Skip to main content

Η ώρα του μεγάλου θυμού

Δημοσιεύθηκε 19 Οκτωβρίου 2026

livadari

Της Νικόλ Λειβαδάρη*

Είναι κρίμα που κάηκε το ιστορικό δημαρχείο της Λιμόζ, είναι βάναυσο που ακροαριστεροί, τριτοκοσμικοί και λοιποί βάρβαροι έκαναν γυαλιά καρφιά τη Louis Vuitton, είναι οδυνηρό που μικρομεσαίοι επιχειρηματίες του Παρισιού καταστράφηκαν μέσα σε μία ώρα.
Είναι ακόμη πιο κρίμα που κανείς από τους -μεγάλους, μικρούς και μικρομέγαλους- ηγέτες της Ευρώπης δεν είδε και δεν υπολόγισε το ποτάμι του μεγάλου θυμού πριν αυτό φουσκώσει και πάρει σβάρνα ό,τι βρει στο διάβα του.

Είναι ακόμη πιο βάναυσο που η Ευρώπη των λαών έγινε, κυνικά και απροκάλυπτα, η Ευρώπη των ελίτ. Έγινε θαλαμηπόλος των αγορών και υπηρέτης του πλουτο-λαϊκισμού. Έγινε άντρο της ακροκεντρώας υπεροψίας, της περιφρόνησης της λαϊκής αγωνίας και της απαξίωσης του πολιτισμού της – του ίδιου πολιτισμού για τον οποίο κλαίνε και οδύρονται σήμερα οι μακρονιστές σε Elysee, Place Vendome και… αθηναϊκά πέριξ. Γιατί πολιτισμός δεν είναι μόνον τα μνημεία, πολιτισμός είναι κυρίως η κληρονομιά των στοχαστών που πάλεψαν για τις, πραγματικά μεγάλες, ιδέες και αξίες: για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη.
Είναι ακόμη πιο οδυνηρό που, ακόμη και τώρα που ο μεγάλος θυμός ξεσπά, το μοτίβο παραμένει το ίδιο. Αλλού οι ευρωπαϊκές ηγεσίες κι αλλού η κοινωνία. Όταν οι νέοι στο Παρίσι, τη Μαδρίτη, το Μιλάνο, ζητούν ευκαιρίες και προοπτική ευημερίας, η πεφωτισμένη ευρωπαϊκή ελίτ τους απαντά ότι πρέπει να είναι χαρούμενοι που απλώς επιβιώνουν.
Όταν οι πολίτες ζητούν δικαίωμα στη στέγη, τους λένε ότι προέχει να αγοράσουμε όπλα, γιατί θα μας κηρύξει πόλεμο ο Πούτιν. Όταν οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν στους δρόμους ζητώντας καλύτερους μισθούς και αξιοπρέπεια, τους στέλνουν τα ΜΑΤ, διότι απειλούν τη «σταθερότητα» και θα θυμώσουν οι αγορές. Κι όταν η κατάσταση ξεφεύγει, όλοι μαζί, κεντροδεξιοί, ακροδεξιοί, κεντρώοι και σοσιαλδημοκράτες, πυροβολούν τη «μεταναστευτική λαίλαπα» που ήρθε να αλώσει τους πατρογονικούς βωμούς και εστίες.
Κανένα πρόβλημα, έτσι είναι εάν έτσι νομίζουν. Άλλωστε… tout va bien: Η Λεπέν έρχεται, και δεν θα μείνει μόνη της…

* Νικόλ Λειβαδάρη • Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής.