Skip to main content

Τότε που οι εφημερίδες κυνηγούσαν την επικαιρότητα

Δημοσιεύθηκε 03 Απριλίου 2026

newspapers 10newspapers 11

Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά

Ο θάνατος της Μαρινέλλας απόγευμα Σαββάτου, απέδειξε πόσο ανύπαρκτες είναι ειδησεογραφικά οι πολιτικές κυριακάτικες εφημερίδες. Υπογραμμίζω  το «πολιτικές» γιατί – όπως επισήμανε το haddog – «οι αθλητικές εφημερίδες έδειξαν πάλι ότι είναι οι μόνες που έχουν άμεση επαφή με την επικαιρότητα». Μια επισήμανση αυταπόδεικτη από το γεγονός ότι πάντοτε όποτε γίνονται αγώνες Σάββατο βράδυ, μόνον οι αθλητικές έχουν περιγραφή και αποτέλεσμα, ενώ οι πολιτικές έχουν αρχίσει την εκτύπωση πριν από την έναρξη των αναμετρήσεων· και ούτε λόγος για δεύτερη έκδοση, «αλλαγή» όπως τη λέγαμε παλιά.

Παλιά, οι πρωινές εφημερίδες κυκλοφορούσαν το πρωί και οι απογευματινές το μεσημέρι. Τώρα και οι μεν και οι δε βρίσκονται ταυτόχρονα το πρωί στα περίπτερα. Οι όροι «αλλαγή», δεύτερη έκδοση, «παράρτημα», αγνοούνται… Όσο για τις ειδήσεις που βγαίνουν μετά την έναρξη της εκτύπωσης, οι εφημερίδες τις αφήνουν για την ιστοσελίδα τους.
Θυμίζω – ή μάλλον… πληροφορώ, γιατί πολλοί δεν το γνωρίζουν – ότι τον περασμένο αιώνα, ίσως και στις αρχές του τωρινού, οι πρωινές άρχιζαν την εκτύπωση γύρω στις 2:30 το πρωί, ενώ οι απογευματινές «έκλειναν» την πρώτη έκδοση, για την επαρχία, πριν από τις 6 π.μ. και έκαναν «αλλαγή» λίγο μετά τις 9, για να βρεθούν το μεσημέρι στα σημεία πώλησης. Όσο για τις κυριακάτικες, πρώτη έκδοση 4 μ.μ. του Σαββάτου και «αλλαγή» για την Αττική στις 8 με 8:30 μ.μ.
Με τίτλο «Τότε που ο νυχτερινός» συντάκτης ήταν θεσμός» και πλαγιότιτλο «Οι αθλητικές εφημερίδες έδειξαν πάλι ότι είναι οι μόνες που έχουν άμεση επαφή με την επικαιρότητα»,  στο haddog διαβάζουμε:
Σε ένα ακόμα γεγονός ο πολιτικός Τύπος της σύγχρονης εποχής (γιατί ο παλιότερος ήταν πάντα επί ποδός) συνελήφθη εν υπνώσει. Για την ακρίβεια, όταν έγινε γνωστός ο θάνατος της Μαρινέλλας οι εφημερίδες βρίσκονταν σχεδόν στα περίπτερα ή στον δρόμο προς αυτά, καθώς οι κυριακάτικες κλείνουν τις σελίδες τους πολύ νωρίς, σαν να είναι, περίπου, περιοδικά. Έτσι στα σημερινά πρωτοσέλιδα δεν βλέπουμε την είδηση –τουλάχιστον σε αυτά που έχουν αναρτηθεί στις περισσότερες ιστοσελίδες.
Από την άλλη μεριά, οι αθλητικές εφημερίδες απέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι είναι οι μόνες σε ολόκληρο το φάσμα του Τύπου που διατηρούν ανοικτή γραμμή με την επικαιρότητα και κρατούν ψηλά τη σημαία της έντυπης ενημέρωσης στο θέμα της ταχύτητας και της εγρήγορσης. Είναι αυτές που περιμένουν την είδηση μέχρι πολύ αργά το βράδυ, έως το τελευταίο λεπτό των περιθωρίων που τους δίνει το πρακτορείο διανομής, και εξακολουθούν να έχουν, αν χρειάζεται, ανοικτές τις σελίδες τους ακόμα και όταν τα φορτηγά τού Άργους (του πρακτορείου) παίρνουν θέση έξω από τα πιεστήρια για να φορτώσουν.
Τέσσερις σημερινές αθλητικές εφημερίδες έχουν πρωτοσέλιδα κτυπήματα για τον θάνατο της σπουδαίας καλλιτέχνιδας:
■ «"Έφυγε" η αρχόντισσα» αναφέρει η Live Sport.
■ «Τα λόγια είναι περιττά» γράφει η SportDay.
■ «Πέθανε η Μαρινέλλα, πανελλήνια συγκίνηση για τη μεγάλη απώλεια» είναι ο τίτλος και ο υπότιλος της Ώρας για Σπορ.
■ «Με τη φωνή της ζωγράφισε τα τραγούδια της ζωής μας» γράφει το Φως των Σπορ σε κειμενολεζάντα για αυτή την πρωτοσέλιδη μεγάλη φωτογραφία, του ιστορικού εκδότη της, του Θόδωρου Νικολαΐδη, με την Μαρινέλλα, σε γιορτή της εφημερίδας.
Οι αθλητικές εφημερίδες διατηρούν, όσο είναι δυνατόν, την παράδοση του Τύπου που περίμενε την είδηση της τελευταίας στιγμής –κάποτε και με βραδινές, ολονύχτιες, βάρδιες. Τότε που ο «νυχτερινός» συντάκτης ήταν θεσμός, τουλάχιστον για τις εκδόσεις μεγάλης κυκλοφορίας.

