθρώπους της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας, τον Χρήστο Χαραλαμπόπουλο και τον Χρήστο Σιέμπη, στους οποίους αποτίνει φόρο τιμής μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Παράλληλα, είπε ότι το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον στενό του φίλο Μάνο Τσελεμεντέ.