Δεξιά στην εικόνα, από το Protagon.gr, ο Παύλος Μπακογιάννης.
Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά

Η απόφαση της Deutsche Welle, να διακόψει την ελληνόφωνη υπηρεσία της από την 1η Ιανουαρίου 2027 δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική ή δημοσιονομική επιλογή, αλλά για μια κίνηση με βαθιές πολιτικές, ιστορικές και πολιτισμικές προεκτάσεις, η οποία δικαιολογημένα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στη Γερμανία.
Μια απόφαση εντελώς ακατανόητη, όταν μάλιστα η ελληνική είναι μοναδική από τις 32 γλώσσες που «μιλάει»  η DW, η οποία καταργείται. Το Ελληνικό Πρόγραμμα του βαυαρικού ραδιοσταθμού, από την εποχή της Χούντας μέχρι και σήμερα, αποτελεί φάρο ανεξάρτητης και έγκυρης δημοσιογραφίας.

Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά

Στις 14 Μαρτίου 2026, στο Πώς δεν έγινα αστυνομικός συντάκτης κατέληγα: Σε επόμενη ανάρτηση, «Ο συγγραφέας Νίκος Μαράκης». Με πρόλαβε ωστόσο ο Τάσος Θεοφίλου στη “Lifo”, γράφοντας για την «περιπετειώδη προσπάθεια του δημοσιογράφου να μπει στον κόσμο των κοκαϊνομανών, να ζήσει για ένα βράδυ από κοντά την κατάστασή τους και να την περιγράψει».
Τηρώντας την υπόσχεση, συμπληρώνω: Τον Μαράκη τον γνώρισα το 1965, αλλά αρκετά χρόνια νωρίτερα διάβαζα στο περιοδικό “Ταχυδρόμος” του ΔΟΛ τις αστυνομικές ιστορίες του. Και ένιωσα δέος όταν τον συνάντησα, ως «αναπληρωτής» αστυνομικός συντάκτης.

       «Ένα βιωματικό αφήγημα σε μια συνέντευξη» του Διονύση Αυγουστινιάτου
στην ιστορικό Γιούλα Κουτσοπανάγου

Μετά από διακοπή 50 ημέρων* – τελευταία σχετική ανάρτηση στις 6 Απριλίου 2026 - οι ΣΕΛΙΔΕΣ του https://www.syntaktisylis.gr/ επανέρχονται στα της “Ελευθεροτυπίας”. Η σημερινή δημοσίευση μάλιστα, δεν βασίζεται σ’ αυτά που έζησε στην εφημερίδα ο γράφων από το καλοκαίρι του 1975 έως το Φθινόπωρο του 1982 που «μετακόμισε» στο “Έθνος της Κυριακής”, ούτε στο βιβλίο των πρακτικών της «Συντακτικής Επιτροπής».
Αφορά στον οικονομικό διευθυντή της Διονύση Αυγουστινιάτο, από την αρχή της έκδοσης μέχρι το 2007· για να αποχωρήσει 32 χρόνια μετά, σε ηλικία 84 ετών. Ο Νιόνιος, όπως τον ξέραμε οι παλιοί – ο γράφων από την “Ελευθερία” του 1962 –, μετά τη συνταξιοδότησή του μίλησε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορικό Γιούλα Κουτσοπανάγου, διευθύντρια της Ερευνητική Μονάδας Τεκμηρίωσης και Μελέτης του Ελληνικού Τύπου (ΕΤΜΙΕΤ)**.

Του Δημήτρη Γ. Κουμπιά

 «Μέρα Μαγιού μας μίσεψε… Ο Νίκος Τσιπλάκος, ο σημαντικός δημοσιογράφος και φίλος, ένας σεμνός σπουδαίος άνθρωπος, δεν είναι πια μαζί μας. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το Σάββατο 23/5 έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, στα 58 του χρόνια. Μια μάχη που επί δυόμισι χρόνια έδινε όρθιος, μέχρι τα μέσα του περασμένου μήνα οπότε άρχισε η κατάρρευση».
Από κείμενο που αναρτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009 στο www.dimenotita.gr, το site της Δημοσιογραφικής Ενότητας, της παράταξης που υπήρξε προπομπός των Ενωμένων Δημοσιογράφων. Το αναδημοσιεύω ολόκληρο σήμερα, Σάββατο και πάλι, που συμπληρώνονται 17 χρόνια από το χαμό του, αποτίνοντας φόρο τιμής σε έναν από τους – μετρημένους στα δάχτυλα – πραγματικούς φίλους που απόκτησα στο επάγγελμα.

Με το όγδοο  κατά σειρά βιβλίο του, με τίτλο «Γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο», ο Πάνος Σόμπολος επιχειρεί να φωτίσει ένα σκληρό αλλά υπαρκτό κοινωνικό φαινόμενο. Ο έμπειρος δημοσιογράφος, με βάση πραγματικές υποθέσεις που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία, αναδεικνύει τη διάσταση της έμφυλης βίας και τιμά τη μνήμη των θυμάτων, επιδιώκοντας παράλληλα την ευαισθητοποίηση του κοινού.
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη των γυναικών που δολοφονήθηκαν, αλλά και σε όλες τις γυναίκες που υφίστανται βία και κάθε μορφή κακοποίησης.