Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Σήμερα αποφάσισα να φουλάρω (όπως κάνω άλλωστε κάθε φορά) το ρεζερβουάρ του ΙΧ μου, για να έχουν να “τρώνε”... -όχι σανό- οι 203 φοράδες που έλκουν το αμάξωμα των 2 τόνων.

Σταθερά γεμίζω το ρεζερβουάρ των 61,5 λίτρων (ολικής χωρητικότητας) σε εταιρικό πρατήριο της γειτονιάς, για να είμαι ήσυχος για τη ποσότητα και την ποιότητα.

του Γιάννη Βαθυά*

Χθες έπεσε στα μάτια μου ένα πρωτοσέλιδο που αναφερόταν στο φαινόμενο των fake news και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Τις ίδιες ώρες, διαβάζοντας και διεθνή μέσα ενημέρωσης, συνάντησα πολλά δημοσιεύματα που ασχολούνταν με το ίδιο θέμα και μάλιστα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Την παραπληροφόρηση, τους οργανωμένους λογαριασμούς στα κοινωνικά δίκτυα και την αλλοίωση της πραγματικότητας μέσα από τη μαζική αναπαραγωγή ψευδών ή διαστρεβλωμένων ειδήσεων. Φαίνεται πως το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια χώρα ή μια συγκυρία. Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που αγγίζει τον πυρήνα της ενημέρωσης και της δημοκρατίας.

Του Γιώργου Καρελιά

Γιατί έχει τέτοια ανταπόκριση στα κοινωνικά δίκτυα ο θάνατος ενός παλιού δημοσιογράφου, όπως ο Γιώργος Βότσης, ο οποίος είχε αποσυρθεί εδώ και πολλά χρόνια από την ενεργό δράση;Ας παραθέσουμε τρεις λόγους:
1. Διότι ο θάνατος προκαλεί συγκίνηση σε όσους τον γνώριζαν και τον διάβαζαν (ή λένε τώρα ότι τον διάβαζαν).
2. Διότι συχνά το παρελθόν εξιδανικεύεται και νομίζουμε ότι τότε η ενημέρωση ήταν καλύτερη και η ελευθεροτυπία «πετούσε». Και αρχίζουμε τα εγκώμια γι’ αυτό το παρελθόν.
3. Διότι έχει τέτοια χάλια σήμερα ο χώρος της ενημέρωσης και της επαγγελματικής δημοσιογραφίας που η οριστική απουσία ενός απόντος εδώ και πολλά χρόνια προκαλεί αναπόφευκτες συγκρίσεις.

Του Γιώργου Δουατζή

1. Όταν μιλάς για πόλεμο, δεν ξεχνάς ότι πρώτο θύμα του είναι η αλήθεια. Ελέγχεις κάθε απόπειρα παραπληροφόρησης, τις πηγές των ειδήσεων και δεν «γέρνεις» προς καμία πλευρά των εμπλεκομένων. Και δεν είναι κακό να πεις «με επιφυλάξεις σας αναφέρω ότι...» όταν αμφιβάλλεις για την εγκυρότητα μιας είδησης.

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου

Ναι σωστά διαβάσατε. Υπάρχουν πλέον στη διάθεση πολλών εξ ημών και υμών, τα μέσα να μπορούμε να παρακολουθούμε σε παρόντα χρόνο -live- τη κίνηση των πλοίων πάσης μορφής και χρήσης, με το marinetraffic, όπως και των αεροπλάνων που  βρίσκονται στον αέρα μέσω του flightradar24. 

Για τα πλοία  -ικανή και αναγκαία συνθήκη, που λέμε στα Μαθηματικά- είναι να έχουν στο ON το σύστημα AIS και Kpler. Για να καταλάβουν και οι αδαείς, ένα δορυφορικό σύστημα γεωεντοπισμού. Έτσι ξέρουμε που βρίσκεται προς τα που κινείται, αν κινείται, με τι ταχύτητα κλπ ένα πλεούμενο. Αντίστοιχα και για τα αεροπλάνα με το flightradar24. 

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Ο λαός λέει «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» και υπονοεί ότι πρέπει κάποιος να επιλέξει
μεταξύ του βέβαιου θανάτου ή της ελπίδας να επιβιώσει, πέφτοντας στο ρέμα.
Σε ένα τέτοιο σημείο βρίσκεται η παγκόσμια κοινότητα, εδώ και μια εβδομάδα, με το
ξεκίνημα του πολέμου στο Ιράν. Η παραμονή των μουλάδων στην εξουσία, είναι σίγουρα ο
γκρεμός. Το ρέμα θα είναι μια αλλαγή του καθεστώτος, με αβέβαιο μέλλον αν κρίνει κανείς
από τα αντίστοιχα πολεμικά εγχειρήματα στην περιοχή του παρελθόντος.

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Δεν πρόλαβαν να περάσουν σχεδόν δέκα χρόνια, από την Ασφαλιστική μεταρρύθμιση του Νόμου Κατρούγκαλου και ξεκίνησε κουβέντα για νέο Ασφαλιστικό. Από τη μια η επικαιροποίηση, από την άλλη το προσδόκιμο ζωής που συνεχώς ανεβαίνει, για άνδρες και γυναίκες, δέκα χρόνια μετά φέρνουν στο τραπέζι τις ιδέες και προτάσεις για Νέο Ασφαλιστικό.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Με ισχυρές σεισμικές δονήσεις λόγω του πολέμου στην μέση Ανατολή υποδέχτηκε την Άνοιξη το δυτικό ημισφαίριο. 

Ή κλιμάκωση της έντασης στα πεδία των μαχών προβλέπεται  να διαρκέσει για αρκετό διάστημα και οι αγορές αποτυπώνουν τα γεγονότα με άνοδο στις τιμές αγαθών πολλαπλασιάζοντας την αγωνία των πολιτών για τις συνθήκες επιβίωσης τους.

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Πόλεμος επί θύραις. Η αρμάδα του Τραμπ βρίσκεται ήδη στον περσικό κόλπο και κυκλώνει το Ιράν από αραβικές χώρες και το Ισραήλ με στόχο το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης.
Το είδος του κτυπήματος για την ώρα είναι βομβαρδισμοί, χωρίς να αποκλείονται και χερσαίες επιχειρήσεις. Δεν στοχεύουν μόνο τις πυρηνικές εγκαταστάσεις και τις βάσεις βαλλιστικών πυραύλων που απειλούν το Ισραήλ αλλά και περιοχές κοντά στα γραφεία του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη.

Του Κώστα Πάντζιου

Παράξενα πράγματα συμβαίνουν στο κομματικό σκηνικό της χώρας. Παράξενα και κατά τη γνώμη πολλών πολιτών, και περίεργα. Εννοούμε την περίεργη διελκυστίνδα μεταξύ των αρχηγών των υπό ίδρυση κομμάτων, δηλαδή του κ. Αλέξη Τσίπρα και της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο ένας περιμένει την κίνηση της άλλης πλευράς, και το αντίθετο. Τελευταία πληροφόρηση π.χ. από το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού, είναι πως όλοι οι προγραμματισμοί είναι σε αναμονή, μέχρι να διευκρινιστεί το πότε η κυρία Καρυστιανού θα ανακοινώσει την ίδρυση του κόμματός της. Φυσικά, κάτι τέτοιο συμβαίνει απ’ ό,τι φαίνεται και με τους ανάλογους προγραμματισμούς των συνεργατών του κ. Αλέξη Τσίπρα.