Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Το όχι και τόσο μακρινό 1961, ιδρύεται από το Γέρο της Δημοκρατίας Γεώργιο Παπανδρέου και τον Σοφοκλή Βενιζέλο η Ένωση Κέντρου. Το 1963 μάλιστα ήρθε στη Κυβέρνηση.
Ανήκε μεν στο Κεντρώο χώρο (αυτόν που εκλέγει επι δεκαετίες Κυβερνήσεις στον τόπο μας) αλλά δεν είχε ενιαίο ιδεολογικό προσανατολισμό. Εμπεριείχε από την Αριστερά τον Ηλία Τσιριμώκο, από την αντιΚαραμανλική Δεξιά τον Στέφανο Στεφανόπουλο, από το προοδευτικό Κέντρο τον Σάββα Παπαπολίτη κι ακόμη τους Γεώργιο Γρίβα, Αλέξανδρο Μπαλτατζή, Γεώργιο Μαύρο κ.α.
Στις εκλογές του 1964 η Ένωση Κέντρου με σχεδόν 2,5 εκατ. Ψήφους έπιασε ποσοστό 52, 72% και 171 έδρες.
Με την κατάλυση της Δημοκρατίας από τη Χούντα η Ένωση Κέντρου επαναδραστηριοποιήθηκε με τη Μεταπολίτευση υπό τον Γεώργιο Μαύρο. Συνασπίσθηκε τότε με την επωνυμία Ένωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις. Με αυτό το Κόμμα ηγήθηκε έως το 1977 της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αφού το 1976 με το Ι. Ζίγδη δημιούργησαν την ΕΔΗΚ.
Στις εκλογές του 1977 καταρρέει στο 11,95% από το 20,42% που είχε από το 1974 ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος της ΕΔΗΚ αναλαμβάνει ο Ι. Ζίγδης.
Το 1978 έρχεται η μεγάλη διάσπαση κι από τους 16 βουλευτές μένουν μόνον 5.
Από Αξιωματική αντιπολίτευση το 1974, με 61 βουλευτές, πέφτει τρίτο με το 11,95% και 16 βουλευτές, κι έκτοτε εκτός Βουλής.
Η Ιστορία (για κάποιους/ες) επαναλαμβάνεται;
Με άλλα πρόσωπα και Κόμματα του σήμερα;
Κάντε μια προσομοίωση στη σημερινή πραγματικότητα.
Ίσως η “επικαιροποίηση” να είναι σωστή ως ένα βαθμό.
Σίγουρα η Ιστορία αν δεν επαναλαμβάνεται -πάντως- ΔΙΔΑΣΚΕΙ.
* George L. Nikolopoulos, Journalist, email: