Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Τα στενά του Ορμούζ, η Περσία, η μεταφυσική και ο χωροχρόνος δείχνουν να έχουν αλληλένδετη σχέση με τον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ-Ισραήλ που συγκλονίζει την περιοχή του κόλπου, ισοπεδώνει κοινωνικοοικονομικά τα αραβικά κράτη και απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη με βιβλική καταστροφή. Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας καλύπτουν με λεπτομέρεια λεπτού τις εξελίξεις του ευρύτατου πεδίου των μαχών. Εμείς θα ανατρέξουμε στο βάθος της ιστορίας, του μύθου  και την μεταφυσική διάσταση των γεγονότων.   

Η πνευματική σχέση του Ζωροάστρη -ιδρυτή του ζωροαστρισμού- και του στενού του Ορμούζ είναι ισχυρή απόδειξη ότι ο πόλεμος δεν έχει μόνο οικονομικές και  γεωπολιτικές αιτίες. Ιδού γιατί:

Της Μαρίας Δεδούση*

Ανήμερα την εθνική μας εορτή, στις 25 Μαρτίου, η Eurostat δημοσίευσε στα social media ένα γράφημα με μερικά βασικά στοιχεία για τη χώρα μας. Τον πληθυσμό μας, την ανεργία, το ΑΕΠ μας, πόσο ανακυκλώνουμε ηλεκτρονικές συσκευές και την πρόσβασή μας σε γρήγορο Ίντερνετ.
Σε αυτό τον τελευταίο δείκτη η επίδοσή μας δεν είναι απλώς κακή. Είναι απελπιστική. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται πολύ χαμηλά (τέρμα κάτω, δηλαδή) στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς το σταθερό Ίντερνετ πολύ υψηλής ταχύτητας.

Του Θανάση Βασιλείου

Με δυο λόγια, φέτος στο Μεσολόγγι, με επίκεντρο τη μορφή του Μάγερ, υλοποιήθηκε μια δράση επίκαιρου και αναγκαίου όσο ποτέ άλλοτε δημοσιογραφικού διεθνισμού, εστιασμένου σε μια ιδιαίτερη πτυχή του σύγχρονου κόσμου: την ελεύθερη και αντικειμενική ενημέρωση, τη χρησιμότητα και την προστασία της ελευθερίας του Τύπου και την ασφάλεια των δημοσιογράφων, κυρίως, στις σημερινές εμπόλεμες ζώνες.

Η σημερινή πλατεία Μάγερ, απέναντι από τη λιμνοθάλασσα, ακριβώς στο σημείο όπου στεγάζονταν από το 1824 έως το 1826 τα «Ελληνικά Χρονικά» με τον Μάγερ ως δημοσιογράφο, πολεμικό ανταποκριτή και υπερασπιστή του Μεσολογγίου και τον Μεσθενέα ως τυπογράφο και υπερασπιστή της πόλεως, φιλοξενεί σήμερα μια μικρή τριλογία μνήμης.
 

Του Γιώργου Λ. Νικολόπουλου*

Η Δημογεροντία ήταν σε πλήρη σύνθεση.
Κάθισε ο περαστικός περιπατητής να πάρει δύο ανάσες και άκουσε:
-Τέτοιο δώρο ο Κυριάκος δεν πρέπει να το είχε καν ονειρευτεί.
-Είναι να απορεί, πράγματι, κάποιος με αυτή την εμμονή του Νικολάκη.
-Τέτοιο δώρο ούτε στο καλύτερό όνειρο του δεν θα περίμενε ο Κυριάκος, επανέλαβε άλλος με τραγιάσκα.
-Ακούστε εμένα που είμαι μεγαλύτερος είπε ο καλοντυμένος κύριος, ο οποίος έκανε λίγο αέρα στο πρόσωπό του, με το καβουράκι... του
-Ο περιπατητής τέντωσε τα αυτιά του, όπως ο ελέφαντας.

Του Τάσου Παπαδοπούλου

Χρειάζεται να μαδήσει κανείς μια μαργαρίτα, για να μάθει αν τελικά θα υπάρξει συμφωνία για κατάπαυση του πυρός στην Μέση Ανατολή, μιας και όλα εξαρτώνται από τα κέφια του Τραμπ, άλλα και από τις δυνατότητες για σορτάρισμα των «ημετέρων».
Τζόγος έχει γίνει στις μέρες μας και ο πόλεμος. Όμως, κατά το πρότυπο Πούτιν, ο μέγας σερίφης τον ονόμασε ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Έτσι την σκαπουλάρει και παρακάμπτει το Κογκρέσο, του οποίου την έγκριση όφειλε να πάρει για την κήρυξη πολέμου.

