Του Κώστα Πάντζιου

Ο δεύτερος μήνας του νέου έτους φαίνεται πως θα συντηρήσει την θολότητα του κομματικού τοπίου, πράγμα που εξάπτει μεν το ενδιαφέρον του κοινού που ασχολείται με την πολιτική ζωή, αλλά προκαλεί και κάποια ενόχληση. Επί παραδείγματι, αρκετοί πολίτες προβληματίζονται με την αναβλητικότητα των αρχηγών των δύο υπό ίδρυση νέων κομμάτων, ενώ κάποιοι θεωρούν πως «το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται κι ο Θεός».

Ας δούμε τι σημαίνει αυτό πολιτικά, αρχίζοντας από τον κ. Αλέξη Τσίπρα και το υπό ίδρυση κόμμα του. Το παράδοξο είναι το πως, ενώ λίγο-πολύ είναι γνωστός ο κορμός της νέας πολιτικής του πρότασης, καθώς και οι θέσεις του για μια εναλλακτική εκδοχή κυβερνησιμότητας από τον υπό ίδρυση νέο πολιτικό φορέα, η ανακοίνωση του νέου κόμματος πάει από μήνα σε μήνα.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Δεν έφτανε ο πόλεμος που έχει ανοίξει μεταξύ Αμερικής και Κίνας εξαιτίας άπειρων μεταξύ τους οικονομικών και όχι μόνο- διαφορών, τώρα στην λίστα προστίθεται ακόμα μια σοβαρή αιτία: οι νέες τεχνολογίες που η κατοχή και η διαχείριση τους θα αναδείξει  τον τελικό νικητή. 

Οι καλώς γνωρίζοντες ισχυρίζονται ότι εκείνος που ήταν καλά μελετημένος, προνοητικός και υπομονετικός τώρα έχει την δυνατότητα  να αναπτύξει ταχύτητα και ίσως καταφέρει -όχι μόνο να γίνει κάτοχος του ΑΙ - αλλά να επιβληθεί σαν ηγετική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. 

Μέχρι πρότινος η ισχύς μιας χώρας εξαρτάτο από το πληθυσμιακό  της μέγεθός,  στα γεμάτα ταμεία με πραγματικό νόμισμα και με χρυσό τα θησαυροφυλάκια της στοιχεία που της εξασφάλιζαν ότι θα μπορούσε να απόκτηση όσα αγαθά επιθυμούσε και με οιονδήποτε τρόπο. 

Αυτό ωστόσο δεν ισχύει σήμερα...

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Στην Μέση Ανατολή ηχούν και πάλι τα τύμπανα του πολέμου. Η αρμάδα Τραμπ έχει παραταχθεί στον Περσικό Κόλπο και είναι έτοιμη να προχωρήσει ακάθεκτη σε πολεμικές επιχειρήσεις σε ιρανικό έδαφος. Από την μια βλέπουμε να έχουν καταλαγιάσει οι μαζικές διαδηλώσεις κατά των μουλάδων, που βάφτηκαν με αίμα, κι από την άλλη ακούμε το νέο αφήγημα Τραμπ, που αναφέρει ότι ο στόχος του είναι τα πυρηνικά του Ιράν.
Δημιουργούνται όμως εύλογα  ερωτήματα, μιας και μετά τις επιθέσεις στις εγκαταστάσεις των πυρηνικών του Ιράν, τον περασμένο Ιούνιο, ο Πρόεδρος Τραμπ είχε ισχυριστεί, ότι εξολόθρευσε τα εργοστάσια παραγωγής εμπλουτισμού ουρανίου, με τους βομβαρδισμούς που έκαναν τα F-22.

της Χρυσαυγής Ατσιδάκου*

Τα παιδιά μας, η γενιά των social media, δεν μεγάλωσαν διαβάζοντας κυριακάτικες εφημερίδες στο τραπέζι της κουζίνας, ούτε παρακολουθώντας το δελτίο ειδήσεων στις οκτώ. Ούτε θυμούνται τη ζωή χωρίς social. Μεγάλωσαν με scroll. Με stories που εξαφανίζονται σε 24 ώρες, με reels διάρκειας 30 δευτερολέπτων, με βίντεο που ξεκινούν χωρίς εισαγωγή και τελειώνουν χωρίς πλαίσιο.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Οργιάζουν οι φήμες για επερχόμενη ισχυρή δόνηση στον διεθνές οικονομικό περιβάλλον- ακόμα και εντός του έτους -με επιπτώσεις που θα επηρεάσουν με οδυνηρές συνέπειες ολόκληρο τον πλανήτη. 

Στο επίκεντρο και πάλι η Αμερική και το αντίπαλο δέος της η Κίνα υποστηριζόμενη από τους BRICS, το οικονομικό δημιούργημα στο οποίο συνεχίζονται οι αιτήσεις για είσοδο περισσότερων χωρών. 

Οι διεθνείς οικονομολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στην αμερικανική κυβέρνηση αν και πιστεύουν ότι ο κύβος έχει ήδη ριφθεί. 

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Την ερώτηση αυτή θα μπορούσαν να την υποβάλλουν σήμερα οι δέκα  χώρες του νέου οικονομικού συνασπισμού των BRICS προς την Αμερική σαν απάντηση στην ζωηρή συμπεριφορά των ΗΠΑ εναντίον τους.

Πριν από λίγα χρόνια ξεκίνησε αποφασιστικά η σύσταση ενός εναλλακτικού οικονομικού χώρου με την επωνυμία BRICS.

Και σήμερα ο χώρος αυτός περιλαμβάνει δέκα σημαντικές χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Ινδία, η Βραζιλία, να η Αίγυπτος, η Ν. Αφρική, η Αιθιοπία, τα Ηνωμένα αραβικά Εμιράτα, και η Ινδονησία.

Από πληθυσμιακή άποψη οι χώρες αυτές κατέχουν το 46% του συνολικού πληθυσμού της γης και το 41% του ΑΕΠ.

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου

Νορβηγία, στο μακρινό  1969: Ψαράδες εντόπισαν κάτι ασυνήθιστο στα ανοιχτά των ακτών: πλατφόρμες πετρελαίου. Το κοίτασμα Εκόφισκ είχε μόλις ανακαλυφθεί, ένα από τα μεγαλύτερα υπεράκτια κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο. Η χώρα επρόκειτο να γίνει εξαιρετικά πλούσια. 

Εδώ είναι που τα περισσότερα πετρελαιοπαραγωγικά έθνη κάνουν το ίδιο μοιραίο λάθος. Τα ξοδεύουν όλα. Δημιουργούν οικονομικές φούσκες. Πλουτίζουν οι λίγοι ενώ οι πολλοί υποφέρουν. Και όταν το πετρέλαιο τελειώσει, δεν τους μένει τίποτα άλλο παρά χρέος και αστάθεια.

Του Ευάγγελου Χεκίμογλου*

Οι περισσότεροι γνωστοί μου είναι άνθρωποι πολύ μορφωμένοι. Ορισμένοι μάλιστα τα ξέρουν όλα. Το να συναναστρέφεσαι τέτοιους ανθρώπους σου δίνει ένα αίσθημα σιγουριάς. Αποκλείεται να κάνεις λάθος στη ζωή σου, αρκεί να τους συμβουλευτείς εγκαίρως.

Τις προάλλες παρακολούθησα ένα συνέδριο, στο οποίο εξετάσθηκε αν η αδικαιολόγητη αισιοδοξία συνιστά ψυχιατρική νόσο ή επικοινωνιακό μέσο εξαπάτησης των μαζών. Σε κάποιο σημείο του συνεδρίου συζητήθηκε ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της Ελλάδας.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου
Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μήνες μετά την πτώση της δικτατορίας, στο πατάρι μιας ταβερνούλας στην Πλάκα μια συντροφιά λίγων νεαρών απολάμβανε τις διηγήσεις του ώριμου συνομιλητή τους να διηγείται σημεία από την πολυετή ακαδημαϊκή καριέρα του στην Αμερική
Όταν μετά από ώρα και μερικά ποτηράκια η διήγηση ζωήρεψε, ο αφηγητής έφερε το θέμα στην πολιτική οι ακροατές σιώπησαν διακριτικά. Είπε: Η Ευρώπη δεν θα αποτελέσει για μεγάλο διάστημα ενωμένη οντότητα.

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου

Γιατί η Belharra είναι "ιδανική" για το Αιγαίο και ιδιαίτερα για ταραγμένες θάλασσες· με υψηλό κυματισμό αλλά και μεγάλο μήκος κύματος (από κορυφή σε κορυφή).

Ο ορισμός: "Η ανάστροφη πλώρη προσφέρει ήπια και γραμμική απόκριση σε ακραίο κυματισμό, μειώνοντας απότομες κινήσεις και βελτιώνοντας τις συνθήκες διαβίωσης του πληρώματος".