Του Κώστα Πάντζιου
Συμπληρώνεται σε λίγες ημέρες ένα δίμηνο από την ανακοίνωση του νέου κόμματος, της ΕΛΑΣ του κ. Αλέξη Τσίπρα. Το γεγονός έχει και τις «ιστορικές» του ομοιότητες, μόνο όσον αφορά αυτήν καθαυτή την «επάνοδο», ως προσδιορισμός μιας πολιτικής πράξης.
Παρά ταύτα, έτσι συνειρμικά, θα κάνουμε σύγκριση με άλλες δύο, προηγηθείσες επανόδους αρχηγών κομμάτων και πρωθυπουργών, τηρουμένων όλων των αναλογιών.
Του Διονύση Βραϊμάκη*
Μια ποικιλία τίτλων και δημοσιογραφικών ενδιαφερόντων διαφορετικών εποχών:
ΤΟΥ ’65: Συζυγικές απιστίες μέσω μιας σήραγγος - Κατασκευάζονται τεχνητά αυτιά από Σοβιετικούς - Ρόδος: Πέθανε ενώ χόρευε τα «Κύματα του Δουνάβεως» με ξένη περιηγήτρια.
ΤΟΥ ’20: Χριστίνα Μπόμπα: της είχαν βρει στο φλιτζάνι ότι θα αποκτήσει δίδυμα - Πόπη Τσαπανίδου: Δείχνει τον κομψό τρόπο για να δέσεις το κασκόλ σου - Το μυστικό που θα αλλάξει τον τρόπο που ψήνεις σουβλάκια - Γιατί οι κοντοί άνδρες κάνουν περισσότερο και καλύτερο σεξ.
Περισσότερα …Σε ποια δεκαετία θα ήθελες να κάνεις δημοσιογραφία;
Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Ο Εθνικός κήπος σήμερα το πρωί ήταν μια όαση (κυριολεκτικά). Η Δημογεροντία σε πλήρη σύνθεση μετά το “λίβα που καίει τα σπαρτά”, όπως λέει και το εμβατήριο. Πρωινή δροσιά, λίγο μετά την Ανατολή του Ήλιου.
Οι συνήθεις ύποπτοι (ιδρυτικά μέλη) στις θέσεις τους στο παγκάκι, ξαποσταίνουν από το πρώτο προσέλευσης περίπατο, ανακτώντας δυνάμεις για τον επαναληπτικό της επιστροφής. Η ανάλυση... και οι τοποθετήσεις, για ποιο άλλο θέμα, από το σφύριγμα της μακρόσυρτης κατά πώς λέει ο Κυριάκος “προεκλογικής περιόδου”.
Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Μια μεγάλη Αμερική υποσχέθηκε ο Τραμπ στους ψηφοφόρους του και δείχνει να έχει πάρει στα σοβαρά να εκπληρώσει την υπόσχεση του. Ωστόσο κανείς δεν υποψιαζόταν ότι ο Τραμπ είχε υπόψη του να εκπληρώσει την συγκεκριμένη υπόσχεση του. Νέο σκληρό μέτωπο -αυτή τη φορά με την Ινδονησία- ανοίγει σήμερα ο Αμερικανός πρόεδρος που και στην περίπτωση αυτή διεκδικεί να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του τις πλούσιες πηγές πολύτιμων αγαθών της πλούσιας Ασίας αλλά και το προσωπικό του συμφέρον.
Του Δημήτρη Σταυρόπουλου*
Όταν η ιστορία και ο πολιτισμός έχουν καταντήσει σε επικίνδυνο σκουπιδότοπο με φωλιές ποντικών, είναι ντροπή για όλους… Για τους καθημερινούς περιπατητές και επισκέπτες σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές της Αθήνας, αλλά-κυρίως- για κείνους που έχουν την ευθύνη της προστασίας, διαφύλαξης και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομίας και ιστορίας της χώρας. Οι πρώτοι βλέπουν την ασχήμια, την υποβάθμιση και τον οικολογικό κίνδυνο, προσπερνούν, δεν αντιδρούν, δεν καταγγέλλουν. Οι άλλοι που εκ του νόμου και της θέσης τους, θα έπρεπε να έχουν λάβει μέτρα εδώ και καιρό… και δεν έχουν κάτι τίποτα!
Περισσότερα …Σκουπιδότοπος και ποντίκια στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου
Του Ντίνου Λασκαράτου*
Ο μέγας και πολύς Βολταίρος (1694 – 1778), ήξερε καλά τους Ελβετούς, κατοικώντας για πολλά χρόνια στο Φερνέ, στα γαλλοελβετικά σύνορα, επτά χιλιόμετρα απ’ την Γενεύη. Είχε πει λοιπόν ότι η Ελβετία «είναι μια χώρα με βουνά, αλλά με επίπεδους ανθρώπους».
Σε δεξίωση προς τιμήν των ξένων ανταποκριτών στην Ελβετία το 2018, ένας παριστάμενος ξένος δημοσιογράφος, διάνθισε με χιούμορ ερώτησή του προς τον πρόεδρο της χώρας, περιλαμβάνοντας σ’ αυτή την παραπάνω παρατήρηση του Βολταίρου.
Περισσότερα …Γιατί κανένας δεν ξέρει τον πρόεδρο της Ελβετίας;
Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ ή ο ΣΥΡΙΖΑ “κόπηκε και ράφτηκε” στα μέτρα του Αλέξη Τσίπρα; (την περίοδο από τη δημιουργία του, μέχρι το “απεταξάμην” του πρώην -πλέον- Προέδρου του).
Μπορούσε να μείνει στοιχειωδώς ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα. Το δοκιμαστικό έδειξε πως όχι. Μόλις τον εγκατέλειψε ο Αλέξη Τσίπρας, έγινε “στάχτη και θρύψαλα”.
Περισσότερα …Το «απεταξάμην» στο ΣΥΡΙΖΑ και η υποδοχή από την ΕΛΑΣ
Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Η πλειοψηφία των ανθρώπων αγνοεί το μέγεθος της δύναμης που διαθέτει και θεωρεί ότι όσα συμβαίνουν ξαφνικά είναι αποτέλεσμα θαύματος, τύχης ή σύμπτωσης . Με άλλα λόγια είμαστε συλλογικά κολλημένοι σε ορισμένα πρότυπα σκέψης ιδιαίτερα στην βεβαιότητα ότι όλα όσα συμβαίνουν στην ζωή μας καθορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες και όχι ότι είμαστε ικανοί να διαμορφώνουμε τον τρόπο της ζωής μας. Τα πράγματα όμως φαίνεται να είναι διαφορετικά.
Του Διονύση Βραϊμάκη*
Στη δεκαετία του ’60 ο πατέρας μου περπατώντας σε δρόμο της Νέας Ερυθραίας, κοντά στο σύνορο με το «χωριό» μας, την Κηφισιά, ένιωσε πως η εφημερίδα που ήταν διπλωμένη ανάποδα στην τσέπη του για να κρύβει τον τίτλο, ξαφνικά πέταξε –κυριολεκτικά πέταξε. Ένα χέρι την είχε αρπάξει και μια γνώριμη βροντώδης φωνή τον κατατρόμαξε: «Για να δω τι νέα έχουμε σήμερα!»
Του Τάσου Παπαδοπούλου
Κατά μια περίεργη σύμπτωση, που τείνει να πάρει την μορφή της διαβολικής συγκυρίας, πολλές προτάσεις για επίλυση του κυπριακού, δρομολογούνται τον Ιούλιο.
Τον μήνα με τις πικρές μνήμες των Κυπρίων, μιας και στις 15 Ιουλίου του 1974 η χούντα του Ιωαννίδη, πραγματοποίησε το αποτρόπαιο έγκλημα εναντίον της Κύπρου. Πέντε ημέρες αργότερα, στις 20 Ιουλίου, οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Μεγαλόνησο καταλαμβάνοντας το 37% του εδάφους της.
Περισσότερα …Πρόταση λύσης του Κυπριακού στη βάση του «μαζί και χώρια»