Του Τάσου Παπαδοπούλου
Σε μερικώς προστατευόμενο περιβάλλον, πραγματοποιήθηκε με καθυστέρηση ενός έτους, το έκτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας στην Άγκυρα. Κι αυτό, γιατί δεν προηγήθηκαν συνεντεύξεις Μητσοτάκη – Ερντογάν σε εφημερίδες ή τηλεοπτικούς σταθμούς και δεν ακολούθησαν των δηλώσεων, μετά το πέρας των συνομιλιών, ερωτήσεις από την πλευρά των δημοσιογράφων.
Επίσης για να αποφευχθούν αναφορές στις δηλώσεις που θα φόρτιζαν αρνητικά το κλίμα και οι δύο πλευρές διάβασαν την δήλωσή τους από κείμενο, που σημαίνει ότι Αθήνα και Άγκυρα δεν άφησαν περιθώρια αρνητικών εντυπώσεων, από άστοχες λέξεις ή φράσεις, που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν το καλό κλίμα, που ήθελαν να παρουσιάσουν οι δύο πλευρές, στην κοινή γνώμη, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας.
Αποτυπώνοντας τα αποτελέσματα της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Άγκυρα μπορεί κανείς να πει ότι είχε διαφορετικά οφέλη για την κάθε πλευρά. Η Άγκυρα πέρασε την εικόνα της φιλικής προς την Ελλάδα χώρας, τόσο προς την Ευρώπη όσο και προς τις ΗΠΑ.
Ο Ερντογάν μετά την περιπλάνησή του στους BRIKS και στην Ασία, με εναγκαλισμούς προς την πλευρά Πούτιν και Χαμενεΐ, επανέκαμψε στην Ευρώπη. Με το αζημίωτο φυσικά, μιας και στοχεύει στα 700 δισ. που οι Ευρωπαίοι θα ξοδέψουν, για να αποκτήσουν αυτόνομη αμυντική θωράκιση, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον Τραμπ, που απειλεί να αποσύρει την στρατιωτική κάλυψη των ΗΠΑ από την Ευρώπη.
Παράλληλα ο Ερντογάν ελπίζει, ότι με τα ανοίγματα αυτά στην Αθήνα, θα μπορέσει να απαλύνει τις αντιδράσεις από την πλευρά του Κογκρέσου, προκειμένου να ανάψουν το πράσινο φως για την προμήθεια από τις ΗΠΑ των F-35, που διακαώς επιθυμεί και τους αμερικανικούς κινητήρες, που θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή του τουρκικού αεροσκάφους ΚΑΑΝ.
Από την πλευρά της η Αθήνα κέρδισε, μια περίοδο μερικής ηρεμίας στο Αιγαίο και ένα προσεχές καλοκαίρι παρουσίας πληθώρας τουριστών, άλλα και επισκεπτών από την Τουρκία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, που αποτελούν τους αιμοδότες της οικονομίας αυτών των περιοχών.
Παράλληλα και ταυτόχρονα η Αθήνα, παρά τις ενστάσεις, που έχουν εκφράσει οι Τούρκοι, που επικαλούνται ακόμη και υπέρμετρη επιβάρυνση της ελληνικής οικονομίας, θα προχωρήσει τα προγραμματισμένα εξοπλιστικά της προγράμματα, που θα θωρακίσουν την χώρα απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή.
Τέλος και οι δύο πλευρές απέρριψαν οποιαδήποτε διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, επιμένοντας ότι προτιμούν τις διμερείς συνομιλίες από κάθε μορφής παρέμβαση τρίτης χώρας. Αν κανείς θυμηθεί την παρέμβαση της Ουάσιγκτον στην κρίση των Ιμίων, θα καταλάβει γιατί η απάντηση είναι: Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε.
Κι αυτό γιατί στην Ουάσιγκτον γνώριζαν ότι τα Ίμια είναι ελληνικά, κάτι που προκύπτει και από τους χάρτες των Ιταλών, σιώπησαν και δέχθηκαν μια μεσοβέζικη λύση, που χρησιμοποιήθηκε εν συνεχεία από την Άγκυρα στο αφήγημα των γκρίζων ζωνών, για 147 νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου.
Βεβαίως, όπως συμβαίνει συνήθως, τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης έσπευσαν αντί να ζητήσουν λεπτομερή ενημέρωση από τον ΥΠΕΞ, να επικρίνουν την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα. Με γενικόλογες αιτιάσεις και τσιτάτα, για να παίξουν στα δελτία ειδήσεων των καναλιών. Κρίμα και ντροπή, μιας και τα εθνικά θέματα, όπως αυτό των κρίσιμων ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν προσφέρονται για φθηνή πολιτική εκμετάλλευση.
Από τα όσα ακούσαμε για την συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, φαίνεται ότι αυτή οργανώθηκε προσεκτικά, από τις διπλωματικές υπηρεσίες των δύο πλευρών, προκειμένου να μην υπάρξουν παρατράγουδα και με αυτή την έννοια, ο στόχος επετεύχθη.
Η κάθε πλευρά είχε τους λόγους της να θέλει τα ήρεμα νερά, κάτι που το επιδίωξε αρχικά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, με νωπή την πληγή στο σώμα της Κύπρου, όχι γιατί πίστευε ότι θα βρεθούν με τις επαφές των δύο πλευρών λύσεις στα προβλήματα, αλλά μόνο και μόνο, γιατί θεωρούσε ότι οι συνομιλίες αυτές, που κατέστησαν στην πορεία των πενήντα ετών ατέρμονες, θα απέτρεπαν ένα θερμό επεισόδιο και μια πολεμική αναμέτρηση.
Σε αυτήν την γραμμή κινήθηκαν όλες οι κυβερνήσεις, μιας και η Τουρκία, ως αναθεωρητική δύναμη, έχει επεκτατικές βλέψεις, που τις παρουσιάζει και επί του πεδίου σε κάθε ευκαιρία. Από το παράνομο και ανυπόστατο τουρκο-λυβικό μνημόνιο, στο υπό τον έλεγχό της Άγκυρας καθεστώς της Βεγγάζης, μέχρι την αντιπαράθεση με πολεμικά στο ερευνητικό σκάφος στην Κάσο, που μελετούσε τον υποθαλάσσιο χώρο προκειμένου να ποντίσουν καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας, σύνδεσης της Κρήτης με την Κύπρο.
Το να μην μιλάει κανείς με τους απέναντι, είναι κουβέντες καφενόβιες του αέρα. Το τι λέει έχει σημασία και το πως προασπίζει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.
Και με αυτή την προσέγγιση οφείλουμε όλοι να δούμε την επίσκεψη. Οι υστερικές κραυγές, μπορεί να έχουν κάποιο ακροατήριο. Όμως οι εχέφρονες πολίτες, που ευχόμαστε να είναι οι πλειοψηφία, οφείλουν να απομονώσουν όταν έρθει η ώρα της κάλπης, τους ιέρακες του διχασμού και της εχθροπάθειας…