Της Μαρίας Ν.  Μαρκοπούλου

Πριν από μερικά χρόνια παραιτήθηκε με θόρυβο από την Google o επονομαζόμενος "νονός της τεχνητής νοημοσύνης"  Τζέφρυ Χίντον.  Πρόκειται για τον πλέον κορυφαίο επιστήμονα στον τομέα της πληροφορικής. Ακόμα περισσότερο για τον άνθρωπο που με το έργο του έθεσε τα θεμέλια στα μοντέλα του " deep learning" που χρησιμοποιούμε σήμερα.

​Από τα κορυφαία επιτεύγματα του ίδιου  είναι τα  "νευρωνικά δίκτυα" της δεκαετίας του '70 και '80 που τα ανέπτυξε και τα εξέλιξε  την στιγμή που  οι περισσότεροι ερευνητές τα είχαν καταδικάσει ως αδιέξοδα.

Tου Παναγιώτη Κόνσουλα*

Τα fake news δεν είναι πια ένα περιθωριακό φαινόμενο της ψηφιακής εποχής. Έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία επιρροής της κοινής γνώμης, διαμορφώνοντας αντιλήψεις, ενισχύοντας προκαταλήψεις και, σε πολλές περιπτώσεις, αλλοιώνοντας την ίδια την πραγματικότητα. Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ταξιδεύει ταχύτερα από ποτέ, το ψέμα συχνά προηγείται της αλήθειας, κατακτώντας έδαφος πριν καν υπάρξει δυνατότητα αντίδρασης.
Η διάδοση των fake news δεν είναι τυχαία. Βασίζεται σε έναν απλό αλλά αποτελεσματικό μηχανισμό: το συναίσθημα. Όσο πιο έντονο είναι το περιεχόμενο -είτε προκαλεί οργή, φόβο είτε ενθουσιασμό- τόσο πιο εύκολα γίνεται viral.

Του Θανάση Βασιλείου

Αν ξεφύγουμε λίγο από τον «θόρυβο» του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ίσως ανιχνεύσουμε ορισμένες πτυχές του. Πρώτον, με τη δεύτερη θητεία και τον αναθεωρητισμό του «ειρηνοποιού» Τραμπ δεν έχουν πλέον εφαρμογή οι μέχρι πρότινος ισχύουσες αρχές Διεθνούς Δικαίου, συμβίωσης λαών, κρατών και ηπείρων και διεθνούς διπλωματίας. Δεύτερον, ένα «φιλοαμερικανικό Ιράν» από σύντομο διεθνο-πολιτικό ανέκδοτο μετατρέπεται σε ανοιχτό ενδεχόμενο.

Του Αλέξανδρου Σπ. Αυλωνίτη

Επί ημέρες ο Ντόναλντ Τραμπ απαξιώνει τους Ευρωπαίους -και όχι μόνον- ομολόγους του, που αρνούνται να τον συνδράμουν στις πολεμικές επιχειρήσεις του. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν μάλιστα για την στάση της Βρετανίας και του Πρωθυπουργού της Κιρ Στάρμερ, που είχε αρχικά αρνηθεί κάθε εμπλοκή της Βρετανίας στον πόλεμο με το Ιράν και είχε απορρίψει το αμερικανικό αίτημα για χρήση των βρετανικών βάσεων στην πέριξ ζώνη.

Του Κώστα Πάντζιου 

Ήταν αρκετές 20 ημέρες να μετατραπεί μία κακοσχεδιασμένη επίθεση, από στρατιωτική περιπέτεια σε οικονομική για ολόκληρο τον πλανήτη. Αναφερόμαστε στον πόλεμο που κήρυξαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Κακοσχεδιασμένη, πιστεύεται πλέον, από τον Πρόεδρο κ. Ντ. Τραμπ και τους «ιέρακες» επιτελείς του. Γιατί; Διότι η όλη επιχείρηση στηρίχτηκε –φαίνεται τώρα– στην αλαζονεία της δυνάμεως και όχι σε πραγματικά και αντικειμενικά δεδομένα: στρατιωτικά, πολιτικά, γεωπολιτικά και οικονομικά, όχι μόνο για την Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, αλλά και  γεωπολιτικά ευρύτερα.
Τώρα, είναι φανερό ότι η όλη επίθεση, από τον μεγαλύτερων των επιτιθεμένων, μοιάζει να θέλει να ισορροπήσει μεταξύ της στρατιωτικής επιχείρησης και του ορυμαγδού των οικονομικών επιπτώσεων, τώρα πια και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.