Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Πιστός πως το ΟΧΙ μπορεί να είναι ΝΑΙ, ας έχουμε plan B για δραχμή, αλλά μένουμε στο ευρώ, όλα τα μνημόνια τα καταργώ με ένα νόμο κι ένα άρθρο, αλλά πάρτε και ένα τρίτο μνημόνιο, με επιπλέον 100 δισ. ευρώ στη πλάτη σας, με τόσες κι άλλες πολλές στροφές, ο π. Πρωθυπουργός της ΠΦΑ (Πρώτης Φοράς Αριστερά), κινδυνεύει να σωριαστεί στο έδαφος, πριν καν προλάβει να κάνει come back (που τραγουδά και η Λαίδη Άντζελα). 

 Το λένε φίλοι (του) συνοδοιπόροι (του), σύντροφοί (του), από τους πλέον σοβαρούς μέχρι τους γυρολόγους... Σιγομουρμουρίζοντας μάλιστα το άσμα του Βασίλη Τερλέγκα: «...Κι όπως θα παίρνω τις στροφές εσύ αν θέλεις κοίταζε με, τα μάτια σου δυο μαχαιριές και εκεί επάνω στο χορό αποτελείωσε με».

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Ένας από τους Θεσσαλονικείς βουλευτές που στα μαύρα χρόνια της Κατοχής εξοντώθηκαν από τους Ναζί, ήταν ο κορυφαίος της Βορειοελλαδικής δημοσιογραφίας, Ζακ Βεντούρα, που βρήκε τραγικό θάνατο στα κρεματόρια του Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Ο Βεντούρα υπήρξε μία από τις ηρωικότερες και φωτεινότερες μορφές που ανέδειξε η δημοσιογραφική οικογένεια στη Βόρεια Ελλάδα, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης το 1923..

Του Μανώλη Κοττάκη*

ΕΜΕΙΣ οἱ παλαιοί δημοσιογράφοι, τῆς παλαιᾶς σχολῆς, τῆς παλαιᾶς κοπῆς καί τῆς μιᾶς …κάποιας ἡλικίας, μελετᾶμε πάρα πολύ τά βασικά κείμενα.
Τίς δηλώσεις τῶν πρωθυπουργῶν, τίς διεθνεῖς συμφωνίες, τούς Νόμους, τά Προεδρικά Διατάγματα καί τίς Ὑπουργικές Ἀποφάσεις ὅπως αὐτές δημοσιεύονται στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, τίς ἀποφάσεις Ἀνωτάτων Δικαστηρίων καί βεβαίως τήν ἐνημέρωση τῶν πολιτικῶν συντακτῶν. Ὁ ἑκάστοτε κυβερνητικός ἐκπρόσωπος συνεννοεῖται ἀπ’ εὐθείας μέ τόν Πρωθυπουργό πρίν ἀνέβει στό βῆμα γιά νά ἀπαντήσει σέ ἐρωτήσεις καί ἐκφράζει αὐθεντικά τίς θέσεις τῆς κυβερνήσεως καί τοῦ ἐπί κεφαλῆς της.

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Σε μερικώς προστατευόμενο περιβάλλον, πραγματοποιήθηκε με καθυστέρηση ενός έτους, το έκτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας στην Άγκυρα. Κι αυτό, γιατί δεν προηγήθηκαν συνεντεύξεις Μητσοτάκη – Ερντογάν σε εφημερίδες ή τηλεοπτικούς  σταθμούς και δεν ακολούθησαν των δηλώσεων, μετά το πέρας των συνομιλιών, ερωτήσεις από την πλευρά των δημοσιογράφων.
Επίσης για να αποφευχθούν αναφορές στις δηλώσεις που θα φόρτιζαν αρνητικά το κλίμα και οι δύο πλευρές διάβασαν την δήλωσή τους από κείμενο, που σημαίνει ότι Αθήνα και Άγκυρα δεν άφησαν περιθώρια αρνητικών εντυπώσεων, από άστοχες λέξεις ή φράσεις, που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν το καλό κλίμα, που ήθελαν να παρουσιάσουν οι δύο πλευρές, στην κοινή γνώμη, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Τουρκίας.

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Κάθε “κατεργάρης” στον πάγκο του και πάλι... Νησιά, ξερονήσια και βραχονησίδες στη θέση τους. Μετρήθηκαν και είναι όλα δικά μας. Αλλαγή συνόρων δεν έγινε. 

Απαξάπαντες και απαξάπασες όσοι /ες ανησυχούσαν δεν είδαν να  επαληθεύονται οι φόβοι τους. Οι καταγγελίες και τα παχιά λόγια (τους) έμειναν να τους χαρακτηρίζουν και να εκλαμβάνονται από το πόπολο ότι κινούνται για “ίδιον συμφέρον”. 

