Του Νίκου Σηφάκη
Η άμεσα μελλοντική οικονομική κατάσταση στις ΗΠΑ δεν προβλέπεται απλώς ιδιαίτερα δύσκολη, αλλά πολύ περισσότερο δυσμενής απ’ όσο πολλοί προβλέπουν.
Οι δημοκράτες μπορεί να κερδίσουν τις μεσοπρόθεσμες εκλογές υποσχόμενοι μια δημοφιλή αντικατάσταση της λεγόμενης οικονομικής «χρυσής εποχής», όπως συνηθίζει να λέει ο Ντόναλντ Τραμπ, ωστόσο αυτή η εξέλιξη δεν θα κατεβάσει τις τιμές στα τρόφιμα και την βενζίνη.
Στην εκστρατεία τους, οι δημοκρατικοί υποψήφιοι δηλώνουν συνεχώς ότι είναι εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να εκφράζουν τον πόνο των οικογενειών μπροστά σε μια τόσο εκτεταμένη κρίση και ακρίβεια, προϊόν της πολιτικής του Τραμπ. Σε κάθε ευκαιρία, δεν παύουν να τονίζουν τον τρόπο με τον οποίο εκπονούν συγκεκριμένα μέτρα για το πώς σκοπεύουν να κάνουν πιο φτηνή την ζωή των πολιτών.
Στην Γερουσία, το Σώμα των Δημοκρατικών προσβλέπει σε τακτικές που με την (αυτονόητη) βοήθεια των ψηφοφόρων θα «ιδρώσουν» τους συναδέλφους τους Ρεπουμπλικάνους, παρά το γεγονός ότι ένθερμοι υποστηρικτές του νυν Προέδρου ήδη έχουν ξεκινήσει να κρατούν αποστάσεις από τα ζητήματα που άπτονται της καθημερινότητας των Αμερικανών.
Σήμερα στις ΗΠΑ, η λέξη «πληθωρισμός» ακούγεται τρομακτική στα αυτιά των πολιτών, που βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να μειώνεται ολοένα και περισσότερο, μακριά από τις παλιές καλές εποχές.
Υπάρχει όμως ή όχι αλήθεια στην καταγγελία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Δημοκρατικοί έχουν βάλει τεχνηέντως ως στόχο εναντίον του αυτή τη λέξη - κλειδί;
Ο ίδιος λέει ότι επί προεδρίας του Τζο Μπάιντεν οι ΗΠΑ είδαν τον πληθωρισμό να αυξάνεται στα υψηλότερα επίπεδα από τη δεκαετία του 1980. «Είναι ψεύτες. Και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βαθμό, διότι αυτοί ήταν που προκάλεσαν τον πληθωρισμό σε τεράστια ύψη και τώρα χρησιμοποιούν την τότε αλόγιστη πολιτική τους εναντίον μου», είναι ο ισχυρισμός του.
Τι απαντούν οι Δημοκρατικοί; Οτι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εγκαταστήσει έναν μηχανισμό προπαγάνδας εναντίον τους, ότι συχνά τα δυο τελευταία χρόνια με τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις του προκαλεί αναστάτωση στο εσωτερικό της χώρας, με αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της εσωτερικής οικονομίας και την ακρίβεια να οργιάζει, ιδιαίτερα στον τομέα των τροφίμων, κάτι που επηρεάζει αρνητικά την οικογενειακή συνοχή εκατομμυρίων αμερικανικών οικογενειών.
«Και όχι μόνο αυτό», λένε, καθώς «επιμένει με τις παρανοϊκές του αποφάσεις στους πολέμους Ρωσίας - Ουκρανίας, με το Ιράν, αλλά και τα «περίεργα παιχνίδια» που παίζει με το Ισραήλ χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, να τρομάζει τους πολίτες για το τι θέλει τελικά να κάνει. Είναι ένα ηγέτης χωρίς σχέδιο και είναι ορατός ο κίνδυνος κλασσικοί μας σύμμαχοι να μας γυρίσουν την πλάτη», δηλώνουν χαρακτηριστικά.
Στις μεσοπρόθεσμες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μελετών Πολιτικής κα Δημοκρατίας (ISPD) οι κάλπες αυτές είναι μείζονος σημασίας περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αφού θα καθορίσουν τη σύνθεση του 120ού Κογκρέσου των ΗΠΑ.
Τι θα κριθεί επομένως στις εκλογές αυτές σε λίγες ημέρες από τώρα;
Θα κριθούν και οι 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι 35 από τις συνολικά 100 έδρες της Γερουσίας, 39 Κυβερνήτες και Γενικοί Εισαγγελείς, θεσμός με τεράστιες εξουσίες στο συνολικό μοντέλο της αμερικανικής οντότητας.
Εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν ένα μερίδιο της εξουσίας της Ουάσιγκτον στις 3 Νοεμβρίου, θα αναλάβουν παραλλήλως ένα βάρος της κυβερνητικής δράσης, καθώς θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο ο Τραμπ (αν και προς το παρόν είναι αμετάπειστος ως προς αυτή τη λογική) θα πειστεί να το πράξει, κάτω από το βάρος της πίεσης που θα δημιουργηθεί. Εάν βεβαίως δημιουργηθεί…
Η συμμετοχή όμως στις μείζονος σημασίας αποφάσεις της κυβέρνησης με ένα είδος «συγκυβέρνησης» και από Δημοκρατικούς, σημαίνει ότι ένα νέο (άμεσο) Συνέδριο των Δημοκρατικών θα είχε μεγαλύτερη ικανότητα να αποτρέψει την πιο επιθετική πρακτική προεδρικής εξουσίας στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.
Είναι όμως έτσι ή αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει και παγίδα;
Οι πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ και αλλού στον δημοκρατικό κόσμο δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι χάνουν γρήγορα την υπομονή τους με κόμματα που εκλέγονται προκειμένου να αλλάξουν την καθημερινότητά τους, έστω και εάν στην προκειμένη περίπτωση δεν θα πρόκειται για δραματικές αλλαγές, αφού πάλι οι Ρεπουμπλικάνοι θα κυριαρχούν και φυσικά ο Ντόναλτ Τραμπ θα είναι ο οικοδεσπότης του Λευκού Οίκου. Επομένως, ένας Δημοκρατικός «μήνας του μέλιτος», θα μπορούσε να ξεθωριάσει γρήγορα.
Άλλωστε, οι ιδέες δεν θα μετρήσουν για πολύ χωρίς έναν ενεργό χάρτη πορείας και των δυο πλευρών σε αυτό που όπως πολλοί κάνουν λόγο μια «σπασμένη» Ουάσιγκτον.
Αρκεί ένα ψύχραιμος παρατηρητής να διαισθανθεί ό,τι και οι Αμερικανοί πολίτες: πως η στροφή στους Δημοκρατικούς δεν είναι υποχρεωτική συνθήκη για να τερματιστεί η κρίση στην εικόνα της καθημερινότητας.
Και αυτό διότι στην δημοσκόπηση που διενεργήθηκε τον Σεπτέμβριο για λογαριασμό του CNN (τους δημοσιογράφους του οποίου ο Τραμπ παρανόμως και έξω από κάθε δημοκρατική και συνταγματική διαδικασία αποκλείει από την καθημερινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών αλλά και από τα ταξίδια του στο εξωτερικό) οι Δημοκρατικοί είχαν προβάδισμα επτά πόντων, αφού οι πολίτες θεώρησαν τις θέσεις των Δημοκρατικών πιο κοντά στις απόψεις τους για την οικονομία.
Ωστόσο, μόνο το 35% πιστεύει ότι το Δημοκρατικό κόμμα θα είχε ευμενώς θετική επίδραση στο κόστος ζωής, ενώ το 27% δήλωσε ότι δεν είναι σίγουροι πως με τη συμμετοχή και των Δημοκρατικών στη λήψη αποφάσεων η προσωπική τους οικονομική τους κατάσταση θα διαμορφωθεί προς το καλύτερο.
Και μέχρι τις 3 Νοεμβρίου, στις ΗΠΑ η ζωή συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο.
Τι, εάν και κατά πόσο θα αλλάξει, θα το διαπιστώσουμε μετά την ολοκλήρωση και τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης εκλογικής διαδικασίας.