Εφημερίδες που σώζουν το κύρος τους και άλλες
 που δεν σώζουν τίποτα –πάνε αύτανδρες

Με τον πιο πάνω τίτλο το  Harddog,  στις 18 Ιουλίου 2024, σε αντίστοιχο δημοσίευμα, με υπογραφή Δ.Β. έγραφε: Σε εποχές που συνεχώς το τοπίο τού Τύπου αποξηραίνεται, υπάρχουν εφημερίδες που παλεύουν να κρατήσουν το «ηρωικό κοινό» των πιστών τού χαρτιού. Ένα κοινό που προέρχεται, κατά βάση, από το μακρινό παρελθόν τής Ενημέρωσης και το οποίο δεν αρκείται στο διαδίκτυο με τη δωρεάν προσφορά τής πληροφορίας.
■ Από τη μια είναι οι εφημερίδες που βγάζουν θέματα, έχουν αναλύσειςεξηγούν τα «γιατί», ερμηνεύουν τα «πώς», καλύπτουν και προβάλλουν πολιτιστικές δράσεις, έχουν αξιοπρεπή αθλητικά και καλά οικονομικά, απλώνουν σε πολλές σελίδες τα θέματά τους όταν πρέπει, διαθέτουν δυνατές πένες –γενικά ψάχνουν και ψάχνονται.
 ■ Από την άλλη είναι κάποιες (αρκετές) εφημερίδες που ανακυκλώνουν πασίγνωστα γεγονότα, οι πρωτοσέλιδες προβολές τους είναι γεμάτες από ειδήσεις/δηλώσεις/ανακοινώσεις που έχουμε διαβάσει/ακούσει/δει την προηγούμενη ημέρα και στερούνται δημοσιογραφικής σαγήνης.
Οι πρώτες μπορεί να μη σώζουν την αξιοπρέπεια των παλιών κυκλοφοριών. Σώζουν όμως το κύρος –το δικό τους και της δημοσιογραφίας.
Οι δεύτερες δεν σώζουν τίποτα σε αυτήν την ομαδική καταβύθιση του Τύπου. Αύτανδρες! 
(Όχι, δεν θα γράψουμε ονόματα και έντυπα. Δεν θα «καρφώσουμε» δημοσιογραφικές προσπάθειες επιβίωσης. Όποιος κοιτάει και βλέπει, γνωρίζει).