του Γιάννη Βαθυά

Είχα την τύχη να εργαστώ για δεκαετίες στα πιο σημαντικά μέσα ενημέρωσης της χώρας. Από την εποχή της λινοτυπίας, τότε που η είδηση είχε βάρος όχι μόνο πολιτικό αλλά και κυριολεκτικά, σε μολύβι, σε ιδρώτα, σε χρόνο. Έζησα τη μετάβαση στη φωτοσύνθεση, την πρώτη ψηφιακή επανάσταση που μας φάνηκε τότε σχεδόν επιστημονική φαντασία. Και έφτασα στο σήμερα, όπου η δουλειά γίνεται σχεδόν αποκλειστικά μπροστά σε μια οθόνη, με ένα πληκτρολόγιο και μια σύνδεση στο διαδίκτυο. Έζησα τον θόρυβο των μηχανών και τη σιωπή των servers. Και όσο περνούν τα χρόνια, δεν μπορώ να μην σκέφτομαι το μεγάλο παράδοξο, όσο η τεχνολογία προχωρά, τόσο ο Τύπος πλήττεται, τόσο η ενημέρωση αλλάζει μορφή.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

 Ο πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας σηματοδότησε ακόμα ένα περιφερειακό ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ των ισχυρών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στον ευρωπαϊκό χώρο. 

Ακόμα ένα πεδίο πολέμου επικράτησης όχι μόνο δύο διεκδικητών. Ο κόσμος αλλάζει μορφή και το ουκρανικό ζήτημα είναι μόνο ένα δείγμα όσων πρόκειται να ακολουθήσουν ώσπου το εκκρεμές να σταθεροποιηθεί.

Το διπολικό μονοπώλιο δύναμης ψυχορραγεί καθώς νέοι ισχυροί παίκτες διεκδικούν μερίδιο στο μοίρασμα σπάνιων γαιών και οικονομικής ισχύος.

Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι...

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Υπάρχουν καλές ειδήσεις, μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό αρνητικών ενημερώσεων ημεδαπής και αλλοδαπής προέλευσης; Ναι υπάρχουν. 

Οι Έλληνες, τα νοικοκυριά οποιασδήποτε εισοδηματικής τάξης ψωνίζουν “ιδιωτικές ετικέτες” και εμπιστεύονται ποιοτικά προϊόντα που γράφουν στην ούγια...  Made in GREECE.  

Όπως σε παράφραση των στίχων το τραγούδι : Και να αδελφέ μου που μάθαμε να ψωνίζουμε Ελληνικά 

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Όποιος είχε την υπομονή να παρακολουθήσει την συζήτηση στην Επιτροπή της Βουλής για το θέμα του τραγικού δυστυχήματος στα ανοιχτά της Χίου, θα έπρεπε είτε να έχει Ιώβειο υπομονή, είτε να έχει οπαδική αντίληψη των πραγμάτων, για να επικροτεί την μια ή την άλλη πλευρά, σε ότι αφορά τα πραγματικά γεγονότα.
Και εξηγούμαι. Οι ομιλίες εν πολλοίς ανεύθυνες. Οι αντιπολιτευόμενοι, πριν αλέκτορα φωνήσαι, έβγαζαν τα αυθαίρετα συμπεράσματά τους, για τις ευθύνες του Λιμενικού, αγνοώντας τα πραγματικά γεγονότα και με περισπούδαστο ύφος, με στεντόρεια φωνή εισαγγελέα από έδρας, καταλόγιζαν ευθύνες γενικώς και αορίστως στην κυβέρνηση.

Του Κώστα Πάντζιου

Ο δεύτερος μήνας του νέου έτους φαίνεται πως θα συντηρήσει την θολότητα του κομματικού τοπίου, πράγμα που εξάπτει μεν το ενδιαφέρον του κοινού που ασχολείται με την πολιτική ζωή, αλλά προκαλεί και κάποια ενόχληση. Επί παραδείγματι, αρκετοί πολίτες προβληματίζονται με την αναβλητικότητα των αρχηγών των δύο υπό ίδρυση νέων κομμάτων, ενώ κάποιοι θεωρούν πως «το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται κι ο Θεός».

Ας δούμε τι σημαίνει αυτό πολιτικά, αρχίζοντας από τον κ. Αλέξη Τσίπρα και το υπό ίδρυση κόμμα του. Το παράδοξο είναι το πως, ενώ λίγο-πολύ είναι γνωστός ο κορμός της νέας πολιτικής του πρότασης, καθώς και οι θέσεις του για μια εναλλακτική εκδοχή κυβερνησιμότητας από τον υπό ίδρυση νέο πολιτικό φορέα, η ανακοίνωση του νέου κόμματος πάει από μήνα σε μήνα.