Του Νίκου Σηφάκη
Ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε την τελική του ομιλία για τις ενδιάμεσες εκλογές στην «Πισίνα Ανακλάσεων του Μνημείου Λίνκολν» στην πρωτεύουσα Ουάσιγκτον, λέγοντας σε ομιλία που μεταδόθηκε σε εθνικό επίπεδο, ότι η χώρα «ανθίζει» υπό την ηγεσία των Ρεπουμπλικάνων, ενώ παράλληλα επαίνεσε τα οικοδομικά του έργα στην χώρα.
Οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ συσπειρώθηκαν γύρω από τον υποψήφιο για τη Γερουσία του Μίσιγκαν, Αμπντούλ Ελ Σαγέντ, και περίπου 210 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν πόση εξουσία θα έχει ο Τραμπ για το υπόλοιπο της προεδρίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έκλεισε την ενδιάμεση προεκλογική εκστρατεία με δηλώσεις του στο Reflecting Pool, όπου σήκωσε φωτογραφίες που επαινούσαν τις ανακαινίσεις της κυβέρνησής του. Νωρίτερα, έγινε το αναμενόμενο: Όπως είπε, εάν οι Δημοκρατικοί ανακτήσουν την εξουσία στο Κογκρέσο, «θα ασκήσει βέτο σε όλα», με ό,τι αυτό συνεπάγεται…
Στο πλαίσιο της διαδικασίας, ο Τραμπ προέτρεψε το Ανώτατο Δικαστήριο να αναγκάσει την Πολιτεία της Καλιφόρνια να ακυρώσει ενδεχομένως χιλιάδες ψηφοδέλτια που (σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης το οποίο φέρεται να ελέγχει απολύτως και κατά πολλούς σκανδαλωδώς…) ενδέχεται να έχουν ριχθεί από «μη πολίτες», ένα αβάσιμο αίτημα που έχουν απορρίψει πολλά κατώτερα Δικαστήρια.
Εδώ έρχεται ένα σημαντικό γεγονός, που σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές αφορά στην κρίσιμη Πολιτεία του Μίσιγκαν. Ορισμένοι Δημοκρατικοί της Βουλής των Αντιπροσώπων πιέζουν εμμέσως να αποβάλουν την βουλευτή Χέιλι Στίβενς από την Κοινοβουλευτική τους Ομάδα, μετά την εν πολλοίς απροσδόκητη υποστήριξή της προς τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων για την Γερουσία Μάικ Ρότζερς. Όταν ερωτήθηκε εάν είχε κάποιο μήνυμα για τον Στίβενς μετά από αυτήν την αλλαγή υποστήριξης, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ απάντησε αρνητικά, αλλά δεν παύει να αποτελεί μια μικρή πληγή στην καρδιά των Δημοκρατικών, σε ένα χρονικό σημείο εξαιρετικά κρίσιμο.
Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις των Νιού Γιορκ Τάιμς δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί προηγούνται σε πέντε από τις επτά βασικές «πολιτείες - κλειδιά», που θα μπορούσαν να αποφασίσουν για τον έλεγχο της Γερουσίας.
Σε κάθε περίπτωση, οι συγκεκριμένες ενδιάμεσες εκλογές είναι απορίας άξιον σχετικά με τα αποτελέσματα που θα επιφέρουν και κυρίως ποια επίδραση θα έχουν σε έναν πρόεδρο που μόλις τον περασμένο τον Ιούνιο ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να είναι «μακράν το πιο ισχυρό άτομο που έχει περπατήσει ποτέ σε αυτόν τον πλανήτη»;
Ακριβώς δυο χρόνια μετά την προηγούμενη προεδρική εκλογή, οι ενδιάμεσες έχουν τεράστια πολιτική σημασία, για δυο βασικούς λόγους:
Α) Ο έλεγχος του Κογκρέσου, που σημαίνει ότι καθορίζουν ποιο από τα δυο κόμματα θα έχει την πλειοψηφία (και επομένως τον έλεγχο) στη Βουλή των Αντιπροσώπων και ποιο στη Γερουσία. Στην περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ χάσει τον έλεγχο, δημιουργείται διχοτομημένη κυβέρνηση, κάτι που θα επιφέρει τεράστια δυσκολία στο να περάσει το νομοθετικό του πρόγραμμα, καθώς οι Δημοκρατικοί θα μπορούν αρκετά εύκολα να εμποδίζουν την δράση του και να ασκούν πολύ πιο αυστηρούς ελέγχους σε σχέση με το τι συμβαίνει σήμερα.
Επίσης, σύμφωνα με το Αμερικανικό Σύνταγμα, ο εκάστοτε Πρόεδρος δεν μπορεί να περάσει με την άνεση που σήμερα έχει νόμους ή προϋπολογισμούς, γεγονός που μπορεί να σταματήσει μεταρρυθμίσεις (π.χ. σε υγεία, κλίμα, φορολογία).
Από την άλλη πλευρά, είναι αυτονόητο ότι εάν οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρήσουν τον έλεγχο, ο Τραμπ με τον αέρα του «ανίκητου», θα είναι πλέον σε θέση να προωθήσει ακόμη πιο εύκολα τους στόχους του.
Β) Οι εκλογές αυτές συχνά σηματοδοτούν μια δεξιά ή αριστερή στροφή του εκλογικού σώματος. Για παράδειγμα, αν κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι, η πολιτική κατεύθυνση της χώρας μπορεί να γίνει πιο συντηρητική. Εάν ωστόσο επικρατήσουν οι Δημοκρατικοί, ενδεχομένως να συνεχιστεί ή να ενισχυθεί η προοδευτική πολιτική.
Και είναι αλήθεια, ότι παραδοσιακά το κόμμα της αντιπολίτευσης κερδίζει σχεδόν πάντα έδρες, μιας και οι ψηφοφόροι εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους ή την επιθυμία για «αλλαγή κατεύθυνσης». Αν και σε κάθε περίπτωση (ακόμη και εάν ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων στείλουν ένα τέτοιου είδους μήνυμα) με τον Τραμπ Πρόεδρο, οι ΗΠΑ είναι εξαιρετικά απίθανο να οδηγηθούν σε αυτόν τον δρόμο…
Του Γιάννη Κυριακόπουλου – ΚΥΡ, στο https://i-kyr.gr
Έναν Πρόεδρο, που θυμίζουμε ότι μόλις λίγες ημέρες πριν, συνδύασε σφοδρότητα και χυδαιότητα εναντίον της Νορβηγίας, της χώρας που διοργανώνει το Νόμπελ Ειρήνης. Σε ομιλία του, ο Τραμπ είπε ότι δεν θέλει μετανάστες από τη Νορβηγία και την αποκάλεσε «χώρα των αθλίων», επειδή ο ίδιος… δεν πήρε το βραβείο! Τι κι αν η κυβέρνηση της σκανδιναβικής χώρας θύμισε ότι η επιτροπή Νόμπελ είναι ανεξάρτητη.
Αυτά δεν γίνονται αποδεκτά από τον «πορτοκαλί Πρόεδρο», τον υπέρμαχο της ηθικής σε ολόκληρο τον πλανήτη…