Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Η παλιοπαρέα των συμφοιτητών που μαζεύτηκαν μετά από καιρό, ήταν αδύνατον να μην πολιτικολογήσουν. Της γενιάς του Πολυτεχνείου, έχουν περάσει πολλά όλες αυτές τις δεκαετίες, είναι -σχεδόν- όλοι συνταξιούχοι και έχουν περάσει από αρκετούς χώρους, από προοδευτικούς και ριζοσπαστικούς, μέχρι συντηρητικούς.
Σχεδόν όλοι συμφωνούν πλέον, πως η ώρα των εκλογών πλησιάζει. Ένας μάλιστα πετάχτηκε και υπενθύμισε στους υπόλοιπους:
Του Γιώργου Ν. Καραμανλή*
Η Ελλάδα έχει ένα πολύ ιδιαίτερο ταλέντο: να υποτιμά ακριβώς αυτό που της λείπει. Σήμερα όλοι ψάχνουν ηλεκτρολόγους, ψυκτικούς, υδραυλικούς, τεχνικούς, χειριστές, ανθρώπους που ξέρουν να φτιάχνουν πράγματα στον πραγματικό κόσμο, όχι σε PowerPoint.
Κι όμως, οι νέοι συνεχίζουν να κοιτάζουν αλλού. Όχι επειδή δεν βλέπουν τη ζήτηση. Αλλά επειδή για χρόνια τούς μάθαμε ότι αν «πιάνουν τα χέρια σου», κάτι πήγε στραβά με το κεφάλι σου. Αυτό είναι το πρώτο ελληνικό πρόβλημα: η κοινωνική ιεραρχία του επαγγέλματος.
Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Οι μεγάλοι διεθνείς χρυσοθήρες εναποθέτουν τα όνειρα τους στην περιοχή του αρκτικού κύκλου, την Ανταρκτική, με στόχο την αμύθητης αξίας προίκα της πολύφερνης νύφης του βορά. Η επίσημη έναρξη του αγώνα που θα αναδείξει νικητή, τοποθετείται στο 2048. Οι διεργασίες όμως για την ανάδειξη νικητή έχουν ξεκινήσει εδώ και χρονια.
Αν και η ημερομηνία 2048 ακούγεται μακρυνή, όταν αναφέρεται σε τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά ζητήματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος, τότε ο χρόνος αποτελεί για τους διαγωνιζόμενους μηδενίζεται.
Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Σίγουρα έχετε δει στο πίσω παρμπρίζ αυτοκινήτων ένα “Ν”. Τουλάχιστον οι παλαιότεροι. Τώρα θεωρείται υποτιμητικό και δεν το βάζουν νέοι και νέες οδηγοί, που κατά τα άλλα δεν ξέρουν πού είναι ο κινητήρας του αυτοκινήτου τους, αν έχουν ρεζέρβα και πού είναι.
Το “Ν” στα αυτοκίνητα το τοποθετούν στο πίσω παρμπρίζ οι νέοι και νέες οδηγοί για να τους προσέχουν οι κινούμενοι πίσω τους. Να αφήνουν απόσταση καθώς τα οδηγικά ρεφλέξ τους δεν είναι στα καλύτερά τους.
Του Τάσου Παπαδοπούλου
Σύσσωμη η αντιπολίτευση αναφώνησε απεταξάμην στις 30 προτάσεις Μητσοτάκη, για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Θα ρωτήσει κανείς και για το άρθρο 86, που το βουλευόμενο της αντιπολίτευσης σώμα, γιατί λέει όχι;
Η παράλογη λογική λέει ότι μπορεί να θέλουμε να αναθεωρηθεί το άρθρο 86, και αυτό της εκλογής της ανώτατης ηγεσίας των Δικαστηρίων, το 90, αλλά δεν επιτρέπουμε στον Μητσοτάκη να κάνει αυτή τη δράση, γιατί πρέπει να φύγει και μετά βλέπουμε.
