Της Χριστίνας Καπετανοπούλου*
Είμαστε μαζί στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και σε αυτό δεν χωρούν οπαδικά. Όλοι οι φίλαθλοι, όλοι οι οπαδοί, οργανωμένοι και μη, οφείλουμε να σεβόμαστε την αντιφασιστική ιστορία των ομάδων μας και να τιμούμε τον αντιστασιακό αγώνα των παικτών μας. Κυρίως, να επιβάλλουμε αυτόν τον σεβασμό, όπου πρέπει, και να δρούμε άμεσα, όταν πρέπει.
Οι κερκίδες των γηπέδων μας ήταν, είναι και θα είναι τόποι πολιτικής ανυπακοής, ένα διαρκές ΟΧΙ και, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, η μάχη που δίνουν αυτά τα παλιόπαιδα της ιστορίας (όπως μου αρέσει να αποκαλώ τους οργανωμένους) ενάντια στον φασισμό και την κοινωνική αδικία, όπου γης, παραμένει συνεχής και ακατάβλητη. Το αποδεικνύουν τα συνθήματα και τα πανό για κάθε μεγάλο επίδικο του καιρού μας.
Πάντα, λοιπόν, θα μνημονεύουμε με δόξα και τιμή:
Τον Νίκο Γόδα, τον παίκτη του Ολυμπιακού και λοχαγό του ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος σε όλες τις κρίσιμες μάχες, στην Κοκκινιά, στο Πέραμα, στον Πειραιά, στην μάχη της Ηλεκτρικής, στα Δεκεμβριανά. Εκτελέστηκε το 1948, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας, φορώντας τη στολή του Ολυμπιακού. Αυτή ήταν και η τελευταία του επιθυμία.
Τον Σπύρο Κοντούλη, τον παίκτη της ΑΕΚ που πρόλαβε να πανηγυρίσει με την ομάδα του τα Πρωταθλήματα Ελλάδας του 1939 και του 1940, καθώς και το Κύπελλο Ελλάδας του 1940. Τον Ιούνιο του 1944 σκοτώθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής, στην προσπάθειά του να αποδράσει από το φορτηγό που τον μετέφερε για εκτέλεση από τις φυλακές Χαϊδαρίου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Τον Παναθηναϊκό και το γήπεδο της Λεωφόρου, όπου η έπαρση της ελληνικής σημαίας, στις 8 Οκτωβρίου του 1944, ενώ οι Γερμανοί ήταν ακόμα στην Αθήνα και λίγο πριν πάρουν πόδι, έδινε κουράγιο στους βασανισμένους κρατούμενους των φυλακών Αβέρωφ, απέναντι. Επίσης, στο ίδιο γήπεδο, το φθινόπωρο του 1942, ένας αγώνας που δεν έγινε ποτέ, αποτέλεσε κίνηση αντίστασης ενάντια στους κατακτητές. Ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ είχαν κανονίσει να αγωνιστούν και οι εισπράξεις θα πήγαιναν στους φυματικούς ασθενείς του νοσοκομείου "Σωτηρία". Το γήπεδο μάζεψε 15.000 φιλάθλους. Πολλοί έμειναν απ' έξω. Το παιχνίδι δεν έγινε ποτέ, διότι ορίστηκε Αυστριακός κατοχικός αξιωματικός για να το διευθύνει και οι παίκτες αρνήθηκαν να παίξουν. Όπως εξήγησαν στον κόσμο, θα ήταν σαν να έσκυβαν το κεφάλι στον κατακτητή. Οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, τα έκαναν λαμπόγυαλο, και ξεκίνησαν αντιφασιστική διαδήλωση, φτάνοντας μέχρι την πλατεία Ομόνοιας. Να σημειωθεί ότι οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν το γήπεδο του Παναθηναϊκού για τα μεταξύ τους παιχνίδια και κατέκλεψαν τις προθήκες των τροπαίων της ομάδας.
Τιμούμε το ποδόσφαιρο, τις ομάδες και τον φίλαθλο κόσμο όλης της χώρας, όπως τους Μεσσήνιους, οι οποίοι βρέθηκαν να παίζουν παρά τη θέλησή τους ενάντια στους Γερμανούς, στο γήπεδο της Καλαμάτας. Οι Γερμανοί έχοντας βαρεθεί να νικούν συνεχώς τους Ιταλούς επέβαλαν στους παίκτες της Καλαμάτας να παίξουν μαζί τους. Οι Καλαματιανοί νίκησαν στον πρώτο αγώνα, με πρωταγωνιστές τους αδερφούς Αλησμόνη. Έξαλλος ο Γερμανός Διοικητής όρισε αμέσως την ρεβάνς, η οποία έληξε 3-2 υπέρ των Γερμανών. Καθ' όλη τη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα ένα μυδραλιοβόλο πίσω από το τέρμα υπενθύμιζε στους Μεσσήνιους τι θα επακολουθούσε εάν νικούσαν για δεύτερη φορά.
Τιμούμε τον ελληνικό αθλητισμό στο σύνολό του, γιατί αγωνίστηκε ενάντια στον φασισμό και μέτρησε νεκρούς, τραυματίες και ανάπηρους πολέμου. Από τους Βαλκανιονίκες Σκιαδά και Λαμπράκη που οργάνωναν λαϊκά συσσίτια κατά τη διάρκεια της κατοχής, έως τον Σαϊνόβιτς Ιβάνωφ του Ηρακλή, έναν από τους μεγαλύτερους σαμποτέρ του Β' ΠΠ, τον Σωτηριάδη του ΠΑΟΚ, τους Πιερράκο και Υποφάντη του Παναθηναϊκού, τον Ράγγο και τον Αναματέρο του Ολυμπιακού, τον Μουρίκη του Αθηναϊκού, τον Μακράκη του Εθνικού, τον ποδηλάτη του Πανιωνίου Καπλάνογλου, τον δρομέα Καψοκέφαλο, τον πυγμάχο Κόκκινο, τον αθλητή στίβου Τριανταφυλλίδη της Ξάνθης, τον κολυμβητή του Πανελληνίου Καμάρα, τον ορειβάτη Παπαρόδου, η λίστα είναι μεγάλη. Και μας χωρά όλους. Γιατί στη μάχη ενάντια στο φασισμό δεν περισσεύει κανένας. Και σε αυτό δεν χωρούν οπαδικά.
*Ανάρτησή της στο fb.