«Συνεχίζουμε τον αγώνα ακριβέ μας σύντροφε»

«Για όλους εμάς θα είσαι ο εμβληματικός πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.
Ήσουν ένα ξεχωριστό όσο και πολύτιμο πετράδι της ενημέρωσης. Ως πρόεδρος της Ένωσης, υπερέβης τα όρια της συγκυρίας και την αντίληψη του κλειστού κλαμπ, και παρά τις αντιδράσεις, πρωτοστάτησες στο άνοιγμα της ΕΣΗΕΑ στους εκατοντάδες συναδέλφους, που εργάζονταν στους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Και δεν ήταν καθόλου αυτονόητη η ιστορική αυτή τομή 28 χρόνια πριν.
Αυτή την ιστορική τομή στην πορεία της Ένωσης συνεχίσαμε πριν από λίγα χρόνια ανοίγοντας την ΕΣΗΕΑ στους εκατοντάδες συναδέλφους, που εργάζονταν, με λειψά δικαιώματα, ως υπάλληλοι γραφείου, στις ιστοσελίδες, παρά τις μάχες οπισθοφυλακής από τα απομεινάρια ενός πελατειακού κατεστημένου.
Αλλά και οι αρχές δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ έχουν την σφραγίδα της προεδρίας Μανωλάκου το 1998 με συντριπτική πλειοψηφία. Ενώ αρχές δεοντολογίας της Διεθνούς Ομοσπονδίας τις εγκρίναμε οριακά με μόλις έξι ψήφους πριν από λίγα χρόνια στο ΔΣ της Ένωσης».
Από τον επικήδειο που εκφώνησε στον αποχαιρετισμό του Αριστείδη Μανωλάκου ο πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ Σταύρος Καπάκος, κατά την πολιτική κηδεία του εμβληματικού προέδρου της ΕΣΗΕΑ στο Α΄ Νεκροταφείο.

Ακολουθεί βίντεο με δηλώσεις της Προέδρου της ΕΣΗΕΑ Μαρίας Αντωνιάδου, του Σταύρου Καπάκου και του Προέδρου της Νέας Αριστεράς Αλέξη Χαρίτση:

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΚΑΠΑΚΟΥ
«Αριστείδη έδινες, δίνουμε, ως Συσπείρωση, διαρκώς τη μάχη απέναντι στην “καθετοποίηση” της ενημέρωσης και της ιστορικής μας Ένωσης.
Αντιτάχθηκες, αντιτασσόμαστε, σθεναρά στη λειτουργία του συνδικαλισμού ως ιμάντα μεταβίβασης της κάθε κομματικής γραμμής. Πορευόμαστε με σεβασμό στην ιστορικότητα και την θεσμική μνήμη
Έδινες, δίνουμε, μάχες, ως Σεισπείρωση, για τους συναδέλφους μας που παρακολουθούνταν τα τηλεφωνά τους, που διώχθηκαν, που απειλήθηκαν ή απειλούνται από εκφοβιστικές αγωγές, που βρίσκονται αντιμέτωποι με την αλαζονεία της εξουσίας επειδή δεν συνεμορφώθησαν ή τόλμησαν να υποβάλουν “μη ενδεδειγμένες” ερωτήσεις στον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Κάποιοι αλαζονικά συνεχίζουν να προκαλούν ενώ οφείλουν να γνωρίζουν ότι θεσμική δημοκρατική συμπεριφορά είναι να σέβονται πρώτα απ’ όλα εκείνον, που σκέφτεται διαφορετικά.
Αγωνιούσες, αγωνιούμε, για το μεγάλο πρόβλημα αξιοπιστίας της ενημέρωσης λόγω της συνεχούς προσπάθειας ελέγχου από την εξουσία και τους συγκυβερνήτες μεγαλοϊδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης. Δυστυχώς, παρά την μικρή ανάκαμψη της αξιοπιστίας τα δυο-τρία τελευταία χρόνια, όταν παρατηρήθηκαν ρωγμές στον κυβερνητικό έλεγχο, το πρόβλημα αξιοπιστίας παραμένει μεγάλο ενώ η ενημέρωση ασθμαίνουσα συναγωνίζεται σε αξιοπιστία μόνο το πολιτικό προσωπικό.
Έζησες ως πρωταγωνιστής δύο μεγάλες τομές στην ενημέρωση. Την “Ελευθεροτυπία”, μια έκρηξη ελευθερίας, που μας επηρέασε όλους στα χρόνια της μεταπολίτευσης και την συνεργατική έκδοση της “Εφημερίδας των Συντακτών”. Ήσουν βαθιά πολιτικοποιημένος δημοσιογράφος, αγέρωχος αλλά πάντα καταδεκτικός υπηρέτησες την ενημέρωση με αξιοπιστία, πάθος και μαχητικότητα. Η “Αυγή”, “Τα Νέα”, “Ελευθεροτυπία”, “Εφημερίδα των Συντακτών” μια αξιοζήλευτη πορεία. Ήσουν κριτικός, επικριτικός και διεισδυτικός αναλυτής. Δεν έπεσες ποτέ όμως στην ευτέλεια της ατάκας προσδοκώντας λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας. Δεν αντιμετώπισες ποτέ τους αναγνώστες ως σκυλάκι του Παβλόφ.
Ξεχωριστός ήσουν Αριστείδη και στην πολιτική δράση μέσα από την Αριστερά.
Έζησες από τα μέσα ως αγωνιστής και πρωταγωνιστής τρείς γενιές: την γενιά του 114 και των αγώνων για την παιδεία, την γενιά του αντιδικτατορικού αγώνα ενάντια στην χούντα των συνταγματαρχών, με αγώνες, διώξεις και την εξορία στο Παρθένι της Λέρου και τη γενιά της μεταπολίτευσης με την έμπνευση και τους αγώνες της.
Παρότι βαθιά πολιτικοποιημένος δημοσιογράφος, που ζούσες την Ιστορία από μέσα, δεν μπέρδεψες ποτέ το ανταγωνιστικό πολιτικό μοντέλο με την ολοκληρωτικής έμπνευσης στρατηγική της έντασης και την εργαλειακή αντίληψη της πολιτικής.
Έφερες, φέρατε πρόδρομα στη Ελλάδα, ως Λαμπράκηδες, την διευρυμένη αντίληψη της πολιτικής απέναντι την εργαλειακή αντίληψή της , απότοκη μιας δογματικής ανάγνωσης των «ιερών» κειμένων, που υποβάθμιζε την διαλεκτική του συγκεκριμένου.
Έπειθες με το προσωπικό σου παράδειγμα τόσο στην δημοσιογραφία όσο και στην πολιτική δράση.
Συντροφεύοντας τις ακριβές μας αμφιβολίες, όπως θα έλεγε ο ποιητής, δώσαμε πολλά και μάθαμε πολλά από τις γόνιμες όσο και τις άγονες, αντιπαραθέσεις μας. Διαφυλάξαμε όμως ως κόρην οφθαλμού την αντίληψη ότι συμμετοχή στην Αριστερά σημαίνει πρώτα απ´ όλα, ανιδιοτέλεια, προσφορά, συντροφικότητα.
Αγαπητέ συνάδελφε, αγαπητέ φίλε, αγαπητέ σύντροφε, Αριστείδη μας.
Σε αποχαιρετάμε με πόνο ψυχής και σε ευγνωμονούμε για όσα μας αφήνεις πολύτιμη παρακαταθήκη. Συμμετέχουμε στην θλίψη των δικών σου ανθρώπων. Της αγαπημένης σου Μαρίας, της Κατερίνας, του Κυριάκου.
Εμείς οι σύντροφοί σου στον αγώνα και στην Συσπείρωση για την οποία τόσο μόχθησες θέλουμε σου υποσχεθούμε κάτι ακόμη.
Κρατάμε την κοινή μας φλόγα, την οποία τόσο πολύ αγάπησες και τόσο πολύ συνέβαλες να διατηρούμε άσβηστη.
Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αυτονομία της ενημέρωσης, να ελέγχουμε την εξουσία, κάθε εξουσία, με κριτικό πνεύμα ως μάχιμοι δημοσιογράφοι και όχι ως υπηρετικό προσωπικό της εξουσίας, της κάθε εξουσίας.
Σε μια εποχή που ο αέρας φουσκώνει τις άδειες φούσκες και η οίηση τους μωρούς εμείς θα έχουμε ως οδηγό το βαθύ σου αποτύπωμα, το προσωπικό σου παράδειγμα, στην ενημέρωση αλλά και τις αξίες και τις αναζητήσεις της Αριστεράς.
Σε ευχαριστούμε ακριβέ μας σύντροφε για όσα μας πρόσφερες και όσα μας δίδαξες να επιτελούμε το χρέος μας χωρίς να επιζητούμε καμία ανταπόδοση αλλά να παίρνουμε δύναμη από αυτό για να επιτελέσουμε ένα νέο.
Σε ευγνωμονώ διπλά για όσα με συμβούλευσες τόσες φορές ιδιαίτερα στην αυλή του πατρικού σου στον Ασωπό. Θυμάσαι πόσες φορές, πηγαίνοντας προς τη Νεάπολη, σταμάτησα, για να τα πούμε από κοντά για την ΕΣΗΕΑ, τον ΕΔΟΕΑΠ και φυσικά την έγνοια που είχαμε για την Αριστερά και την ιδιαίτερη πατρίδα μας. Θυμάσαι που μου έλεγες επιτακτικά ότι πρέπει να κάνω κάτι για το δήμο μας και εγώ σου απαντούσα: Αριστείδη εσύ έκανες και με το παραπάνω το χρέος σου προς τον κλάδο μας ενώ εγώ έχω ακόμη ανηφόρα να ανέβω. Και εσύ γέλαγες συγκαταβατικά.
Θυμάσαι όταν την περίοδο της μεγάλης μάχης, που δώσαμε για να αποκρούσουμε την μείωση των εργαζομένων στα τηλεοπτικά κανάλια και την προς έκπληξη μερικών, διήμερη επιτυχημένη απεργία του κλάδου, που σε ρώτησα τι πρέπει να κάνουμε μου απάντησες σοφά: «βάλε το στράτευμα να ξαποστάσει και προετοιμαστείτε για την επόμενη μάχη. Προσοχή μη μείνεις στρατηγός χωρίς στρατό.» Πόσο σοφή είναι η κατανόηση των περιορισμών, που σου θέτει ο συσχετισμός των δυνάμεων αλλά και πόσο σημαντική είναι η διαρκής εγρήγορση για να συνδεθούν διαλεκτικά η ηθική του σκοπού με την ηθική της ευθύνης.
Θυμάσαι όταν τις δύσκολες μέρες στο νοσοκομείο, εσύ είχες την έγνοια για τον ΕΔΟΕΑΠ, μου ζητούσες να κάνουμε έναν τόμο για να μάθουν όλοι οι συνάδελφοι πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του ΕΔΟΕΑΠ και τι δικαιώματα και παροχές έχουν;
Σου απάντησα: -Αριστείδη μην αγωνιάς και γι΄ αυτό, προέχει η υγεία σου, ελπίζουμε με την βοήθεια της τεχνολογίας σύντομα, σε ένα χρόνο ίσως και λίγο παραπάνω, όλα θα είναι πιο εύκολα και θα μπορούμε να τα μαθαίνουμε με διαδραστικό τρόπο. Κάναμε διαγωνισμό, όχι απευθείας ανάθεση, επελέγη ο μειοδότης, προχωράμε στην ηλεκτρονική εφαρμογή και στην νέα ιστοσελίδα, που θα αλλάξει την επικοινωνία μας με τους ασφαλισμένους του ΕΔΟΕΑΠ. Γιατί ένα ταμείο πρότυπο παροχών και αναδιανομής υπέρ των εργαζομένων, πρέπει να είναι πρότυπο παντού και στις λειτουργίες του.
Χαμογέλασες αλλά επέμενες. -Εμείς οι παλιοί θέλουμε βιβλίο!
Ακριβέ μας συνάδελφε είσαι για όλους εμάς ο εμβληματικός πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.
Ένα ανεκτίμητο πετράδι στην Ιστορία μας. Μας έδειχνες διαρκώς τον δρόμο της συλλογικής δράσης και της επαγρύπνησης για τις κοινές μας αξίες.
Έχεις μια ξεχωριστή θέση στο βιβλίο της μνήμης μας. Έζησες από μέσα την Ιστορία και τώρα θα ζεις στην Ιστορία. Στην Ιστορία μας. Μαλαματένια βέρα της ψυχής όπως θα έλεγε ο συμπατριώτης μας ποιητής της Ρωμιοσύνης.
Όλοι μαζί, τούτη την ώρα, σου υποσχόμαστε:
Συνεχίζουμε τον αγώνα Αριστείδη, συνεχίζουμε»…
Επικήδειους εκφώνησαν επίσης η Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρος ΕΣΗΕΑ, ο Γιάννης Τζαννετάκος,  ιστορικός πρόεδρος της ΕΦΕΕ, ο νομικός Χριστόφορος Αργυρόπουλος, ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης και ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης (ΑΣΚΙ).
Η προσφορά στο επάγγελμα Ο Αριστείδης Μανωλάκος διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Δ.Σ, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των δημοσιογράφων.
Επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους συντάκτες των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών - που έως τότε δεν εγγράφονταν – και ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ.