Μιντιάρχες με τζάμπα συντάκτες, μέσω ΑΙ
Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Σχετικά πρόσφατα εμφανίστηκε «ειδησεογραφική» ιστοσελίδα – δεν θα δώσω τον τίτλο της –, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως ψηφιακή ενημερωτική έκδοση που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Με απλά λόγια: Συγκεντρώνει ειδήσεις από εκατοντάδες/χιλιάδες πηγές και τις οργανώνει σε μια σύντομη ημερήσια ενημέρωση. Τα κείμενα παράγονται από συστήματα AI, με δεύτερο AI να τα ελέγχει για ισχυρισμούς, αριθμούς και συμπεράσματα.
Ξανά σε εφημερίδα με… πάσο τις ασφάλειες ζωής
Αλέξανδρος Ταμπουράς και Δημήτρης Κοντομηνάς (ορθιος δεξιά), στο γραφείο του πρώτου. Η εκπαίδευσή μου περί τα ασφαλιστικά από τον δεύτερο, ήταν το «διαβατήριό» μου, το πάσο όπως λέει ο τίτλος, για την “Εξπρές”.
Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Μετά από ένα χρονικό άλμα οκτώ ετών, κλείσιμο “Ελευθερίας” το 1967, έκδοση “Ελευθεροτυπίας” το 1975 – άλμα με αφορμή τα 50 χρόνια από την έκδοση της δεύτερης (Πριν από 50 χρόνια, 21 Ιουλίου1975 εμφανίστηκε η “Ελευθεροτυπία”), ξαναπιάνω το νήμα της επιστροφής μου στον ημερήσιο Τύπο.
Ενδιάμεσα, αφού είχα απολυθεί από το ΕΙΡ, εργάστηκα σε περιοδικά, σαν οδηγός ταξί (Από τους ραδιοθαλάμους στο Ζάππειο, στο ταξί και στον “Θησαυρό”), ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία (Μνήμες, με αφορμή το τέλος ενός εμβληματικού πολυκαταστήματος) και ως ασφαλιστής. Η τελευταία ενασχόληση, μού έδωσε το εισιτήριο της επιστροφής στις εφημερίδες.
Μνήμες, με αφορμή το τέλος ενός εμβληματικού πολυκαταστήματος
Στο Διαλέγουν πριν από σας για σας των Λαμπρόπουλων, το Μινιόν αντέδρασε με το Κάθε τμήμα κι ένα τέλειο μαγαζί, «το θρυλικό διαφημιστικό σλόγκαν» κατά την Επισκόπηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI Overview). Εκσυγχρονίζοντας το προηγούμενο «Κάθε Τμήμα Ένα Ειδικό Κατάστημα». Το «πώς», στο κείμενο που ακολουθεί.
Έπειτα από πάνω από έναν αιώνα εμπορικής ιστορίας στο κέντρο της Αθήνας, γωνία Αιόλου και Σταδίου, το ιστορικό πολυκατάστημα Notos Galleries, πρώην αδελφοί Λαμπρόπουλοι, έβαλε οριστικό λουκέτο στα τέλη Αυγούστου του 2026, κλείνοντας έναν κύκλο 113 χρόνων παρουσίας.
Η ιστορία του πολυκαταστήματος «Αφοί Λαμπρόπουλοι» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γέννηση και την εξέλιξη του σύγχρονου ελληνικού εμπορίου στο κέντρο της Αθήνας. Οι αδελφοί Λαμπρόπουλοι εισήγαγαν πρωτοποριακές για την εποχή πρακτικές που διαμόρφωσαν τη μεσαία τάξη της Αθήνας. Το θρυλικό σλόγκαν τους «Διαλέγουν πριν από σας για σας», έγινε σήμα κατατεθέν και… μού έδωσε την ευκαιρία να κερδίσω ένα χρηματικό έπαθλο.
Μας εγκατέλειψε ο μακροβιότερος συνάδελφος
Ο Κυριάκος Καζάκος σε τέσσερις φάσεις της ζωής του - Αποχαιρετισμός με ένα ρεπορτάζ του πριν από 59 χρόνια
Έως πριν από μερικές ημέρες έλεγα ότι «έχουμε μείνει μια ντουζίνα» από το συντακτικό προσωπικό της “Ελευθερίας”· από τις 20 Αυγούστου όσοι μείναμε μετριόμαστε στα δάχτυλα – ευτυχώς και- των δυο χεριών συν ένα. Λιγοστέψαμε μετά το θάνατο του μακροβιότερου όλων, του Κυριάκου Καζάκου 28 μέρες μετά τη συμπλήρωση των 103 χρόνων του. Είχε συνταξιοδοτηθεί το Σεπτέμβριο του 1985 και στον ΕΔΟΕΑΠ είχε αριθμό μητρώου 127· ήταν μεγαλύτερος αδελφός του αείμνηστου προέδρου του Οργανισμού Βασίλη Καζάκου.
Το «μακροβιότερος» το επισημαίνει και η ΕΣΗΕΑ στην ακόλουθη ανακοίνωσή της με τίτλο «Απεβίωσε ο Κυριάκος Καζάκος, μακροβιότερο μέλος της ΕΣΗΕΑ και του ΕΔΟΕΑΠ»:
Αποχαιρετισμός σε δυο Φίλους
Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά
Δυο συνάδελφοι, επί χρόνια φίλοι και συνεργάτες μου, «έφυγαν» παραμονές 15αύγουστου. Πρώτα ο Χρήστος Πριτσαπίδουλας (αριστερά) στις 12/8 – μόλις τρεις μήνες μετά το χαμό της αγαπημένης του Ζοζίτας – και δυο μέρες αργότερα ο Γιάννης Φλέσσας (δεξιά). Ο πρώτος μάλιστα επιμελούνταν και σελιδοποιούσε τα κείμενα του δεύτερου στο “Έθνος της Κυριακής”.
Έλειπα από την Αθήνα εκείνες τις μέρες και το syntaktisylis.gr ήταν σε… «διακοπές». Επιστρέφοντας, νιώθω την ανάγκη – και όχι την υποχρέωση – να γράψω για το Χρήστο και το Γιάννη.
Για τον Πριτσαπίδουλα θα χρησιμοποιήσω την εισαγωγή των απομνημονευμάτων του, που τιτλοφορεί «Τι απέγινε ο νέος που λαχταρούσε να υπηρετήσει τη δημοσιογραφία;», ενώ για τον Φλέσσα αντλώ στοιχεία και εικόνες από το ρεπορτάζ της Αναστασίας Κουκά στο https://www.protothema.gr στις 15/8, την επομένη του θανάτου του.
Τα «απομνημονεύματά» του, ο Χρήστος μού τα είχε στείλει αρχές καλοκαιριού, για τα αναρτήσω «στο site το Σεπτέμβρη, γιατί Ιούλιο και Αύγουστο κανένας δεν διαβάζει». Και βεβαίως θα αναρτηθούν, σύμφωνα με τις οδηγίες.