του Κώστα Πάντζιου
Η από μακρού χρόνου αναμενόμενη κάθοδος των δύο νέων κομμάτων στο πολιτικό σκηνικό, είναι πλέον γεγονός. Και έτσι, ο Μάιος δεν είναι μόνο, φέτος, χειμερινός μήνας, αλλά και μήνας πολιτικών εξελίξεων. Καιρός ήταν!!! Διότι η μη ύπαρξη κομμάτων που έχουν ελπιδοφόρο περιεχόμενο δημιουργούσε, τρία χρόνια τώρα, πλήθος από στρεβλώσεις.
Η μία ήταν η πεποίθηση της Ν.Δ. του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι είναι η μόνη πολιτική-κομματική δύναμη με κυβερνητικές δυνατότητες. Ούτε που σκέφθηκαν οι σχεδιαστές της πολιτικής του Μεγάρου Μαξίμου, ότι η Φύση απεχθάνεται τα κενά.
Του Τάσου Παπαδοπούλου
Οι ελληνικές επιτυχίες με τις συμφωνίες με Ισραήλ για την προμήθεια ενός θόλου, που θα προστατεύει την ελληνική επικράτεια από επιθέσεις με αντιβαλλιστικούς πυραύλους και drones, καθώς και η ανανέωση της στρατιωτικής συμφωνίας με την Γαλλία, έχει ενοχλήσει σφόδρα την Τουρκία.
Κι αυτό γιατί είδε όλες οι επενδύσεις της σε επιθετικά όπλα να αχρηστεύονται, μιας και τα αντίμετρα τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά της Αθήνας, εκμηδένισαν την επιθετική της διάταξη, που της έδινε προβάδισμα, και προκαλούσε φόβο.
Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
Καθημερινά, ακούμε και βλέπουμε το αστυνομικό δελτίο, να παρουσιάζει μια κατακόρυφη αύξηση της παραβατικότητας· τόσο των ανήλικων παιδιών, όσο και των ενήλικων νέων.
Αν δεν είμαστε ήδη στο “και πέντε”, ας προσπαθήσουμε - οικογένειες, Πολιτεία, εκπαίδευση, Αστυνομία, αναμορφωτήρια -, να κόψουμε το κακό από τη ρίζα του στο “πάρα πέντε”.
Της Μαρίας Ν. Μαρκοπούλου
Ταινίες, βιβλία, αυθαίρετες αναλύσεις, ιστορικές αναδρομές σε αρχαίους Έλληνες και σύγχρονους φιλοσόφους, σε αγαστή συνεργασία με την αυστηρή επίσημη, την μεταφυσική, την Τέχνη και την φαντασία επιστρατεύονται για να επικυρώσουν ή να ακυρώσουν την πολυσυζητημένη ορολογία “Μάτριξ". Από τους απλούς πολίτες οι περισσότερο αναλυτικοί -και ευφάνταστοι- αναζητούν εμμονικά έγκυρες πληροφορίες. Όλοι περιμένουν μια πλήρως διατυπωμένη έννοια ώστε να πάρουν να κλυδωνίζονται σε κενό πηγών αμφίβολης εγκυρότητας.
Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου *
"...ο μπούσουλας είναι που στρέφει, ή το καράβι;" Έλα μου ντε;
Υπαρξιακό, φιλοσοφικό και άκρως “πολιτικό” το ερώτημα του Νίκου Καββαδία στο ποίημα Kuro Siwo.
Ο Καββαδίας, χρησιμοποιώντας ναυτική ορολογία διερωτάται ποιος στρέφει μετά την Πρώτη Φορά (Αριστερά).Ο «μπούσουλας» που είναι η πυξίδα, το όργανο προσανατολισμού, ή το «καράβι» που είναι το μέσο που ταξιδεύει. ΕΘΝΙΚΗ ΠΥΞΙΔΑ; Μεταμελημένος ή αποκηρύξας τον πρότερο ΒΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ;